De regering moet stoppen met DEI-beleid (beleid gericht op diversiteit, gelijkheid en inclusie). Dit beleid benadrukt verschillen tussen mensen, zoals afkomst of huidskleur, en zorgt voor verdeeldheid in de samenleving. De regering moet in plaats daarvan kiezen voor beleid dat uitgaat van gedeelde normen, waarden en taal.
Motie van het lid Keijzer over stoppen met beleid gericht op diversity, equity and inclusion
De kamer,
overwegende dat identiteitspolitiek mensen reduceert tot kenmerken als
huidskleur, afkomst of seksuele voorkeur;
overwegende dat een mens altijd meer is dan één aspect van zijn
identiteit en dat beleid juist uit moet gaan van de gelijkwaardigheid van
iedere burger;
overwegende dat beleid zoals diversity, equity and inclusion (DEI) de
nadruk legt op verschillen tussen mensen en daarmee polarisatie in de
hand werkt;
verzoekt de regering te stoppen met beleid gericht op DEI en te kiezen
voor beleid dat uitgaat van gedeelde normen, waarden en taal.
Argumenten voor: De partij stelt dat de overheid de nadruk niet enkel op het individu moet leggen, maar juist het gezin en de familie als belangrijkste basis moet waarderen [4]. Daarnaast wordt de noodzaak van een goede integratie in kwetsbare wijken erkend [5].
Argumenten tegen: De partij pleit expliciet voor een overheid die initiatieven stimuleert om het samenleven in verscheidenheid te bevorderen [1]. Daarnaast vindt de partij het belangrijk om de identiteit, cultuur en taal van specifieke gemeenschappen te beschermen [2] en stelt zij dat de kracht van een samenleving afgemeten kan worden aan de ruimte die aan minderheden wordt gegeven [3]. Ook zet de partij zich in tegen discriminatie op basis van diverse gronden [1].
Bronnen:
"De mens is naar het evenbeeld van God geschapen en iedereen deelt in menselijke waardigheid. De ChristenUnie stelt zich daarom teweer tegen het kwaad van racisme, antisemitisme en discriminatie op basis van levensovertuiging, geslacht, handicap of op welke grond dan ook. We zijn als mensen in deze wereld in verscheidenheid aan elkaar gegeven. Daarom staat de ChristenUnie voor een overheid die initiatieven stimuleert die het samenleven in verscheidenheid bevorderen en"
"Gemeenschappen behouden hun identiteit, cultuur en taal zoals het Papiaments, Nedersaksisch en Limburgs. Het Fries als tweede rijkstaal en regionale streektalen en dialecten worden beschermd, ook voor volgende generaties."
"Grootschalige politieke vernieuwing is geen oplossing voor het versterken van de relatie tussen burger en politiek. Referenda bieden schijninvloed en horen dus niet thuis in de grondwet. De Tweede Kamer wordt als gekozen volksvertegenwoordiging niet langer automatisch ontbonden als een regering valt. Het mandaat van de kiezers geldt voor vier jaar. We voeren geen districtenstelsel of kiesdrempel in. In een districtenstelsel gaat het meer over poppetjes en minder over inhoud. Een kiesdrempel en districtenstelsel zorgen er bovendien voor dat het moeilijker wordt voor kleinere groepen in de samenleving om een eigen politieke inbreng te hebben. Wij geloven dat je de kracht van een samenleving kunt afmeten aan de ruimte die meerderheden geven aan minderheden."
"Gezinnen moeten voorop staan, maar worden te vaak vergeten in de visie en het beleid van de overheid. Terwijl het gezin en familie de plek is waar kinderen opgroeien en familieleden op elkaar terugvallen als iemand hulp nodig heeft. De overheid moet families en gezinnen waarderen in plaats van al het beleid op de mens als individu te richten. Dit begint met samenhang in de visie en beleid op wat de eerste leefomgeving is voor de meeste mensen. Er wordt beleid gemaakt om de positie van families te ondersteunen, bijvoorbeeld financieel. Ook wordt de positie en bescherming van het gezin verankerd in de Grondwet. Een minister wordt weer expliciet verantwoordelijk voor het realiseren van samenhangend gezinsbeleid. Er komt een jaarlijkse 'Staat van het gezin' waarin wordt gemonitord hoe gebruik wordt gemaakt van kind- en verlofregelingen, kinderopvang, het aanbod van GGD, Jeugdgezondheidszorg en lokale teams."
"Onze samenleving ondervindt de gevolgen van het falende (migratie)beleid: druk op sociale voorzieningen, woningtekorten en gebrekkige integratie. Arbeidsmigranten worden vaak ondergebracht in te kleine woningen. Vluchtelingen wachten te lang op een beslissing en worden met hun kinderen van de ene tijdelijke plek naar de andere verplaatst, met hoge kosten tot gevolg. Kwetsbare wijken in grote steden kampen met zware integratieproblemen en in Ter Apel en Budel is overlast van een kleine groep, vaak kansloze, asielzoekers. Ondertussen komt de regering niet met werkende en werkbare wetsvoorstellen, die recht doen aan migrant en samenleving. Terwijl deze er wel zijn."