De regering moet onderzoeken welke nieuwe wetten nodig zijn om in te grijpen bij zorgaanbieders die noodzakelijke zorg stoppen. Het huidige systeem controleert vooral of de zorg veilig is. Er kan echter niet worden ingegrepen als een aanbieder essentiële zorg wegstopt zonder dat er een passend alternatief beschikbaar is.
Motie van de leden Dobbe en Westerveld over wetswijzigingen om in te kunnen grijpen bij zorgaanbieders die essentiële zorg stopzetten zonder passend alternatief
De kamer,
constaterende dat het huidige handhavingskader voor zorgaanbieders
voornamelijk gericht is op het tegengaan van zorg die op een verantwoorde manier wordt geleverd, maar niet op het tegengaan van het
afbreken van onmisbare zorg;
verzoekt de regering om in kaart te brengen welke wetswijzigingen er
nodig zijn om te kunnen ingrijpen bij zorgaanbieders wanneer zij
essentiële zorg stopzetten zonder dat er een passend alternatief
beschikbaar is.
Argumenten voor: De partij pleit voor betaalbare en beschikbare zorg, waarbij meer regulatie nodig is om de zorg die nodig is overal beschikbaar te maken [2]. Daarnaast wil de partij de toegankelijkheid van de zorg beschermen, bijvoorbeeld door wettelijke beperkingen op te leggen aan investeringsmaatschappijen [1]. Ook stelt de partij dat de waarborgen in het systeem, zoals die van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, indien nodig uitgebreid kunnen worden [3].
Argumenten tegen: De partij streeft naar het verminderen van bureaucratie en administratieve lasten [4] en wil dat de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van zorg meer bij de zorgverleners zelf ligt, in plaats van bij externe kwaliteitscontrole [3].
Bronnen:
"De opkomst van investeringsmaatschappijen (private-equity) in de zorg kan op gespannen voet staan met de kwaliteit en toegankelijkheid van en de solidariteit in de zorg. Volt zet zich er voor in om de zorg minder interessant te maken voor investeringsmaatschappijen door wettelijke beperkingen op winstuitkeringen in de zorg in te voeren, zorginstanties wettelijk te verplichten transparant te zijn over hun eigendomsstructuren en de Nederlandse Zorgautoriteit hier actiever op te laten controleren, bijvoorbeeld met een speciale task force. Daarnaast worden overnames van praktijken door zorgprofessionals die daar zelf zorg gaan verlenen, gestimuleerd."
"Volt pleit voor betaalbare en beschikbare zorg. Dit vraagt een goede samenwerking binnen de zorgen welzijnssector en meer regulatie en vertrouwen om de zorg die nodig is overal beschikbaar te maken. Daarbij zijn ook goede afwegingen nodig om de zorg betaalbaar te houden. Daarom brengen we, voor zover mogelijk, de zorg in het netwerk digitale en hybride zorg. We hebben ook aandacht voor welke zorg nog wordt ingezet in de laatste levensfase."
"Kennis van de resultaten van zorg is essentieel om zorg te verbeteren, van elkaar te leren en om patiënten met hun arts in staat te stellen de beste keuzes te maken. Uitkomsten dienen echter niet gebruikt te worden als grondslag voor betaling of externe kwaliteitscontrole. Het laatste zal de administratieve lasten doen toenemen en werkt wantrouwen tussen partijen in de hand. Om de administratieve lasten juist te verlagen, leggen we de verantwoordelijkheid voor het verbeteren van uitkomsten en daarmee de kwaliteit van zorg, veel meer bij de zorgverleners zelf. Zorginkopers hoeven alleen in te kopen, te betalen en fraude op te sporen. De waarborgen in het systeem, waar de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ), Nationale Zorgautoriteit (NZa), Zorginstituut Nederland (ZIN), Autoriteit Consument & Markt (ACM), voor verantwoordelijk zijn, blijven bestaan en worden indien nodig uitgebreid."
"Om de bureaucratie en de administratieve lasten in de zorg te verminderen, dient er gewerkt te worden met standaarden. Heldere afspraken aan de voorkant die steeds hetzelfde zijn, tussen zorgaanbieders en zorginkopers (gemeente, zorgverzekeraar, Rijk), zijn essentieel. De grootste spelers in de regio krijgen hierbij een zeer belangrijke rol."