De regering moet de wensen van jongeren centraal stellen bij het herstel na schade in de gesloten jeugdzorg. Beloofde excuses zijn er nog niet en de situatie voor jongeren verslechtert. Echt herstel kan alleen met praktische hulp die zij echt nodig hebben. Denk aan hulp bij werk, school of financiële steun via de Wajong (een uitkering voor mensen die niet kunnen werken).
Motie van de leden Westerveld en Dobbe over wensen en behoeften van jongeren leidend laten zijn bij de uitwerking van het hersteltraject voor de gesloten jeugdzorg
De kamer,
constaterende dat excuses, erkenning en herstel zijn toegezegd aan
jongeren die schade hebben opgelopen binnen de gesloten jeugdzorg;
constaterende dat dit nog niet is gebeurd en twee jaar na uitkomst van het
rapport Eenzaam gestorven het alleen maar slechter gaat met de meeste
jongeren;
constaterende dat excuses enkel waarde hebben als in het hersteltraject
de behoeften van jongeren centraal staan en dit kan variëren van
psychosociale ondersteuning, toegang tot inkomensvoorzieningen zoals
de Wajong, schuldhulpverlening, onderwijs, werk tot de inzet van een
hulphond;
verzoekt de regering om bij de verdere uitwerking van het hersteltraject
de wensen en behoeften van jongeren leidend te laten zijn, om zo recht te
doen aan écht herstel voor zowel jongeren van ZIKOS-afdelingen als
jongeren uit de bredere gesloten jeugdzorg.
Argumenten voor: De partij stelt dat bij hersteloperaties de leefwereld van de betrokkenen leidend moet zijn en niet de systeemwereld van de overheid [1]. Daarnaast pleit de partij voor een brede aanpak van problemen in de jeugdzorg die niet alleen symptomen bestrijdt, maar naar de bredere context kijkt [2]. De partij wil zorg en financiering organiseren rondom het gezin in plaats van uit te gaan van het aanbod [4] en streeft naar beleid voor jeugd en gezinnen dat verschillende domeinen zoals sociale zekerheid en onderwijs overstijgt [3].
Argumenten tegen: Het programma biedt geen argumenten om tegen het centraal stellen van de behoeften van jongeren in hersteltrajecten te stemmen.
Bronnen:
"We werken verder aan herstel voor de slachtoffers van de toeslagenaffaire. Bij de hersteloperatie voor het toeslagenschandaal krijgen ouders en hun kinderen sneller duidelijkheid over de bedragen waar zij recht op hebben. Dit geeft ze de rust om hun leven weer op te pakken. De leefwereld van de ouders en kinderen moet daarbij leidend zijn, niet de systeemwereld van de overheid."
"De problemen in de jeugdzorg zijn ernstig en hardnekkig. Kinderen en jongeren krijgen te snel een stempel of een label. Daardoor groeit de vraag naar hulp. Er zijn te weinig professionals en er is te weinig geld om de wachtlijsten weg te werken. Ondertussen staan gezinnen onder steeds hogere druk door problemen rondom bestaanszekerheid, wonen en onderwijs. D66 kiest voor een andere koers: weg van de bestrijding van symptomen, naar een brede aanpak voor het hele, diepere probleem. Want niet het kind, maar het systeem moet veranderen. Daarom willen we niet alleen aandacht voor de problemen van het kind zelf, maar ook voor de omgeving van het kind, zoals de thuissituatie en de buurt. En we willen jeugdzorg die zo licht mogelijk is, en die alleen zwaar is als dat echt nodig is."
"We werken aan beleid voor jeugd en gezinnen dat domeinen overstijgt, bij alle ministeries en bestuurslagen: van wonen tot onderwijs, van sociale zekerheid tot jeugdcriminaliteit."
"We organiseren zorg en financiering rondom het gezin, in plaats van uit te gaan van het aanbod. Professionals krijgen meer ruimte voor hun werk en minder registratiedruk. We gaan uit van vertrouwen."