Langere contracten voor kustprojecten
De regering moet investeringen in de kustzone zekerder maken. Huidige contracten duren maximaal tien jaar. Dit is te kort om grote investeringen terug te verdienen voor kustbescherming. Daarom moet de regering kijken of er weer langere erfpachtovereenkomsten (het recht om grond te gebruiken) van twintig jaar of langer mogelijk zijn voor projecten die het Kustpact ondersteunen.
Motie van het lid Vermeer over meer investeringszekerheid voor projecten die aantoonbaar bijdragen aan het Kustpact
De kamer, constaterende dat het Kustpact bedoeld is om balans te waarborgen tussen economische ontwikkeling en bescherming van de kust en waterveiligheid; constaterende dat er projecten zijn die aantoonbaar bijdragen aan de doelen van het Kustpact en zelfs de waterkering versterken; overwegende dat ontwikkelaars en investeerders in de kustzone momenteel worden geconfronteerd met huurovereenkomsten van maximaal tien jaar; overwegende dat dergelijke korte looptijden het onmogelijk maken om grote investeringen terug te verdienen en daarmee duurzame ontwikkelingen blokkeren; overwegende dat eerdere erfpachtconstructies met een langere looptijd wél ruimte boden voor verantwoorde investeringen in de kustzone; verzoekt de regering in overleg met betrokken partijen te bezien hoe voor projecten die aantoonbaar bijdragen aan de doelen van het Kustpact meer investeringszekerheid kan worden geboden; verzoekt de regering daarbij expliciet te onderzoeken of en onder welke voorwaarden weer langere erfpachtovereenkomsten van bijvoorbeeld twintig jaar of langer mogelijk gemaakt kunnen worden.25 juni | BBB | Verworpen: 47–103 |
Stemuitslag
Verkiezingsprogramma SGP
Stemverwachting: voor (vrij zeker, 75%)
Argumenten voor: De partij benadrukt dat bedrijven de ruimte en tijd moeten krijgen om te verduurzamen op basis van duidelijk en consistent beleid [1]. Daarnaast wil de partij bedrijven stimuleren om duurzame en eerlijke keuzes te maken en te investeren op de lange termijn [2].
Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma bevat geen argumenten die tegen het bieden van investeringszekerheid of het verlengen van contractduur voor duurzame projecten pleiten.
Bronnen:
- "Voedselzekerheid is bedreigd bezit. De wereldbevolking groeit. Klimaatverandering raakt de voedselproductie in verschillende werelddelen. Ook dichter bij huis: verdroging van Zuid-Europese landbouwgronden en verzilting in onze eigen kustgebieden. We zouden meer groenten moeten eten, maar de Europese groenteproductie is de afgelopen jaren met bijna 10% gedaald. Daarnaast leven we in een geopolitiek instabiele wereld. Door de Russische agressie kelderde opeens de export uit graanschuur Oekraïne. Internationale voedselketens zijn kwetsbaar voor handelsoorlogen. Grip op onze voedselvoorziening is daarom ook van geopolitiek belang. De voedselvoorziening krijgt nationaal echter onvoldoende prioriteit. Denk bijvoorbeeld aan het beleid voor gewasbescherming. Steeds meer middelen worden verboden, terwijl de toelating van alternatieve, groene middelen heel langzaam gaat. Kortom, het is hoog tijd voor een nationale voedselstrategie, inclusief visserijparagraaf. Fair trade is voor ons belangrijk. Laten we met elkaar de schouders zetten onder een duurzaam toekomstperspectief voor het agrarische familiebedrijf en het visserijbedrijf. Met een eerlijk verdienmodel dat verduurzaming mogelijk maakt. Met ruimte voor vakmanschap. Met geld voor agrarisch natuurbeheer, voor grutto en veldleeuwerik. Op een gezonde bodem. Met minder afhankelijkheid van chemische gewasbeschermingsmiddelen, kunstmest en import van sojaschroot, zonder een hek om Nederland te zetten. Fair trade betekent ook ruimte en tijd voor bedrijven om verder te verduurzamen, op basis van duidelijk en consistent beleid, met oog en oor voor de praktijk. Een groot landbouwakkoord zit er waarschijnlijk niet meer in, maar afspraken tussen overheid, landbouw en ketenpartijen op deelthema's dragen bij aan toekomstbestendig beleid. Ook is een agrarische autoriteit nodig."
- "Bedrijven worden (financieel) gestimuleerd duurzame en eerlijke keuzes te maken en te investeren in de lange termijn, door middel van fiscale aanpassingen en verruiming van subsidies."