Inmenging bij het stoppen van essentiële zorg

De regering moet onderzoeken welke nieuwe wetten nodig zijn om in te grijpen bij zorgaanbieders die noodzakelijke zorg stoppen. Het huidige systeem controleert vooral of de zorg veilig is. Er kan echter niet worden ingegrepen als een aanbieder essentiële zorg wegstopt zonder dat er een passend alternatief beschikbaar is.

Motie van de leden Dobbe en Westerveld over wetswijzigingen om in te kunnen grijpen bij zorgaanbieders die essentiële zorg stopzetten zonder passend alternatief

De kamer, constaterende dat het huidige handhavingskader voor zorgaanbieders voornamelijk gericht is op het tegengaan van zorg die op een verantwoorde manier wordt geleverd, maar niet op het tegengaan van het afbreken van onmisbare zorg; verzoekt de regering om in kaart te brengen welke wetswijzigingen er nodig zijn om te kunnen ingrijpen bij zorgaanbieders wanneer zij essentiële zorg stopzetten zonder dat er een passend alternatief beschikbaar is.
11 juni | SP | Verworpen: 68–82 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma PvdD

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij vindt dat essentiële zorg, zoals ouderenzorg of huisartsenzorg, een publieke basisvoorziening moet zijn en niet afhankelijk mag zijn van marktprikkels [1]. Er is een sterke nadruk op het waarborgen van de regionale toegankelijkheid van zorg, waarbij het behoud van streekziekenhuizen en basisvoorzieningen zoals huisartsenposten, tandartsen en apotheken in alle regio's centraal staat [2][4]. Daarnaast pleit de partij voor stevige publieke regie [3] en het mogelijk maken van tijdig ingrijpen door hulpverleners in situaties waarin zorg hard nodig is [6]. Ook het voorkomen dat regionale ziekenhuizen verdwijnen door fusies is een belangrijk punt [5].

Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma biedt geen argumenten om tegen het ingrijpen bij het stopzetten van essentiële zorg te zijn; de focus ligt juist op het beschermen en waarborgen van de zorgtoegankelijkheid.

Bronnen:

  1. "Het huidige bekostigingssysteem beloont volume en complexiteit: meer of duurdere behandelingen leveren meer op voor de zorgaanbieder. Daardoor verschuift de aandacht van passende zorg naar productie, wat de zorg duurder maakt en leidt tot bezuinigingen. En deze bezuinigingen raken vooral mensen met een laag inkomen of zorgen voor een langere wachttijd. Essentiële zorg - zoals ouderenzorg of huisartsenzorg - hoort niet afhankelijk te zijn van marktprikkels. We organiseren deze zorg daarom als publieke basisvoorziening, lokaal en toegankelijk voor iedereen."
  2. "We gaan zorgarmoede tegen in krimpregio's, dorpen en achtergestelde wijken. Iedereen heeft recht op toegankelijke zorg, waar je ook woont. Daarom behouden we streekziekenhuizen en basiszorgvoorzieningen zoals huisartsenposten, tandartsen en apotheken in alle regio's."
  3. "Ondersteuning vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) en zorg voor mensen met een levenslange beperking vanuit de Wet langdurige zorg (Wlz) wordt bij voorkeur kleinschalig aangeboden in de vorm van buurtteams, zorgcoöperaties en andere mensgerichte initiatieven. Deze zorg moet in elke gemeente gelijkwaardig beschikbaar zijn: welke zorg je kunt ontvangen, mag niet afhangen van waar je woont. We zorgen voor regionale afstemming en stevige publieke regie, zodat samenwerking wordt bevorderd en zorgcowboys geen ruimte krijgen om publieke middelen weg te sluizen."
  4. "De zorg blijft regionaal toegankelijk, lokale ziekenhuizen blijven overeind. Door grote personeelsschaarste is het nodig dat de zorg voor ouderen anders wordt ingericht zodat zij zo lang mogelijk thuis de zorg kunnen blijven ontvangen. Zorg voor mensen zonder documenten of asielzoekers blijft gewaarborgd."
  5. "Regionale ziekenhuizen blijven open en verdwijnen niet door fusies. Zo is goede zorg bereikbaar voor iedereen. Elk streekziekenhuis beschikt over een verloskamer. Acute zorg, zoals verloskunde en spoedeisende hulp, gaan we financieren op basis van beschikbaarheid, niet op basis van verrichte handelingen. Alleen complexe zorg wordt ondergebracht bij gespecialiseerde ziekenhuizen."
  6. "We investeren in wijkgerichte signalering én in bemoeizorg voor mensen die zelf geen hulp zoeken, maar dat wel hard nodig hebben. Hulpverleners krijgen de ruimte om tijdig in te grijpen en door te verwijzen."