Herstel voor jongeren in de gesloten jeugdzorg

De regering moet de wensen van jongeren centraal stellen bij het herstel na schade in de gesloten jeugdzorg. Beloofde excuses zijn er nog niet en de situatie voor jongeren verslechtert. Echt herstel kan alleen met praktische hulp die zij echt nodig hebben. Denk aan hulp bij werk, school of financiële steun via de Wajong (een uitkering voor mensen die niet kunnen werken).

Motie van de leden Westerveld en Dobbe over wensen en behoeften van jongeren leidend laten zijn bij de uitwerking van het hersteltraject voor de gesloten jeugdzorg

De kamer, constaterende dat excuses, erkenning en herstel zijn toegezegd aan jongeren die schade hebben opgelopen binnen de gesloten jeugdzorg; constaterende dat dit nog niet is gebeurd en twee jaar na uitkomst van het rapport Eenzaam gestorven het alleen maar slechter gaat met de meeste jongeren; constaterende dat excuses enkel waarde hebben als in het hersteltraject de behoeften van jongeren centraal staan en dit kan variëren van psychosociale ondersteuning, toegang tot inkomensvoorzieningen zoals de Wajong, schuldhulpverlening, onderwijs, werk tot de inzet van een hulphond; verzoekt de regering om bij de verdere uitwerking van het hersteltraject de wensen en behoeften van jongeren leidend te laten zijn, om zo recht te doen aan écht herstel voor zowel jongeren van ZIKOS-afdelingen als jongeren uit de bredere gesloten jeugdzorg.
11 juni | SP | Aangenomen: 150–0 |

Stemuitslag

D66VVDPVVCDAJA21FVDMarkuszBBBCUDENKPvdDSGPSPKeijzerVolt50PLUS

Verkiezingsprogramma SGP

Stemverwachting: voor (onzeker, 60%)

Argumenten voor: De partij vindt dat iedere mens moet kunnen deelnemen aan de samenleving [2] en dat zorg en ondersteuning voor mensen met een levenslange en levensbrede beperking menswaardig moet zijn [2]. Daarnaast wordt gesteld dat jeugdhulp laagdrempelig en snel beschikbaar moet zijn [3].

Argumenten tegen: De partij uit zorgen over het hoge aantal kinderen dat momenteel gebruikmaakt van jeugdhulp [3]. Ook wordt gewaarschuwd dat een overdaad aan regels, wetten en verdragen het voor de overheid juist lastig kan maken om goede oplossingen te bieden [1].

Bronnen:

  1. "De overheid is Gods dienares ten behoeve van de burgers. De overdaad aan regels, wetten en verdragen maakt het voor de overheid soms bijna onmogelijk om goede oplossingen te bieden. Die situaties kunnen ook ontstaan wanneer rechters een ruimere uitleg geven van verdragen dan oorspronkelijk bedoeld is, waardoor het primaat van de politiek onder druk komt te staan. Verdergaande juridisering en verplichte aanbestedingen leiden soms tot grote vertraging en veel extra lasten. Ook burgers lopen steeds vaker vast in een ondoordringbaar woud van regelgeving. Het is hard nodig om te zorgen voor balans tussen regels en ruimte. De Europese Unie (EU) heeft bevoegdheden nodig voor de aanpak van grensoverschrijdende problemen, maar moet lidstaten meer ruimte laten."
  2. "Wij vinden dat ieder mens mee moet kunnen doen in de samenleving. De overheid moet stigmatisering van mensen met een beperking actief tegengaan. In een land dat elke vorm van beperking of gebrek uitbant, wil niemand leven. De SGP wil dat zorg en ondersteuning voor mensen met een levenslange en levensbrede beperking menswaardig is."
  3. "Elk kind heeft behoefte aan liefde, aandacht en nabijheid, aan gewoon meedoen en erbij horen. Dat gebeurt niet allereerst door inzet van professionele hulp, maar door de inzet van alle betrokkenen uit het netwerk van het kind. Als een kind jeugdhulp nodig heeft, moet dat uiteraard laagdrempelig en snel beschikbaar zijn. Ongeveer 1 op de 7 kinderen maakt echter inmiddels gebruik van jeugdhulp. We maken ons daarover grote zorgen. De SGP vindt het belangrijk dat de overheid bijdraagt aan het normaliseren in plaats van medicaliseren en het problematiseren van gedrag. Ook het voorkomen van problemen krijgt meer aandacht."