Landelijke uitrol Jeugdreclassering in Verbinding

De regering moet een plan maken om Jeugdreclassering in Verbinding landelijk in te voeren. Bij deze aanpak werken zorg, onderwijs en justitie nauw samen. Deze intensieve begeleiding voorkomt dat jongeren opnieuw strafbare feiten plegen en biedt hen meer perspectief.

Motie van het lid Westerveld over een plan van aanpak voor de landelijke uitrol van Jeugdreclassering in Verbinding

De kamer, constaterende dat jongeren vaak te maken hebben met complexer geworden problematiek op meerdere domeinen, zoals onderwijs, wonen, zorg en bestaanszekerheid; constaterende dat de pilot Jeugdreclassering in Verbinding toont dat intensieve, relationele begeleiding en samenwerking tussen jeugdbescherming, gemeenten, onderwijs en zorg kan bijdragen aan het voorkomen van recidive en het vergroten van perspectief voor jongeren; overwegende dat jongeren gebaat zijn bij stabiliteit en langdurige begeleiding en professionals ruimte moeten krijgen; verzoekt de regering om samen met gemeenten, gecertificeerde instellingen en professionals een plan van aanpak te maken voor de landelijke uitrol van Jeugdreclassering in Verbinding, en de Kamer voor de begroting van 2027 te informeren.
27 mei | GL-PvdA | Verworpen |

Stemverwachting

Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij pleit voor investeringen in 'nabije zorg' die pedagogische relaties rondom de jeugd versterkt [2]. Er wordt nadruk gelegd op samenwerking tussen verschillende actoren zoals ouders, scholen en lokale teams [2], en het verbeteren van de samenwerking tussen professionals in de keten [3]. Daarnaast wil de partij de samenwerking met het onderwijs versterken [1] en investeren in een stabiele basis voor jongeren (gezin, school, buurt) [4]. Ook de wens voor een betere organisatie van de jeugdhulp door middel van regionale en landelijke inkoop [5] sluit aan bij de motie.

Argumenten tegen: De partij waarschuwt dat er door de hoge druk in de samenleving te snel naar professionele hulp wordt gegrepen, wat kan leiden tot een onterechte afhankelijkheid van professionele zorg [6].

Bronnen:

  1. "De hervormingsagenda, die samen met het veld is opgesteld en breed gesteund wordt, is leidend voor het verbeteren van de jeugdzorg. Dit betekent sterke lokale teams, die de ruimte hebben om lokale steunstructuren te versterken en zinloze zorg terug te dringen. Ook vraagt dit investeren in de sociale basis, samenwerking met het onderwijs en duidelijke keuzes welke behandelingen wel en niet onder de Jeugdwet vallen."
  2. "We investeren in nabije zorg die pedagogische relaties rond jeugd versterkt. Geen losse programma's, maar samenwerking tussen ouders, scholen, kerken en buurtorganisaties. Denk aan gezamenlijke opvoedgesprekken over thema's als social media en prestatiedruk en ondersteuning bij kinderen met onbegrepen gedrag. Kerken, scholen, lokale teams, opbouwwerkers en jongerenwerkers spelen daarin een belangrijke rol."
  3. "Uithuisplaatsing is een buitengewoon ingrijpende gebeurtenis, juist omdat die de bloedband en het diepe emotionele verbond tussen ouder en kind verbreekt. Niet voor niets is het recht op gezinsleven verankerd in mensenrechtenverdragen. Uithuisplaatsing is een allerlaatste optie wanneer de veiligheid van een kind op het spel staat. Samen met de jongere en de ouder(s) moet eerst alles op alles worden gezet om te voorkomen dat dit nodig is. Jeugdzorgorganisaties die hier succesvol werk van maken, worden beloond. Als uithuisplaatsing onvermijdelijk is, zijn pleeggezinnen en gezinshuizen te prefereren boven opvang in een instelling. Er wordt zo snel als mogelijk gewerkt aan wat er nodig is om een kind weer bij de eigen ouders op te laten groeien. De rechtsbescherming van kinderen en ouders wordt fors verbeterd. Gesloten jeugdzorg wordt zorgvuldig afgebouwd. Er komt passende aanvullende financiering voor het toekomstscenario Kind- en gezinsbescherming, waarbij professionals in de keten veel beter samenwerken rond een gezin. Een stelselwijziging is geen doel op zich."
  4. "Jongeren gezond laten opgroeien gaat in eerste instantie over een stabiele en gezonde basis in het eigen gezin, op school, in de buurt. Zo'n stevige basis kan hulpvragen en problemen voorkomen. Daarom investeren we in gezinnen en relaties met bijvoorbeeld makkelijk toegankelijke opvoedondersteuning en relatietherapie. We versterken de buurt met voldoende ontmoetingsplekken in de wijk, zoals speeltuinen en ontmoetingsplekken. Ook maken we ruimte voor (sport)verenigingen en cultuurparticipatie en investeren in welzijns- en jongerenwerk."
  5. "We organiseren de jeugdhulp beter door slimmere regionale (en waar nodig landelijke) inkoop en minder papierwerk. Daardoor wordt juist de specialistische jeugdhulp beter beschikbaar, zodat jongeren met bijvoorbeeld suïcidale gedachten, trauma of een eetstoornis sneller geholpen worden. Gemeenten krijgen structureel voldoende financiële middelen krijgen voor passende inzet van jeugdhulp. Daarbij wordt heroverwogen of de huisarts en de jeugdbescherming zonder overleg met de gemeente jeugdzorg kunnen inzetten. De ChristenUnie is tegen de invoering van een eigen bijdrage in de jeugdzorg."
  6. "De druk in onze samenleving is hoog, ook voor kinderen en jongeren. Onder invloed van de prestatiecultuur en sociale media lijkt alles goed en snel te moeten. In veel situaties is de boodschap dat afwijken van de norm niet oké is. Zo leggen we elkaar en vooral kinderen en jongeren veel druk op. En als het even niet gaat, kijken we al gauw naar professionele hulp. Daarmee geven we kinderen ten onrechte de boodschap dat zij het probleem zijn en worden steeds meer kinderen afhankelijk van professionele zorg. De vraag naar jeugdhulp neemt al jaren toe. Dat is geen goed teken en is niet vol te houden. Als 1 op de 7 kinderen jeugdhulp nodig heeft om op te groeien, is er wat aan de hand in de samenleving."