Regionale samenwerking in de kraamzorg

De regering moet voor het einde van het jaar maatregelen nemen om regionale samenwerking in de kraamzorg de norm te maken. Veel gezinnen krijgen nu te weinig of geen kraamzorg. Dit komt door een tekort aan personeel en te veel kleine zorgaanbieders. Deze versplintering zorgt voor te veel wachtdiensten. Samenwerking zorgt ervoor dat de kraamverzorgers effectiever kunnen werken.

Motie van het lid Dobbe c.s. over maatregelen om regionale samenwerking in de kraamzorg de norm te maken

De kamer, constaterende dat er grote problemen bestaan in de kraamzorg, waardoor het aantal kraamverzorgenden fors is afgenomen en steeds meer gezinnen te weinig of zelfs helemaal geen kraamzorg krijgen; overwegende dat de versplintering in de kraamzorg deze problemen vergroot, doordat er meerdere kleine zorgaanbieders tegelijkertijd mensen op wachtdiensten moeten hebben staan en kraamverzorgenden dus heel veel wachtdiensten moeten draaien; verzoekt de regering om voor het einde van het jaar met maatregelen te komen om regionale samenwerking in de kraamzorg de norm te maken, zodat de versplintering en het aantal wachtdiensten fors worden verminderd en de tijd van kraamverzorgenden effectiever wordt ingezet.
24 juni | SP, CU | Verworpen: 66–84 |

Stemuitslag

PVVJA21BBBCUDENKPvdDSPVolt50PLUS
D66VVDCDAFVDMarkuszSGPKeijzer

Verkiezingsprogramma VVD

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij wil de huidige 'lappendeken' in de zorg aanpakken, omdat de huidige indeling ketensamenwerking en innovatie onmogelijk maakt [1]. Er wordt gepleit voor het intensiveren van samenwerkingen en het verbeteren van de zorg in een regio door het sluiten van langetermijncontracten [3][2]. Daarnaast steunt de partij de regionalisering van zorg om kwaliteit en efficiëntie te waarborgen [4].

Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten die tegen regionale samenwerking of het tegengaan van versplintering in de zorg pleiten.

Bronnen:

  1. "Onderzoek naar betere samenwerking in de zorg: De lappendeken van de zorg met vier organiserende principes (wijk, gemeente, regio, landelijk), vijf verschillende financieringsstromen (Zvw, Wlz, Wmo, Jeugdwet en de Wet publieke gezondheid) en acht sectoren (publieke gezondheid, welzijn, huisartsen, gehandicaptenzorg, ggz, ouderenzorg en algemene ziekenhuizen, revalidatiecentra en academische ziekenhuizen) moet worden opgeschud, omdat deze historisch gegroeide indeling ketensamenwerking en innovatie onmogelijk maakt."
  2. "Huisartsen en de eerstelijnszorg zijn de basis: Intensieve samenwerking tussen huisartsen, wijkverpleging en welzijn voorkomt veel onnodige doorverwijzingen naar het ziekenhuis. Deze samenwerkingen worden geïntensiveerd. In regio's met te weinig huisartsen willen we dat gemeenten helpen bij het vinden van een praktijk en woonhuis. Met aangescherpte regelgeving zorgen we ervoor dat de belangen van de regio beter meegewogen worden als er veranderingen in de organisatie van de zorg plaatsvinden."
  3. "Kiezen voor goede zorg: Patiënten hebben recht op beschikbare informatie over kwaliteit van zorg en de lengte van wachtlijsten. We verplichten zorgaanbieders daarom om kwaliteitsinformatie en informatie over wachtlijsten toegankelijk te maken voor onderzoeksinstellingen, toezichthouders en financiers. Op basis van deze gebundelde informatie kunnen patiënten onderbouwd kiezen tussen regionale zorg dichtbij of gespecialiseerde zorg verder weg. De afspraken tussen zorgverzekeraars, zorgkantoren en gemeenten met de welzijn- en zorgaanbieders dienen altijd te gaan over de balans tussen kwaliteit, toegankelijkheid en de betaalbaarheid van zorg. Door in samenwerking tussen deze partijen langetermijncontracten te sluiten, kan welzijn en zorg in een regio structureel worden verbeterd."
  4. "Ziekenhuizen regionaliseren en concentreren: Eenvoudige ziekenhuisingrepen moeten zoveel mogelijk dichtbij huis plaatsvinden. Als een behandeling in een streekziekenhuis kan, vindt de behandeling bij voorkeur daar plaats. Complexe zorg, zoals oncologie, cardiochirurgie en ernstige zenuw- en spierziekten worden geconcentreerd op aantal centrale plekken, zodat artsen meer kunnen specialiseren en de kwaliteit constant beter wordt."