De regering moet de Kamer elk halfjaar informatie geven over aangiften die niet in behandeling worden genomen. Het is nu onduidelijk hoeveel van deze aangiften er zijn, wat de redenen zijn en om welke misdrijven het gaat.
Motie van de leden Keijzer en Lammers over de Kamer ieder halfjaar inzicht geven in het aantal aangiften dat niet in behandeling is genomen, de redenen daarvoor en een uitsplitsing naar type misdrijf
De kamer,
constaterende dat de Kamer geen eenduidig en juist beeld heeft van de
aangiften die niet in behandeling zijn genomen;
verzoekt de regering de Kamer ieder halfjaar inzicht te geven in het aantal
aangiften dat niet in behandeling is genomen, de redenen daarvoor en
een uitsplitsing naar type misdrijf.
24 september | Keijzer, Markusz | Aangenomen: 150–0 |
Argumenten voor: De partij wil het opportuniteitsbeginsel vervangen door het legaliteitsbeginsel, zodat elk misdrijf in beginsel in behandeling moet worden genomen en vervolgd [1][2]. Het verkrijgen van inzicht in de redenen waarom aangiften niet in behandeling worden genomen, sluit aan bij de wens om de effectiviteit van de rechtshandhaving te monitoren en de huidige werkwijze te beoordelen [2].
Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten die tegen meer transparantie over het aantal niet-in behandeling genomen aangiften zijn.
Bronnen:
"Legaliteitsbeginsel invoeren
We vervangen het opportuniteitsbeginsel door het legaliteitsbeginsel, zodat elk misdrijf in beginsel in behandeling wordt genomen en vervolgd."
"Een veilige, vrije samenleving begint bij een rechtstaat die consequent optreedt tegen misdaad. In Nederland gebeurt dat te weinig: slechts één op de vijf misdrijven wordt opgelost. Dit is het gevolg van het Opportuniteitsbeginsel, zoals vastgelegd in artikel 167 Wetboek van Strafvordering, waarbij het Openbaar Ministerie zelf mag bepalen of het vervolging 'opportuun' acht. Forum voor Democratie wil dit aanpassen en overstappen naar het Legaliteitsbeginsel, zoals in Duitsland. Daar moet de politie alle misdrijven in beginsel in behandeling nemen en gaat het OM over tot vervolging, tenzij er zwaarwegende redenen zijn om dat niet te doen. Het verschil is duidelijk: in Duitsland ligt het opsporingspercentage op 50%."