De regering moet de Kopenhagen-criteria (de voorwaarden voor EU-lidmaatschap) volledig toetsen bij uitbreiding van de Europese Unie. Het behouden van nationale veto's is noodzakelijk. Landen mogen pas toetreden als ze volledig aan de voorwaarden voldoen.
Motie van het lid Keijzer
De kamer,
constaterende dat de Europese Commissie het afschaffen van veto’s koppelt
aan toekomstige uitbreiding van de Europese Unie;
overwegende dat uitbreiding geen argument mag zijn om nationale
vetorechten af te schaffen;
overwegende dat kandidaat-lidstaten gewoon volledig moeten voldoen aan de
toetredingsvoorwaarden voordat toetreding aan de orde kan zijn;
verzoekt de regering om bij uitbreiding van de Europese Unie de
kopenhagencriteria ten volle te toetsen en veto daarvoor in stand te houden.
Argumenten voor: De partij vindt dat nieuwe landen die toetreden aan de eisen van de Europese Unie moeten voldoen, zoals de rechtsstaat, democratie, mensenrechten en economische stabiliteit [1]. Daarnaast is de partij voorstander van Europese samenwerking die de lidstaten dient [4] en vindt zij dat de eigenheid van lidstaten essentieel blijft [3].
Argumenten tegen: De partij wil de daadkracht van de EU vergroten door het vetorecht van een enkele lidstaat op Europees buitenlands beleid te vervangen door besluitvorming met een gekwalificeerde meerderheid [2]. Daarnaast stelt de partij voor om bij ernstige bedreigingen van de rechtsstaat niet unaniem, maar met een vier vijfde meerderheid te beslissen over sancties [5].
Bronnen:
"Nieuwe landen die toetreden tot de Europese Unie voldoen aan de eisen die bij onze waardengemeenschap horen. Daarbij heeft de ChristenUnie in het bijzonder oog voor de criteria voor de rechtsstaat, democratie en het borgen van mensenrechten. Ook moet een land op economisch niveau geloofwaardig kunnen aansluiten. Als op basis van die criteria toetreding in de nabije toekomst niet in de rede ligt, is de Europese Unie daar helder over en zoekt ze naar andere betekenisvolle vormen van samenwerking. De toetredingsonderhandelingen met Turkije worden gestaakt. Nederland en de EU blijven werk maken van goede relaties met het Verenigd Koninkrijk, Noorwegen, IJsland en Zwitserland, bijvoorbeeld op het gebied van defensie en energie. Voor toegang tot de EU-markt moeten deze landen blijven voldoen aan de hoge standaarden die ook gelden voor de lidstaten van de EU. De EU kan meer doen om kandidaat-lidstaten te helpen bij de versterking van hun democratie en bestrijding van corruptie. Steun (al dan niet financieel) kan de Westelijke Balkan minder vatbaar maken voor invloeden van bijvoorbeeld China en Rusland."
"Geopolitieke ontwikkelingen dichtbij en ver weg eisen een Unie die daadkrachtig optreedt. Het vetorecht van een enkele lidstaat op Europees buitenlands beleid verzwakt die daadkracht. Daarom is de ChristenUnie voorstander van het invoeren van besluitvorming met een gekwalificeerde meerderheid voor het Europese buitenlandbeleid."
"Europese samenwerking begint met duidelijkheid over bevoegdheden. Het moet helder zijn waar lidstaten zelf verantwoordelijk voor zijn en waar de Europese Unie wel of niet over gaat. Voor de ChristenUnie is subsidiariteit het uitgangspunt: besluiten worden genomen op het laagst mogelijke niveau, zo dicht mogelijk bij mensen. Wij verzetten ons tegen Europese bemoeizucht op terreinen waar de EU geen mandaat heeft, zoals gezondheidszorg, medische ethiek, onderwijs of woningbouw. Zelfs wanneer Europese besluitvorming wenselijk of noodzakelijk is, blijft ruimte voor eigenheid en verschillen tussen lidstaten en regio's essentieel. Bij wijzigingen in de EU-verdragen besluit de Tweede Kamer met tweederdemeerderheid."
"De voorgenomen uitbreiding van de EU-begroting is niet acceptabel. De ChristenUnie is voorstander van Europese samenwerking die dienstbaar is aan lidstaten, niet andersom."
"De EU heeft politieke, juridische en financiële instrumenten nodig om de rechtsstaat in Europa te beschermen. Nederland trekt hierin op met gelijkgestemde landen en steunt voorwaardelijkheid van financiële fondsen om de rechtsstaat te beschermen. Bij ernstige bedreiging van de rechtsstaat of ernstige corruptie moet de Europese Raad niet slechts unaniem maar ook met een vier vijfde meerderheid beslissen dat een land in aanmerking komt voor stevige sancties. We streven naar een versnelde procedure voor inbreukprocedures wanneer het de rechtsstaat betreft."