De regering moet de ACM (de toezichthouder op de energiemarkt) strenger laten controleren of netbeheerders genoeg investeren. Sinds 2020 investeren netbeheerders te weinig in het stroomnet, waardoor er onvoldoende capaciteit is. De ACM moet bewaken dat netbeheerders alles doen om het net sneller uit te breiden.
Motie van de leden Grinwis en Jumelet over investeringsplannen van netbeheerders nadrukkelijker door de ACM laten toetsen op onderinvesteringen
De kamer,
constaterende dat de ACM al sinds 2020 achterblijvende investeringen bij
netbeheerders constateert, maar niet zodanige actie onderneemt richting
netbeheerders dat wordt geborgd dat netbeheerders voldoende investeren en sneller meer transportcapaciteit realiseren;
overwegende dat de ACM wel degelijk netbeheerders zou kunnen
instrueren om verbeterplannen op te stellen om sneller te voldoen aan de
vraag naar transportcapaciteit en dat netbeheerders, ondanks externe
beperkingen, zelf maatregelen kunnen nemen om projecten sneller te
realiseren, bijvoorbeeld door toepassing van nieuwe technieken,
optimalisatie van de eigen werkprocessen en betere afstemming tussen
TenneT en regionale netbeheerders;
verzoekt de regering om de ACM te vragen investeringsplannen nadrukkelijker te toetsen op onderinvesteringen, netbeheerders te bevragen of alles
op alles wordt gezet om zo snel mogelijk te voorzien in benodigde
transportcapaciteit en te monitoren dat de netbeheerders de relevante
verbeteringen en acties ook daadwerkelijk implementeren;
verzoekt de regering tevens om in overleg met de netbeheerders en de
ACM zo nodig acties hierover op te nemen in (lopende) actieprogramma’s.
Argumenten voor: De partij wil de huidige stilstand in Nederland doorbreken [3] en benadrukt dat het tempo van de energietransitie niet alleen aan de markt kan worden overgelaten [2]. Er is een grote noodzaak voor meer ruimte op het energienet om te voorkomen dat verduurzaming en economische groei stagneren [10949, 11164]. De partij pleit voor een actieve rol van de overheid in het sturen op een duurzaam energiesysteem [1] en is bereid om 'de stok' te gebruiken, bijvoorbeeld door middel van stevige normering en het stellen van strenge voorwaarden, als partijen niet meewerken [4]. Daarnaast wordt er ingezet op samenwerking met netbeheerders via bijvoorbeeld een Noordzeepact [10949, 11056].
Argumenten tegen: Er is in het verkiezingsprogramma geen informatie te vinden die de motie tegen zou spreken. De partij pleit juist voor meer overheidssturing en het doorbreken van de stilstand op het energienet [10892, 10949].
Bronnen:
"Ruimte op het energienet. Met snellere uitbreiding van het elektriciteitsnet zijn we eerder onafhankelijk van fossiele subsidies. We komen met een Energieversnellingswet, die regelt dat vergunningen voor kritieke energieinfrastructuur, zoals voor verdeelstations en extra stroomkabels, eerder kunnen worden afgegeven. Ook krijgt de aanleg van deze infrastructuur voorrang als er door de beperkte stikstofruimte keuzes gemaakt moeten worden welke activiteiten mogelijk zijn. Daarnaast gaan we slimmer gebruik maken van het elektriciteitsnet. Bijvoorbeeld door bedrijven en huishoudens te stimuleren om buiten de spits stroom te gebruiken, oplossingen als batterijen en elektrolyse te ondersteunen, en de lokale energievraag beter af te stemmen met het lokale aanbod uit zon en wind. Partijen met een maatschappelijk belang krijgen voorrang op het net. We stimuleren coöperatief eigendom en beheer van nieuwe duurzame energiebronnen. De overheid stuurt actief op een eerlijk en duurzaam energiesysteem en onderzoekt waar energie in publieke handen moet komen. Kosten voor huishoudens en bedrijven houden we laag door energienetten langer te gebruiken, de kosten van investeringen in het net niet meteen in rekening te brengen bij afnemers, maar uit te smeren over de tijd, en door nettarieven te differentiëren. Nieuwe woonwijken krijgen een eigen wijk- of buurtbatterij. Die slaat stroom op als de wijk stroom over heeft en levert het terug als zon en wind het laten afweten. Dat is voordeliger en solidairder dan een batterij in elke woning. Het ontlast bovendien het elektriciteitsnet."
"Tempo maken. We zetten alles op alles om de klimaatcrisis aan te pakken. Dat kan je niet alleen aan de markt overlaten. Zonneparken kunnen niet aangesloten worden op het energienet, nieuwe woningen en verduurzaming lopen vertraging op; de stilstand is compleet. Meer ruimte op het energienet kan niet wachten. Daarom investeren we fors in het uitbreiden van het elektriciteitsnet. We investeren in schone en betaalbare energie uit wind-op-zee. Om dat te bereiken sluiten we een Noordzeepact tussen overheid, energiebedrijven, industrie en netbeheerders. Met goedkope energie houden we de energierekening betaalbaar en maken we onze industrie competitiever en duurzamer."
"Het vorige kabinet was vooral met zichzelf bezig en negeerde de toekomst van Nederland. Er werd hard bezuinigd op zorg en onderwijs. Er is volstrekt onvoldoende gebeurd om te zorgen voor meer duurzame en betaalbare woningen. De stikstofcrisis werd niet opgelost. De aanpak van de klimaatcrisis werd 'on hold' gezet. De coalitiepartijen braken belofte na belofte. Het gevolg is dat Nederland compleet tot stilstand is gekomen. De plannen in ons verkiezingsprogramma zijn erop gericht om Nederland zo snel mogelijk weer vooruit te krijgen. Niet door de hemel te beloven, wel door wát we beloven waar te maken. Daarom laten we ons programma vanzelfsprekend doorrekenen door het CPB. We durven duidelijke keuzes te maken en hebben realistische plannen. Niet alles zal in één keer kunnen. Daarvoor zijn de problemen te groot. Maar we hebben het als land eerder gedaan. We zijn tot veel in staat als we de handen ineenslaan. We kunnen de stilstand doorbreken en samen vooruit."
"Naast de wortel ook de stok. We helpen bedrijven die willen verduurzamen financieel, maar onder strenge voorwaarden. Zoals een geloofwaardig pad naar klimaatneutraliteit. We blijven niet eindeloos in gesprek met partijen die niet in de meewerkstand staan. Er komt een deadline voor het opstellen van een klimaatplan en als bedrijven zich niet houden aan afspraken wordt terugbetaling geëist. Naast financiële prikkels komt er ook stevige normering, bijvoorbeeld een uitbreiding van de energiebesparingsplicht en bindende besparingsdoelen per sector."