De regering moet migranten pas toegang geven tot de sociale zekerheid na vijftien jaar wonen en werken in Nederland. Steeds meer migranten maken gebruik van uitkeringen zonder eerst aan het stelsel bij te dragen. Dit zet de betaalbaarheid van de verzorgingsstaat onder druk.
Motie van het lid Markuszower over migranten pas na vijftien jaar toegang geven tot het socialezekerheidsstelsel
De kamer,
constaterende dat migranten in toenemende mate een beroep doen op
uitkeringen, zonder dat zij aan het socialezekerheidsstelsel bijdragen;
constaterende dat dit de houdbaarheid van het stelsel ernstig onder druk
zet;
constaterende dat Nederland niet tegelijkertijd een migratieland en een
verzorgingsstaat kan zijn;
verzoekt de regering migranten pas nadat zij vijftien jaar in Nederland
woonachtig zijn én werken, toegang te geven tot het socialezekerheidsstelsel.
Argumenten voor: Er zijn in de verstrekte teksten geen argumenten te vinden die de motie ondersteunen.
Argumenten tegen: De partij stelt dat iedereen die in Nederland werkt recht heeft op gelijke behandeling, ongeacht de herkomst [1]. Daarnaast wil de partij dat de rechten van migranten worden gewaarborgd [2] en dat mensen gelijk worden behandeld, ongeacht hun geboorteplaats [3].
Bronnen:
"Arbeidsmigratie is nu vaak een verdienmodel dat drijft op uitbuiting en het tegen elkaar uitspelen van werknemers. In plaats van arbeidsmigranten te gebruiken als goedkope en kwetsbare arbeidskrachten, kiezen we voor een eerlijk en menswaardig arbeidsbeleid. Iedereen die in Nederland werkt waar je ook vandaan komt - heeft recht op gelijke behandeling, goede huisvesting en bescherming tegen uitbuiting. Inmiddels is één op de tien werknemers arbeidsmigrant en dit is niet het gevolg van bewust overheidsbeleid, maar van het bedrijfsleven dat goedkope arbeidskrachten wil. Voor deze mensen moeten dezelfde rechten gelden als voor andere werknemers."
"Nederland zorgt ervoor dat de rechten van migranten worden gewaarborgd, pakt discriminatie op het gebied van werk, huisvesting en gezondheidszorg aan en gaat xenofobie jegens migranten tegen."
"Het overgrote deel van de mensen die vluchten, komt niet in Nederland of in Europa terecht. In 2024 bestond slechts 12 procent van de migratie naar Nederland uit asielmigratie. Rond 70% van de vluchtelingen wordt 'in de regio' opgevangen, vaak onder erbarmelijke leefomstandigheden. De meeste landen die vluchtelingen opvangen zijn lage- en middeninkomenslanden. Meer geld voor regionale opvang alleen maakt het beleid niet rechtvaardig. Een eerlijke verdeling van vluchtelingen naar draagkracht zou het uitgangspunt moeten zijn. Humanitaire hulp moet gebaseerd zijn op twee pijlers: het verbeteren van de directe leefomstandigheden en het creëren van toekomstperspectief. Wij willen een wereld waarin iedereen gelijk wordt behandeld, ongeacht geboorteplaats. Er zijn tienduizenden mensen gestorven op de Middellandse Zee, onder andere doordat welvarende landen geen veilige vluchtwegen willen bieden. Onderweg naar Europa komen mensen terecht in mensonterende kampen en detentiecentra. Mensenrechtenorganisaties en journalisten beschrijven gewelddadige en illegale 'pushbacks' waarbij asielzoekers en migranten na aankomst in de EU terug de grens over worden gezet. Europese landen dwingen mensen terug naar levensgevaarlijke situaties, bijvoorbeeld naar Afghanistan. Nederland is hieraan medeplichtig. Aan de grenzen van Tunesië sterven kinderen door dorst en uitputting, omdat ze door de Tunesische overheid worden achtergelaten in een woestijn."