De regering moet onderzoeken of leegstaande bedden in verpleeghuizen gebruikt kunnen worden voor logeerzorg. Dit helpt mantelzorgers (mensen die voor een naaste zorgen) om niet overbelast te raken. Logeerzorg geeft hen de nodige rust. Nu is het nog niet mogelijk om de beschikbaarheid van zo'n bed op deze manier te betalen.
Motie van het lid Tijmstra c.s. over leegstaande bedden in verpleeghuizen inzetten voor logeerzorg ter ondersteuning van mantelzorgers
De kamer,
overwegende dat steeds meer mensen met een zorgvraag langer thuis
wonen en dit vraagt om een samenleving waarin mensen meer naar
elkaar omzien en voor elkaar zorgen;
overwegende dat het recente rapport van het SCP aangeeft dat het aantal
mantelzorgers gestegen is, maar daarmee ook het aantal overbelaste
mantelzorgers stijgt;
overwegende dat logeerzorg een belangrijke respijtzorgvoorziening is die
overbelasting helpt voorkomen en helpt met het volhouden van de zorg
voor een naaste;
overwegende dat alle partijen in het veld aangeven dat het aantal
logeerplekken te laag is op dit moment;
overwegende dat op verschillende plekken in verpleeghuizen bedden
leegstaan en deze plekken mogelijk goed benut kunnen worden voor
logeerzorg, omdat hier al 24 uurszorg aanwezig is;
constaterende dat zorgkantoren op dit moment geen bekostiging kunnen
geven voor de beschikbaarheid van een logeerbed in een verpleeghuis,
omdat bekostiging via de indicatie op de persoon verloopt;
verzoekt de regering de mogelijkheden in beeld te brengen om
leegstaande bedden in verpleeghuizen in te zetten voor logeerzorg ter
ondersteuning en het ontlasten van mantelzorgers, en de Kamer hierover
gelijktijdig met de resultaten van het lopende onderzoek over leegstand
bij verpleeghuizen te informeren.
Argumenten voor: De partij wil dat zorg naar de mensen toe wordt gebracht [1] en zet zich in voor een publieke zorg waarbij de mens centraal staat en niet het winstbejag of 'vastgoedtrucs' [2]. Het inzetten van leegstaande bedden om mantelzorgers te ontlasten sluit aan bij de wens om geld in de zorg naar mensen te laten gaan en verspilling tegen te gaan [2]. Daarnaast is de partij zich bewust van de grote druk in de zorg, zoals de vele ouderen die op een wachtlijst staan voor een verpleeghuis [3].
Argumenten tegen:
Bronnen:
"We garanderen gelijke kansen op gezondheid. In elke wijk en dorp moet er voldoende zorg zijn. Toch zijn het vaak de wijken van de werkende klasse, de mensen die hun inkomen verdienen uit arbeid, uitkering, of pensioen, waar kil bezuinigd wordt op voorzieningen. Terwijl juist hier meer mensen wonen met zwaar werk, onregelmatige uren en andere systemische oorzaken van gezondheidsproblemen. In wijken waar gezondheidsproblemen zich opstapelen, investeren we extra in wijkverpleegkundigen, huisartsen, buurtzorg, jeugdgezondheidszorg en jeugdzorg. Zo brengen we de zorg naar de mensen toe en niet andersom."
"De zorg wordt weer publiek. We organiseren de zorg samen, zonder markt. Zo garanderen we goede kwaliteit en wordt het goedkoper. We stoppen met aanbestedingen, verbieden budgetplafonds, verbieden winstuitkering in de zorg, ziekenhuizen worden niet gefinancierd op basis van verrichtingen en we halen financiële belangen van bestuurders uit zorginstellingen. Zorgbestuurders en verleners verdienen nooit meer dan de ministerpresident. Geld voor zorg gaat naar mensen en niet naar winsten, consultants of vastgoedtrucs. Dat betekent meer zorg en minder verspilling, omdat gezondheid altijd voor winstbejag moet gaan."
"Want het is niet normaal dat kinderen in auto's en garageboxen slapen, één op de vijf gezinnen in een huis met vocht en schimmel leeft, één op de vijf mensen door de hoge kosten de zorg mijdt, 20 duizend ouderen op de wachtlijst voor het verpleeghuis staan, één op de drie werkenden een onzeker contract en inkomen heeft en 500 duizend mensen in voedselnood verkeren."