Meer regie voor gezinnen in de Jeugdwet
De regering moet in de nieuwe Jeugdwet zorgen dat informele steun van familie en vrienden centraal staat. Deze steun is een belangrijke basis voor de samenleving. Gemeenten moeten eerst kijken wat het sociale netwerk kan doen voordat ze professionele hulp inzetten. Het familiegroepsplan (een plan voor de ondersteuning van een gezin) moet echt van het gezin zijn, zodat zij zelf de regie houden.
Motie van het lid Stoffer over informele ondersteuning van gezinnen wettelijk borgen
De kamer, constaterende dat in de consultatieversie van het wetsvoorstel Reikwijdte Jeugdwet het belang van een infrastructuur voor informele steun aan gezinnen wordt onderkend; overwegende dat deze informele ondersteuning niet slechts een aanvulling op professionele hulp is, maar een belangrijke pijler vormt van een sterke sociale basis; overwegende dat het familiegroepsplan bedoeld is om gezinnen en hun sociale netwerk in staat te stellen zelf regie te voeren over ondersteuning die nodig is; verzoekt de regering om bij de verdere uitwerking van het wetsvoorstel Reikwijdte Jeugdwet te borgen dat informele ondersteuning een belangrijke pijler vormt van de sociale basis en dat gemeenten eerst de mogelijkheden van informele steun en het sociale netwerk in kaart brengen alvorens professionele hulp wordt ingezet; verzoekt de regering tevens om de Jeugdwet zodanig vorm te geven dat het familiegroepsplan expliciet wordt gepositioneerd als een plan van het gezin en diens sociale netwerk en niet van de hulpverlening, zodat de regie in beginsel bij de familie zelf ligt.11 juni | SGP | Aangenomen: 150–0 |
Stemuitslag
Verkiezingsprogramma D66
Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)
Argumenten voor: De partij wil dat er eerst hulp wordt geboden in de directe omgeving van het kind, zodat professionele jeugdzorg pas in beeld komt als dat echt nodig is [1]. De visie is dat zorg en financiering rondom het gezin georganiseerd moeten worden, in plaats van uit te gaan van het aanbod van professionals [2]. Daarnaast wordt benadrukt dat het voorkomen van problemen een taak is van de hele samenleving, zodat jeugdzorg niet de enige oplossing hoeft te zijn [3] en de focus moet liggen op de thuissituatie en de buurt [4].
Argumenten tegen:
Bronnen:
- "We versterken gezinnen, buurten en scholen, zodat zij hulp kunnen bieden voordat jeugdzorg nodig is. We kijken naar wat de omgeving van het kind nodig heeft en bieden stabiliteit, bestaanszekerheid, begeleiding, onderwijsondersteuning en vertrouwen. Pas daarna komt aanvullende zorg in beeld."
- "We organiseren zorg en financiering rondom het gezin, in plaats van uit te gaan van het aanbod. Professionals krijgen meer ruimte voor hun werk en minder registratiedruk. We gaan uit van vertrouwen."
- "Het voorkomen van hardnekkige problemen bij kinderen en jongeren is een taak van de hele samenleving. Zo zorgen we dat jeugdzorg niet het enige antwoord hoeft te zijn."
- "De problemen in de jeugdzorg zijn ernstig en hardnekkig. Kinderen en jongeren krijgen te snel een stempel of een label. Daardoor groeit de vraag naar hulp. Er zijn te weinig professionals en er is te weinig geld om de wachtlijsten weg te werken. Ondertussen staan gezinnen onder steeds hogere druk door problemen rondom bestaanszekerheid, wonen en onderwijs. D66 kiest voor een andere koers: weg van de bestrijding van symptomen, naar een brede aanpak voor het hele, diepere probleem. Want niet het kind, maar het systeem moet veranderen. Daarom willen we niet alleen aandacht voor de problemen van het kind zelf, maar ook voor de omgeving van het kind, zoals de thuissituatie en de buurt. En we willen jeugdzorg die zo licht mogelijk is, en die alleen zwaar is als dat echt nodig is."