Verbod op de productie van PFAS

De regering moet de productie van PFAS verbieden. PFAS is een groep schadelijke stoffen die niet afbreken en zich ophopen in de natuur en in ons lichaam. Zonder ingrijpen kost deze vervuiling de samenleving miljarden euro's.

Motie van de leden Zalinyan en Kostić over invoeren van een productieverbod op pfas-stoffen

De kamer, overwegende dat pfas een zeer schadelijke en persistente stof is, die zich ophoopt in ons milieu en ons lichaam; overwegende dat zonder ingrijpen de maatschappelijke economische schade door pfas-vervuiling oploopt tot miljarden euro’s; verzoekt de regering de pfas-kraan dicht te draaien en een productieverbod van pfas-stoffen in te voeren.
17 juni | PvdD | Verworpen: 32–117 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: voor (erg zeker, 100%)

Argumenten voor: De partij beschouwt PFAS-vervuiling als een ongekend probleem met enorme gezondheidsrisico's [1]. Zij willen dit probleem bij de bron aanpakken door te streven naar een Europees verbod op PFAS [1]. Zodra er een PFAS-vrij alternatief voor een product bestaat, wil de partij het PFAS-houdende product verbieden [1]. Daarnaast wil de partij dat de overheid normen stelt en handhaaft om de sociale grondrechten op het gebied van leefmilieu en volksgezondheid te waarborgen, om situaties zoals de huidige PFAS-problematiek te voorkomen [3][2].

Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma biedt geen argumenten om tegen de motie te stemmen.

Bronnen:

  1. "PFAS-vervuiling is een ongekend probleem. De gezondheidsrisico's zijn enorm, terwijl deze stoffen al overal in onze leefomgeving en zelfs in ons lichaam zitten. We pakken het probleem bij de bron aan en zorgen voor een Europees verbod op PFAS. Zodra er van een product een PFAS-vrij alternatief is, verbieden we het PFAS-houdende product."
  2. "Aanstichters van milieuvervuiling, zoals Chemours en TATA Steel, worden aangesproken op en verantwoordelijk gehouden voor de gevolgen van de vervuiling: kosten voor reiniging en eventuele gezondheidseffecten worden op hen verhaald. Bij nieuwe stoffen wordt het voorzorgsprincipe strikt gehanteerd. Er wordt een inventarisatie uitgevoerd naar stoffen waarvan onbekend is of ze schadelijk zijn voor mens en natuur. Daarmee voorkomen we situaties zoals bij PFAS, waarbij na decennia de gevolgen bijna niet meer te overzien zijn. Bermen en struiken liggen vol met plastic verpakkingsmateriaal. Al dit plastic afval draagt bij aan de wereldwijde plasticsoep. Er wordt daarom toegewerkt naar een verbod op het gebruik van niet-afbreekbaar plastic ten behoeve van eenmalige verpakkingen."
  3. "De laatste jaren zijn er te veel incidenten met bedrijven geweest waarbij uitstoot van stoffen werd geconstateerd die schadelijk zijn voor het milieu, zoals PFAS, (ultra)fijnstof of staalslakken. De overheid moet de sociale grondrechten op het gebied van leefmilieu en volksgezondheid garanderen door zelf normen te stellen en deze te handhaven. Omgevingsdiensten en de GGD zijn onvoldoende in staat gebleken snel en adequaat te handelen. Zij moeten beter toegerust worden om schadelijke uitstoot te voorkomen, handhavend op te treden en vergunningen in te kunnen trekken. Bedrijven houden zich helaas niet vanzelf aan de regels, we gaan minder uit van zelfregulering. Leefomgeving en ruimte gaan hand in hand. Daarom voegen we milieu weer toe aan het ministerie van VRO en herstellen we het succesvolle model van het voormalige ministerie van VROM."