Aanpak van online racisme in het voetbal

De regering moet een specifieke aanpak tegen online racisme opnemen in het programma 'Ons voetbal is van iedereen'. Online discriminatie van profvoetballers via social media is al jaren een structureel probleem. Alleen bewustwordingscampagnes zijn niet genoeg om daders effectief aan te pakken.

Motie van het lid El Abassi over bij de verdere uitvoering van Ons voetbal is van iedereen een afzonderlijke aanpak voor online racisme opnemen

De kamer, constaterende dat online discriminatie van profvoetballers al jaren een structureel probleem vormt; constaterende dat uit eerder onderzoek bleek dat een aanzienlijk deel van de profvoetballers zelf discriminerende berichten ontvangt via social media; overwegende dat de aanpak inmiddels verder moet gaan dan uitsluitend bewustwordingscampagnes; verzoekt de regering om bij de verdere uitvoering van Ons voetbal is van iedereen een afzonderlijke aanpak voor online racisme op te nemen, gericht op meetbare doelen, zoals het sneller identificeren van daders, het verhogen van het aantal strafrechtelijk opgevolgde zaken en het terugdringen van herhaald daderschap, en jaarlijks aan de Kamer over de voortgang te rapporteren.
24 september | DENK | Aangenomen: 107–43 |

Stemuitslag

D66VVDPROCDABBBCUDENKPvdDSGPSPVolt50PLUS
PVVJA21FVDMarkuszKeijzer

Verkiezingsprogramma BBB

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij benadrukt dat sociale media en de digitale wereld reële bedreigingen en risico's met zich meebrengen [1] en dat digitale veiligheid een proactieve overheid vereist [3]. Daarnaast wordt expliciet gesteld dat er in Nederland geen plek is voor discriminatie [2] en dat regels en normen strikter gehandhaafd moeten worden, waarbij ook de focus moet liggen op het vervolgen en straffen van overtreders [4][5].

Argumenten tegen: Er worden in het programma geen argumenten aangevoerd die een actievere aanpak van online racisme of discriminatie tegengaan.

Bronnen:

  1. "Onze kinderen en jongeren groeien op in een wereld waarin schermtijd, sociale media en online contacten een groot deel van hun leven vormen. Tegelijk neemt het aantal risico's toe: identiteitsfraude, online pesten, verslaving, misinformatie, deepfakes en ongewenste beïnvloeding zijn reële bedreigingen. Jongeren, maar ook ouderen en kwetsbare groepen, verdienen extra bescherming én voorlichting om weerbaar te blijven."
  2. "Strenger toezicht op overlastgevers. Criminele en overlastgevende asielzoekers en statushouders worden sneller overgeplaatst naar streng gecontroleerde handhaving- en toezichtlocaties, waar vrijheidsbeperkende maatregelen gelden. Asielzoekers die andere asielzoekers in azc's bedreigen, intimideren of mishandelen, bijvoorbeeld om hun geloof of seksuele voorkeur, worden zonder pardon uit de asielprocedure gezet en teruggestuurd naar land van herkomst. In Nederland is geen plek voor discriminatie; laat dat direct bij binnenkomst al duidelijk zijn."
  3. "We zijn in een tijd beland waarin cybercriminaliteit, digitale sabotage en datalekken dagelijkse realiteit zijn. Cyberaanvallen kunnen bedrijven, ziekenhuizen en overheidsdiensten in één klap platleggen en enorme schade veroorzaken. Veiligheid online is daarom een basale voorwaarde voor brede welvaart en het beschermen van onze democratie. Digitale weerbaarheid vraagt om voortdurende bewustwording, vindbare kennis, investeringen in risicobeperking én een proactieve overheid. Alleen zo behouden we de grip op bescherming van onze privacy, economie en nationale veiligheid in de digitale eeuw."
  4. "Demonstreren met respect. Demonstreren is ieders goed recht, maar je moet je houden aan de regels waarbij de openbare orde en veiligheid nooit in het geding mogen komen. Dit dient daadwerkelijk te worden gehandhaafd, ook met betrekking tot vervolgen en straffen."
  5. "Samenleven in Nederland begint bij het respecteren van onze waarden, normen, wetten en omgangsvormen. Dat veronderstelt erkenning van de Nederlandse cultuur en identiteit, die in elke regio een eigen invulling kent. Hoe groter de culturele afstand tot wat ons als samenleving bindt, hoe moeilijker het wordt om samen leefruimte te delen. Als migranten onze wetten, tradities en gebruiken afwijzen of niet naleven, ontstaat het risico van parallelle gemeenschappen en groeit de kans op radicalisering. Falende integratie is de voedingsbodem voor radicalisering. Daarom richten we ons op mensen die oprecht willen meedoen. Aanvaarden van de regels van onze democratische rechtsstaat is wezenlijk. Op de naleving daarvan gaan we strikter toezien."