Verbod op de productie van PFAS

De regering moet de productie van PFAS verbieden. PFAS is een groep schadelijke stoffen die niet afbreken en zich ophopen in de natuur en in ons lichaam. Zonder ingrijpen kost deze vervuiling de samenleving miljarden euro's.

Motie van de leden Zalinyan en Kostić over invoeren van een productieverbod op pfas-stoffen

De kamer, overwegende dat pfas een zeer schadelijke en persistente stof is, die zich ophoopt in ons milieu en ons lichaam; overwegende dat zonder ingrijpen de maatschappelijke economische schade door pfas-vervuiling oploopt tot miljarden euro’s; verzoekt de regering de pfas-kraan dicht te draaien en een productieverbod van pfas-stoffen in te voeren.
17 juni | PvdD | Verworpen: 32–117 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma DENK

Stemverwachting: voor (erg zeker, 95%)

Argumenten voor: De partij wil investeren in de bescherming van natuurgebieden [1]. In dit kader wordt expliciet gesteld dat schadelijke stoffen, zoals PFAS, sneller verboden moeten worden [1]. Daarnaast hanteert de partij het principe dat grote vervuilende bedrijven hun eerlijke deel moeten bijdragen [2].

Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma biedt geen argumenten om tegen een verbod op PFAS te stemmen.

Bronnen:

  1. "Meer investeren in onze natuurgebieden. Wij willen dat Nederlanders kunnen genieten van prachtige natuur en wij staan voor investeringen om onze natuur te beschermen. Schadelijke stoffen en bestrijdingsmiddelen, zoals PFAS, worden sneller verboden."
  2. "Op fiscaal gebied kan dekking worden gerealiseerd door een eerlijkere bijdrage uit de winsten van grote bedrijven en van de superrijken. Wij verhogen daarom de winstbelasting voor grote bedrijven en schaffen ondoelmatige belastingvoordelen die de ongelijkheid vergroten af. Binnen de inkomstenbelasting zorgen wij voor een rechtvaardigere verdeling door van superrijken een eerlijke bijdrage te vragen. Deze eerlijke bijdrage vragen wij ook van zeer grote vermogens. De grote vervuilende bedrijven moeten ook hun eerlijke deel bijdragen, volgens het principe dat de vervuiler betaalt. Aanvullende dekking kan worden gevonden door een doelmatigheidsslag binnen de overheid en het anders inzetten van bestaande fondsen. Tot slot heeft bij optredende begrotingstekorten het altijd eerst de voorkeur om in te zetten op een doelmatigere overheid, waarbij de uitgaven voor de sociale zekerheid, de zorg en het onderwijs worden ontzien en altijd op peil blijven."