Kosten goederenvervoer naar Waddeneilanden

De regering moet onderzoeken hoe stijgende transportkosten bewoners en ondernemers op de Friese Waddeneilanden raken. Dit moet gebeuren voordat nieuwe vaarcontracten worden gegeven. De veerboten naar de eilanden zijn een belangrijke levensader. Hogere transportkosten zorgen namelijk voor duurdere boodschappen en bouwmaterialen op de eilanden.

Motie van het lid Wiersma over de doorwerking van kostenontwikkelingen voor bewoners en ondernemers in kaart brengen

De kamer, constaterende dat het goederenvervoer naar de Friese Waddeneilanden in de nieuwe concessies wordt gefaciliteerd, maar dat de tarieven daarvoor volgens de regering in de kern een marktaangelegenheid zijn; overwegende dat eilandbewoners en ondernemers afhankelijk zijn van betrouwbare en betaalbare bevoorrading; overwegende dat kostenstijgingen in het goederenvervoer kunnen doorwerken in onder meer boodschappen, bouwmaterialen, bevoorrading en ondernemerschap op de eilanden; overwegende dat de Waddenveren geen gewone marktverbinding zijn, maar een publieke levensader voor de eilanden; verzoekt de regering voorafgaand aan de gunning van de nieuwe concessies in kaart te brengen hoe kostenontwikkelingen in het goederenvervoer kunnen doorwerken voor bewoners en ondernemers op de Friese Waddeneilanden, en daarbij te bezien welke waarborgen mogelijk zijn om te voorkomen dat zij hierdoor onevenredig worden geraakt.
17 juni | BBB | Verworpen: 57–92 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma 50plus

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 70%)

Argumenten voor: De partij stelt dat de overheid verantwoordelijk is voor de bereikbaarheid van dorpen en het landelijk gebied [1]. Daarnaast wordt mobiliteit niet beschouwd als een luxe, maar als een "levensader" voor de bevolking [1].

Argumenten tegen: De verstrekte fragmenten bevatten geen argumenten om tegen overheidsverantwoordelijkheid voor bereikbaarheid of tegen het waarborgen van essentiële verbindingen te stemmen.

Bronnen:

  1. "De bereikbaarheid van steden, dorpen en landelijk gebied is verantwoordelijkheid van de overheid. Waar geen openbaar vervoer is, worden andere oplossingen gefaciliteerd, zoals b.v. buurtbusjes. De veiligheid in het verkeer van wandelaars en fietsers en van ouderen en gehandicapten komt steeds meer in het geding en het gedrang. Mobiliteit is geen luxe, maar een levensader voor jong en oud. De auto is vaak onmisbaar voor ouderen en gezinnen, zeker waar OV-verbindingen verdwijnen. De automobilist mag niet langer de melkkoe van de overheid zijn."