De regering moet onderzoeken of buitenlandse artsen een lening kunnen krijgen voor de BI-toets (een test voor hun BIG-registratie). De kosten voor deze test zijn nu een grote drempel voor veel zorgverleners. Een lening helpt hen om sneller aan de slag te gaan in de Nederlandse zorg. Dit is nodig om het grote personeelstekort in de zorg aan te pakken.
Motie van het lid Vervuurt over onderzoeken of een leenfaciliteit kan worden ingezet om de kosten van de BI-toets tijdelijk voor te financieren
De kamer,
constaterende dat de regering voornemens is de kosten van de beroepsinhoudelijke toets (BI-toets) voor de BIG-registratie van buitenlandse artsen
bij de aanvrager neer te leggen;
constaterende dat voor veel statushouders en andere buitenlandse
zorgprofessionals de voorgenomen kosten een grote financiële drempel
kunnen vormen;
overwegende dat zorgprofessionals die de BI-toets succesvol afronden
doorgaans snel aan de slag kunnen in de Nederlandse zorg en daarmee
uitzicht hebben op een inkomen, waarmee deze kosten kunnen worden
terugbetaald;
overwegende dat Nederland te maken heeft met grote personeelstekorten
in de zorg;
verzoekt de regering te onderzoeken of een leenfaciliteit, tegen kostprijs,
kan worden ingezet om de kosten van de BI-toets tijdelijk voor te
financieren, en de Kamer hierover te informeren.
Argumenten voor: De partij erkent dat de zorg te maken heeft met grote personeelstekorten [1][2]. Om dit aan te pakken, wil de partij studies in tekortsectoren, zoals de zorg, aantrekkelijker maken [5]. Daarnaast is de partij van mening dat buitenlands talent belangrijk is [4] en wil zij mensen actief helpen om aan een baan te komen [6].
Argumenten tegen: De partij hanteert een strikt beleid ten aanzien van statushouders, waarbij zij de nadruk legt op taaleisen en het straffen van nieuwkomers die hun verplichtingen niet nakomen [3][6].
Bronnen:
"De Nederlandse zorg wordt wereldwijd als een van de allerbeste gezien. Om toekomstbestendig te blijven is er werk aan de winkel. De Nederlandse bevolking groeit én mensen leven langer en hebben daardoor vaker en langer zorg nodig. Tegelijkertijd zijn er steeds minder zorgmedewerkers die de zorg kunnen verlenen omdat de beroepsbevolking krimpt en de druk op zorgmedewerkers toeneemt. Wanneer we niet oppassen moet straks één op de vier van de Nederlandse beroepsbevolking in de zorg werken en geven we 20% van ons inkomen uit aan zorg. Met alle eisen die we als samenleving aan de zorg stellen is dat niet houdbaar."
"Voor de mensen die elke dag opstaan voor de beste zorg, willen wij de zorg op een voor hen werkbare manier vormgeven. Dat betekent dat we ruimte geven aan goede en liefdevolle zorg, maar ook dat we prioriteren en eerlijk de keuzes neerleggen. Geen keuzes durven maken is immers ook een keuze: voor hogere werkdruk, een groter personeelstekort en voor langere wachtlijsten. We staan daarom pal voor alle mensen die in de zorg werken. We vertrouwen op hun expertise en schrappen onnodige regels en administratie. We geven zorgverzekeraars en zorgkantoren daar een sturende rol. We pakken mensen die agressief zijn tegen zorgverleners hard aan, bij geweld mogen zij niet wegkomen met een taakstraf. We zorgen voor goede gegevensuitwisseling, zodat zorgverleners de juiste informatie hebben om hun werk te doen. En we kijken naar wat mensen en hun omgeving zelf kunnen doen, zodat niet alles op het bordje van zorgverleners terechtkomt. Zorggeld moet zoveel mogelijk terechtkomen bij mensen op de werkvloer die goede zorg leveren. We kiezen daarom voor het stevig aanpakken van zorgfraude, met hogere straffen voor fraudeurs en een zwarte lijst bij de Kamer van Koophandel van veroordeelde zorgfraudeurs. We vergoeden alleen effectieve en gecontracteerde zorg en kijken kritisch of behandelingen in het basispakket wel het meest effectief zijn. Zo houden we zorg betaalbaar voor iedereen, en de zorg werkbaar voor iedereen die in de zorg werkt."
"Geen Nederlands, geen bijstand: Het is cruciaal om de taaleis in de bijstand te behouden en deze aan te scherpen. We korten mensen op de uitkering die geen Nederlands spreken en dit niet willen leren. Statushouders krijgen het eerste half jaar geen uitkering op de rekening, maar veel van hun vaste lasten worden rechtstreeks door de gemeente betaald. Statushouders die niet komen opdagen bij de taalles of verzuimen naar examens te komen moeten een boete betalen of worden gekort op de uitkering, naast het feit dat ze daarmee niet inburgeren en dus niet voor een verblijfsvergunning in aanmerking komen."
"Kennismigrantenregeling wordt toptalentregeling: Om groei en innovatie te realiseren hebben we soms naast alle knappe koppen in Nederland ook toptalent uit het buitenland nodig. Daarom is de kennismigrantenregeling belangrijk. Tegelijkertijd komt het nog te vaak voor dat malafide bedrijven de regeling misbruiken. We bouwen de regeling daarom om tot een Toptalentenregeling, gericht op buitenlands talent dat essentieel is voor onze kennisintensieve economie en groeitechnologieën. We laten de 27%-regeling in stand en scherpen de toelatingseisen aan, bijvoorbeeld via een aanvullende opleidingseis. We hebben expliciet oog voor de positie van start- en scale-ups."
"Korting op tekortstudies: Tekortsectoren zitten te springen om talent. We maken studies in tekortsectoren zoals onder andere tech, zorg, onderwijs, veiligheid en klimaat aantrekkelijker door het collegegeld te verlagen. We beperken de studieplaatsen van studies waar geen (goed) arbeidsmarktperspectief is."
"De bijstand is niet vrijblijvend: Ondanks de vele statushouders die het goede voorbeeld geven door te werken, benutten ook velen onze gastvrijheid zonder bij te dragen aan Nederland. Daarom scherpen we de Participatiewet en het toeslagenbeleid aan. Wie onvoldoende Nederlands spreekt en geen moeite doet om dit te leren, wordt fors op de uitkering gekort. Er komt een extra korting bij het langdurig niet voldoen aan de taaleis. Uitkeringsgerechtigden die een geschikte baan weigeren, worden ook gekort. We willen dat gemeenten hier streng op handhaven, te vaak gebeurt dat nu niet. We willen dat mensen in de bijstand, autochtoon of nieuwkomer, actief aan een baan worden geholpen, waarbij we naar Rotterdams model kiezen voor focus op intensieve hulp voor mensen die het meest kans hebben om snel aan het werk te gaan."