De regering moet de vangnetnorm uit het naamrecht halen en vervangen door een gelijkwaardige regeling. De vangnetnorm bepaalt dat een kind automatisch de achternaam van de vader krijgt als ouders het niet eens worden. Deze regel is niet meer gelijkwaardig en kan worden gebruikt voor macht en controle bij huiselijk geweld.
Motie van de leden Mutluer en Sneller over de huidige vangnetnorm uit het naamrecht schrappen en vervangen door een gelijkwaardige regeling
De kamer,
constaterende dat de zogenoemde vangnetnorm bepaalt dat een kind
automatisch de achternaam van de vader krijgt wanneer ouders binnen
huwelijk of geregistreerd partnerschap er samen niet uitkomen, terwijl
voor het toekennen van (tevens) de achternaam van de moeder expliciete
toestemming vereist is;
overwegende dat deze regeling niet langer aansluit bij de hedendaagse
opvattingen over gelijkwaardigheid tussen ouders;
overwegende dat deze regeling in situaties van intieme terreur of dwang
bovendien kan worden ingezet als middel om macht en controle uit te
oefenen;
overwegende dat tijdens een recent rondetafelgesprek moeders en
maatschappelijke organisaties hun zorgen hebben geuit over deze
regeling en oproepen tot een spoedige aanpassing;
verzoekt de regering de huidige vangnetnorm zo spoedig als mogelijk uit
het naamrecht te schrappen en te vervangen door een gelijkwaardige
regeling, inclusief passende geschillenbeslechting, en daarbij inzichtelijk
te maken welke mogelijkheden er zijn voor een overgangsregeling.
Argumenten voor: De partij zet zich in voor het creƫren van plaatsen waar kinderen veilig kunnen opgroeien [3]. Aangezien de motie stelt dat de huidige regeling kan worden ingezet voor macht en controle in situaties van dwang, zou de partij de motie kunnen steunen om de veiligheid binnen het gezin te waarborgen [3]. Daarnaast erkent de partij dat aanhoudende ernstige conflicten binnen gezinnen het welzijn van zowel ouders als kinderen onder druk zetten [1].
Argumenten tegen: De partij benadrukt dat het 'klassieke huwelijk van man en vrouw' een belangrijke bedding is voor stabiele gezinnen [2]. De motie streeft naar een verandering van de regeling op basis van 'hedendaagse opvattingen over gelijkwaardigheid', wat haaks kan staan op de visie van de partij dat het traditionele huwelijk de basis vormt voor een stabiel gezin [2].
Bronnen:
"Gezonde relaties zijn goed voor iedereen. Mensen bloeien op als zij zich verbonden weten met anderen in hun omgeving. Dat geldt in het bijzonder voor gezinnen. Een stabiel gezin biedt een stevige basis voor kinderen en volwassenen om hun weg in de samenleving te vinden. Het omgekeerde is helaas ook waar. Bij aanhoudende ernstige conflicten en scheiding staat het welzijn van ouders en kinderen onder druk. Het leidt vervolgens tot toenemende maatschappelijke problemen. De problemen als gevolg van scheiding zijn in de afgelopen tien jaar in ernst toegenomen. Er is een groeiend aantal eenoudergezinnen in Nederland. Dat vraagt aandacht in beleid en wetgeving."
"Gezinnen vormen het weefsel van de samenleving. Als kinderen opgroeien in een stabiele en liefdevolle omgeving, biedt dat een stevige basis voor deelname aan het onderwijs en het leveren van een bijdrage aan de samenleving. Het klassieke huwelijk van man en vrouw is hiervoor een belangrijke bedding. De vele echtscheidingen ondermijnen juist de samenleving. Leraren merken vaak heel duidelijk welke zorgen en problemen kinderen meeslepen als zij de klas binnen komen. In de jeugdhulp zien we dat de vraag naar meer en intensievere zorg blijft stijgen. Gemeenten en scholen hebben de handen vol om voldoende ondersteuning te bieden. Dat onderstreept het belang om bij de basis te beginnen: het bevorderen van sterke en stabiele gezinnen, waarbij we ook oog houden voor alleenstaanden."
"Als gezinnen en scholen plaatsen zijn waar kinderen en jongeren veilig kunnen opgroeien en ontwikkelen, is dat een zegen voor de samenleving. De SGP zet zich hier graag voor in."