De Nederlandse regering moet in Brussel aandringen op behoud van het historische EU‑aandeel van ongeveer 23% in de makreelvangst. Noorwegen, het Verenigd Koninkrijk, IJsland en de Faeröer hebben zich 80% van de makreel toe-eigenen, waardoor EU‑vissers een oneerlijk klein deel overhouden.
Motie van de leden Russcher en Van Duijvenvoorde over zich er voor inzetten dat de EU vasthoudt aan het historische aandeel van circa 23 procent in de makreelvangst
De kamer,
constaterende dat de Europese Unie historisch een aandeel van circa 23%
heeft in de makreelvangst;
constaterende dat Noorwegen, het Verenigd Koninkrijk, IJsland en de
Faeröer in een eenzijdig akkoord buiten de EU om, 80% van de makreelvangst voor zichzelf opeisen, waardoor er slechts 20% overblijft voor de
EU, Groenland en Rusland gezamenlijk;
overwegende dat deze kuststaten zich hiermee een onevenredig groot
aandeel toe-eigenen ten koste van de Europese en Nederlandse visserij,
en dat de EU hiertegen onvoldoende een vuist maakt;
verzoekt de regering om zich er in Brussel voor in te zetten dat de EU
vasthoudt aan het historische aandeel van circa 23%, en, indien nodig,
inzet op effectieve Europese maatregelen om dit aandeel af te dwingen.
Waarom voor? Er is geen directe ondersteuning voor de motie in de verstrekte fragmenten. De motie pleit voor een krachtigere Europese inzet op visserijrechten, wat indirect kan worden gezien als een vorm van Europese behartiging van belangen.
Waarom tegen? De partij stelt dat 'het takenpakket van de EU wordt beperkt' [2]. Daarnaast pleit de partij voor 'geen extra regels bovenop de Europese afspraken' [1], wat kan duiden op een terughoudende houding ten opzichte van nieuwe Europese interventies of dwingende maatregelen, zelfs als deze bedoeld zijn voor de visserijsector.
Bronnen:
"Dezelfde regels voor iedereen binnen Europa. Dus geen nationale CO2-heffingen en geen extra regels bovenop de Europese afspraken." (0.666)
"Het takenpakket van de EU wordt beperkt." (0.650)