Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 70%)

Argumenten voor: De partij signaleert dat personeelstekorten in de zorg een grote uitdaging vormen voor de arbeidsmarkt ^[2]. Door de tarieven in kaart te brengen, kan worden onderzocht hoe de vergoedingen zich verhouden tot de inspanningen en verantwoordelijkheden, wat helpt bij het aanpakken van deze tekorten ^[2]. Bovendien vindt de partij dat er meer geïnvesteerd moet worden in preventie om gespecialiseerde zorg te voorkomen ^[3], waarbij een eerlijke vergoeding voor fysiotherapeuten (die cruciaal zijn voor preventie) hierbij kan helpen.

Argumenten tegen: De partij legt een sterke nadruk op kosteneffectiviteit en het maken van keuzes over wat wel en niet tot de passende zorg behoort ^[1]. Dit zou kunnen leiden tot een kritische houding als de resultaten van het onderzoek zouden worden gebruikt om de totale zorgkosten verder op te drijven, aangezien de partij ook pleit voor een focus op 'laten' waar medische behandelingen niet noodzakelijk zijn ^[1].

Bronnen:

1. "Personeelstekorten, stijgende zorgkosten en vergrijzing dwingen om na te denken over wat passende zorg is en wat niet. Professionele zorg kan niet alles oplossen. Bovendien staat van te veel medische behandelingen niet vast of ze effectief zijn en voor wie. Daarnaast vergroot en/of verlengt overbehandeling het lijden van de patiënt. Kosten-effectiviteitsstudies die bepalend zijn voor de keuzes voor het zorgverzekeringspakket nemen daarom ook een betekenisvol leven als uitgangspunt. Het Zorginstituut krijgt meer instrumenten om dit te sturen zodat alleen passende zorg in het zorgverzekeringspakket zit. De arts bepaalt samen met de patiënt of behandelen echt nodig is voor goede zorg. Richtlijnen in de zorg zijn niet alleen gericht op 'doen', maar ook op 'laten'."
2. "De krimpende beroepsbevolking, bestaande arbeidsmarktkrapte, grote maatschappelijke uitdagingen (bijvoorbeeld verduurzaming) en groeiende vraag naar personeel in publieke sectoren zoals defensie en zorg, is een grote puzzel voor de arbeidsmarkt en economie. Deze structurele krapte vraagt om een gezamenlijke, met 'de polder' gedragen, aanpak. Werkgevers, werknemers, overheid en maatschappelijke organisaties maken samen de arbeidsmarkt toekomstbestendig. In goed polderoverleg maken we eerlijke keuzes over hoe we arbeid anders organiseren, arbeid eerlijker verdelen en welke prioriteiten we stellen in publieke dienstverlening. Arbeidsmigratie is daarbij geen eenvoudig antwoordvoor de oplossing van onze structurele tekorten."
3. "Medisch en sociaal domein sluiten beter elkaar aan om (informele) zorg en welzijn te faciliteren. Vanuit de zorgverzekeraars wordt er geïnvesteerd in preventie en de sociale basis. Dit gebeurt nu nauwelijks terwijl preventie en een stevige sociale basis veel (gespecialiseerde) zorg voorkomen."