Kosten van niets doen bij klimaatbeleid

De regering moet de kosten van niets doen bij klimaatbeleid regelmatig in kaart brengen. Extreme hitte en droogte veroorzaken nu al schade aan de binnenvaart en de landbouw. Zonder actie worden de kosten voor toekomstige generaties te hoog.

Motie van de leden Oosterhuis en Stultiens over de kosten van niets doen aan klimaatverandering inzichtelijk maken en expliciet meewegen bij besluitvorming

De kamer, constaterende dat alle hitte- en droogterecords in Nederland dit jaar zijn verbroken; constaterende dat door de droogte de Rijn het laagste niveau ooit heeft bereikt, waardoor de binnenvaart wordt belemmerd; constaterende dat de droogte heeft geleid tot verzilting waardoor boeren worden geraakt; overwegende dat het uitblijven van klimaatbeleid zorgt voor hogere kosten die terechtkomen bij toekomstige generaties; overwegende dat tijdens besluitvormingsmomenten de baten van klimaatbeleid noch de kosten van niets doen voldoende in kaart worden gebracht; overwegende dat het CPB in zijn werkplan 2026 een project heeft aangekondigd waarin de langetermijndoorwerking van klimaatverandering en klimaatbeleid op de overheidsfinanciën in kaart wordt gebracht; verzoekt de regering om met het CPB en het PBL in gesprek te gaan over de mogelijkheden om de kosten van niets doen periodiek inzichtelijk te maken ter voorbereiding van de klimaatbesluitvorming in het voorjaar; verzoekt de regering, zodra de planbureaus de benodigde ramingen gereed hebben, om de kosten van niets doen inzichtelijk te maken en dit expliciet mee te wegen tijdens de besluitvormingsmomenten.
1 oktober | D66, PRO | Aangenomen: 79–71 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma 50plus

Stemverwachting: tegen (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij wil dat bestaande maatregelen worden gecorrigeerd [1] om de Nederlandse welvaart te beschermen [1].

Argumenten tegen: De partij omschrijft klimaatbeleid als een 'peperduur speeltje' [3] en als ''symboolpolitiek' [1]. Zij stellen dat slecht uitgevoerde klimaat- en energieplannen de economische aansluiting van Nederland bij de wereldtop in gevaar brengen [2] en pleiten voor klimaatbeleid op Europees of wereldwijd niveau om de concurrentiepositie niet aan te tasten [5][4].

Bronnen:

  1. "De wens om voorop te lopen, vaak met symboolpolitiek, was sterker dan een werkelijke toewijding aan vermindering van de CO2-uitstoot of aan het beschermen van de Nederlandse welvaart. Dat vraagt om nieuwe maatregelen en correctie van al bestaande maatregelen."
  2. "Slecht doordachte en slecht uitgevoerde plannen op het terrein van energie, klimaat, stikstof en natuurbeleid, hebben ervoor gezorgd dat Nederland zijn aansluiting bij de economische top van de wereld dreigt kwijt te raken. Het elektriciteitsnet is verstopt, kwetsbaar en de prijzen zijn extreem hoog in vergelijking met andere landen."
  3. "De overheid is tot op heden niet in staat geweest om de enorme vooruitgang, op het gebied van communicatietechnologie, om te zetten in meer efficiency en een hogere productiviteit. Sinds 2018 zijn er maar liefst 44.000 Rijksambtenaren bijgekomen, terwijl de arbeidsmarkt deze krachten op andere plekken heel hard nodig heeft. Fraude en malafide zorgverleners verslinden miljarden zonder dat de politiek er grip op weet te krijgen. Klimaatbeleid is een peperduur speeltje voor politici die graag over het klimaat praten. Het elektriciteitsnet kan aanbod en vraag niet meer aan."
  4. "Het optimaal beprijzen van CO2 op Europees niveau, zodat CO2-reductie wordt versneld zonder de concurrentiepositie van Nederland aan te tasten."
  5. "Gezamenlijk klimaatbeleid op Europees of wereldwijd niveau, anders is het niet effectief."