De regering moet asielaanvragen automatisch weigeren van mensen die al een procedure hebben in een andere EU-lidstaat. Dit voorkomt secundaire migratie, waarbij asielzoekers naar verschillende EU-landen trekken. Voor deze groep moet ook de gesubsidieerde juridische bijstand (gratis hulp van een advocaat) vervallen.
Motie van het lid Keijzer c.s. over aanvragen weigeren van personen met een lopende asielprocedure
De kamer,
constaterende dat asielzoekers regelmatig een asielaanvraag indienen in
Nederland terwijl zij reeds een lopende asielprocedure hebben in een
andere lidstaat van de EU;
overwegende dat het uitgangspunt dient te zijn dat een asielaanvraag
slechts in één lidstaat inhoudelijk wordt beoordeeld;
overwegende dat het opnieuw in behandeling nemen van dergelijke
aanvragen bijdraagt aan secundaire migratie;
verzoekt de regering om aanvragen van personen die reeds een lopende
asielprocedure hebben in een andere EU-lidstaat automatisch te weigeren
en de mogelijkheid van gesubsidieerde juridische bijstand uit te zonderen.
Argumenten tegen: Het uitsluiten van gesubsidieerde juridische bijstand kan in strijd zijn met het streven naar een "rechtvaardige" uitvoering van het migratiebeleid [2] en het bieden van "menswaardige opvang en begeleiding" [1].
Bronnen:
"We zorgen voor voldoende, kwalitatieve opvangcapaciteit die kan meebewegen met pieken en dalen in aantallen asielzoekers. Dit voorkomt geldverspilling aan dure noodlocaties, zoals in hotels of op cruiseschepen. IND en COA worden voldoende en stabiel gefinancierd voor hun taak en ondersteund bij de inrichting van een efficiëntere asielprocedure. Asielzoekers krijgen snel duidelijkheid of zij mogen blijven, zodat mensen kunnen starten met hun leven in Nederland, of terugkeren. Dit voorkomt ook dat (potentieel) afgewezenen zich hier wortelen en het daarna onmenselijk is om hen, of hun kinderen, uit te zetten. In Nederland gewortelde kinderen zetten we niet uit en krijgen recht op verblijf in Nederland. De spreidingswet blijft van kracht om te kunnen voorzien in voldoende kleinschalige opvanglocaties, passend bij de omvang van de gemeente of buurt. Ook blijven alle gemeenten verplicht om statushouders te huisvesten. Voorrang van huisvesting van statushouders kan alleen vervallen als een realistisch alternatief wordt geboden, waardoor de asielketen niet vastloopt. Overlast bij AZC's wordt bestreden, samen met gemeenten en politie. Afgewezen asielzoekers vertrekken zo snel mogelijk naar het land van herkomst. We verbeteren daarom de vertrekprocedure en de communicatie daarover met afgewezen asielzoekers. Hierover maken we afspraken met landen van herkomst. Wanneer deze landen niet in redelijkheid meewerken aan het terugnemen van hun afgewezen onderdanen, worden sancties (nationaal of in Europees verband) overwogen. We staan in voor menswaardige opvang en begeleiding van afgewezen asielmigranten, waarbij gewerkt wordt aan terugkeer. Waar dat niet mogelijk is werken we aan een duurzaam perspectief: doormigratie of legalisering van verblijf. We zijn tegen strafbaarstelling van illegaliteit en hulp aan ongedocumenteerden wordt nooit strafbaar."
"Asielmigratie confronteert ons met de gebrokenheid in de wereld. Zolang oorlog, geweld of vervolging zich voordoen, en in ons land en in Europa vrede en veiligheid te vinden zijn, komen mensen naar ons continent en land op zoek naar bescherming en toekomst. Nederland neemt in Europa haar verantwoordelijkheid om een blijvend veilig heenkomen te bieden voor hen die vluchten voor vervolging, oorlog of geweld. De ChristenUnie heeft in het bijzonder aandacht voor vervolgde christenen. We willen een einde aan de levensgevaarlijke oversteek over de Middellandse zee, die mensensmokkel in de hand werkt. We pleiten voor een systeem waarbij asielzoekers zich buiten Europa kunnen aanmelden. We committeren ons aan snelle en rechtvaardige invoering van het EU migratiepact. Het pact biedt de mogelijkheid tot snelle procedures en een strikter toezicht op mensen die elders in de EU zijn aangekomen. We zien tegelijkertijd ook dat in de uitvoering het pact de kans op mensenrechtenschendingen vergroot, vooral in landen aan de Europese buitengrenzen. Er moet op worden toegezien dat lidstaten hun verantwoordelijkheid nemen, detentie alleen beperkt wordt toegepast en kinderen nooit in detentie terechtkomen."