De regering moet asielaanvragen automatisch weigeren van mensen die al een procedure hebben in een andere EU-lidstaat. Dit voorkomt secundaire migratie, waarbij asielzoekers naar verschillende EU-landen trekken. Voor deze groep moet ook de gesubsidieerde juridische bijstand (gratis hulp van een advocaat) vervallen.
Motie van het lid Keijzer c.s. over aanvragen weigeren van personen met een lopende asielprocedure
De kamer,
constaterende dat asielzoekers regelmatig een asielaanvraag indienen in
Nederland terwijl zij reeds een lopende asielprocedure hebben in een
andere lidstaat van de EU;
overwegende dat het uitgangspunt dient te zijn dat een asielaanvraag
slechts in één lidstaat inhoudelijk wordt beoordeeld;
overwegende dat het opnieuw in behandeling nemen van dergelijke
aanvragen bijdraagt aan secundaire migratie;
verzoekt de regering om aanvragen van personen die reeds een lopende
asielprocedure hebben in een andere EU-lidstaat automatisch te weigeren
en de mogelijkheid van gesubsidieerde juridische bijstand uit te zonderen.
Argumenten voor: Er is in de tekst weinig te vinden dat direct steunt op het automatisch weigeren van aanvragen, behalve dat de partij de wachttijden bij de IND aanzienlijk wil verkorten [1]. Dit zou als argument gebruikt kunnen worden om het proces efficiënter te maken door dubbele aanvragen direct af te handelen.
Argumenten tegen: De partij wil de rechten van iedereen die asiel zoekt beschermen [4] en streeft naar een zorgvuldig besluit over het verblijfsrecht [1]. Daarnaast wil de partij het VN-Vluchtelingenverdrag respecteren [2] en zet zij zich in om te voorkomen dat mensen in onmenselijke situaties terechtkomen of worden teruggezet naar gevaarlijke situaties [3]. Het automatisch weigeren van aanvragen zonder inhoudelijke beoordeling en het uitsluiten van juridische bijstand staat haaks op het beschermen van deze rechten [4].
Bronnen:
"Mensen die in Nederland een verblijfsvergunning aanvragen, krijgen snel een zorgvuldig besluit over hun verblijfsrecht. De wachttijd bij de IND wordt aanzienlijk verkort."
"Nederland tornt niet aan het VN-Vluchtelingenverdrag en stuurt dus geen mensen terug naar hun land van herkomst als zij daar worden vervolgd vanwege hun geaardheid, religie, politieke overtuiging of etnische afkomst. Ook dienstplichtigen die vluchten wegens gewetensbezwaren worden humaan opgevangen."
"Het overgrote deel van de mensen die vluchten, komt niet in Nederland of in Europa terecht. In 2024 bestond slechts 12 procent van de migratie naar Nederland uit asielmigratie. Rond 70% van de vluchtelingen wordt 'in de regio' opgevangen, vaak onder erbarmelijke leefomstandigheden. De meeste landen die vluchtelingen opvangen zijn lage- en middeninkomenslanden. Meer geld voor regionale opvang alleen maakt het beleid niet rechtvaardig. Een eerlijke verdeling van vluchtelingen naar draagkracht zou het uitgangspunt moeten zijn. Humanitaire hulp moet gebaseerd zijn op twee pijlers: het verbeteren van de directe leefomstandigheden en het creëren van toekomstperspectief. Wij willen een wereld waarin iedereen gelijk wordt behandeld, ongeacht geboorteplaats. Er zijn tienduizenden mensen gestorven op de Middellandse Zee, onder andere doordat welvarende landen geen veilige vluchtwegen willen bieden. Onderweg naar Europa komen mensen terecht in mensonterende kampen en detentiecentra. Mensenrechtenorganisaties en journalisten beschrijven gewelddadige en illegale 'pushbacks' waarbij asielzoekers en migranten na aankomst in de EU terug de grens over worden gezet. Europese landen dwingen mensen terug naar levensgevaarlijke situaties, bijvoorbeeld naar Afghanistan. Nederland is hieraan medeplichtig. Aan de grenzen van Tunesië sterven kinderen door dorst en uitputting, omdat ze door de Tunesische overheid worden achtergelaten in een woestijn."
"We beschermen de rechten van iedereen die asiel zoekt door in Europees verband in te zetten op toezicht en het sanctioneren van lidstaten die deze rechten schenden, bijvoorbeeld als ze mensen onnodig enof onder onmenselijke omstandigheden vasthouden."