Ondersteuning voor gezinnen van militairen

De regering moet onderzoeken hoe de gezinnen van militairen beter ondersteund kunnen worden. Er moet een regeling komen voor het verlies van inkomen van de partner en hulp bij psychische problemen. Een stabiel thuisfront is nodig om militairen goed te laten werken tijdens missies.

Motie van de leden Diederik van Dijk en Nanninga over een regeling die voorziet in compensatie bij aantoonbare inkomensderving door langdurige militaire inzet

De kamer, constaterende dat de inspecteur-generaal der krijgsmacht (igk) in zijn jongste jaarrapportage adviseert om het thuisfront nadrukkelijker te benaderen als essentiƫle stakeholder; overwegende dat een stabiel thuisfront een randvoorwaarde is voor de inzetbaarheid van militairen, in het bijzonder bij missies; verzoekt de regering de mogelijkheden te onderzoeken voor een gerichte regeling die voorziet in compensatie bij aantoonbare inkomensderving van de partner en een vangnet voor psychosociale ondersteuning van gezinsleden wanneer de gevolgen van langdurige militaire inzet (naderhand) in het gezin doorwerken.
8 oktober | SGP, JA21 | Aangenomen |

Stemverwachting

Verkiezingsprogramma SP

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij vindt dat schade die door overheden wordt veroorzaakt ruimhartig vergoed moet worden [1]. Daarnaast zet de partij zich in voor het versterken van de mentale gezondheid en het aanbieden van psychosociale ondersteuning en zorg [3][2].

Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten die tegen de voorgestelde regeling ingaan.

Bronnen:

  1. "Als overheden schade veroorzaken, wordt die ruimhartig vergoed. Onder meer de jarenlange gaswinning in Groningen, de PFAS-problematiek, de mijnbouwschade in Limburg, de gevolgen van asbest en het toeslagenschandaal, maar ook de problemen bij het UWV hebben laten zien hoe mensen ernstig getroffen kunnen worden door een falende staat. De staat stopt met tot het uiterste procederen tegen slachtoffers. Om het vertrouwen van mensen te herstellen, bouwen wij aan een eerlijke overheid die niet tegenover maar naast de mensen staat."
  2. "We garanderen gelijke kansen op gezondheid. In elke wijk en dorp moet er voldoende zorg zijn. Toch zijn het vaak de wijken van de werkende klasse, de mensen die hun inkomen verdienen uit arbeid, uitkering, of pensioen, waar kil bezuinigd wordt op voorzieningen. Terwijl juist hier meer mensen wonen met zwaar werk, onregelmatige uren en andere systemische oorzaken van gezondheidsproblemen. In wijken waar gezondheidsproblemen zich opstapelen, investeren we extra in wijkverpleegkundigen, huisartsen, buurtzorg, jeugdgezondheidszorg en jeugdzorg. Zo brengen we de zorg naar de mensen toe en niet andersom."
  3. "De ggz hoort in de buurt. In elke regio zorgen we voor voldoende ggzopnameplekken en ambulante teams. Bij een crisis komt er altijd professionele opvang, niet gelijk de politie. De wachttijden worden aangepakt en er komt structurele versterking van personeel en voorzieningen. De wachttijden worden aangepakt en er komt structurele versterking voor (opleiding van) het) personeel en voorzieningen. We maken van ggzondersteuning een vast onderdeel van de zorg in de buurt. Met voldoende behandelcapaciteit en aandacht voor kinderen, jongeren en mensen met complexe problematiek. Zorg mag daarbij niet afhangen van bureaucratische regels of een label op basis van een handboek voor aandoeningen (zoals de DSM). Behandelaars krijgen de ruimte om passende zorg te bieden op basis van hun professionele oordeel. Daarnaast zal er op tal van plekken meer aandacht moeten komen voor de mentale gezondheid van mensen, van jongeren tot gepensioneerden."