De regering moet de samenwerking tussen het Rijk, provincies en gemeenten verbeteren bij besluiten met grote lokale gevolgen. Ook moeten inwoners tijdig en duidelijk worden geïnformeerd. Dit is nodig omdat grote besluiten goede afstemming tussen overheden vragen en burgers duidelijke informatie nodig hebben.
Motie van het lid Mooiman c.s. over de afstemming tussen Rijk, provincies en gemeenten versterken bij dossiers met grote gevolgen voor lokale gemeenschappen
De kamer,
overwegende dat besluiten met grote gevolgen voor lokale gemeenschappen vragen om zorgvuldige afstemming tussen betrokken
bestuurslagen;
overwegende dat duidelijke, eenduidige en transparante informatievoorziening richting inwoners van groot belang is;
verzoekt de regering bij dossiers met grote gevolgen voor lokale
gemeenschappen de afstemming tussen Rijk, provincies en gemeenten te
versterken en te bevorderen dat inwoners tijdig, transparant en eenduidig
worden geïnformeerd.
Argumenten voor: De partij vindt dat de Rijksoverheid de regio's te lang heeft verwaarloosd en te weinig heeft geïnvesteerd in hun belangen [1]. Ze pleiten voor een nauwere samenwerking tussen het Rijk, de provincies, de gemeenten en de waterschappen [3]. Daarnaast moet de Rijksoverheid gemeenten meer ruimte, vertrouwen en voldoende budget geven om hun werk te kunnen doen [2]. De partij hanteert het principe van subsidiariteit, waarbij besluiten op een zo laag mogelijk niveau worden genomen [6], en stelt dat de overheid niet van bovenaf moet organiseren, maar ruimte en ondersteuning moet bieden aan lokale gemeenschappen [4]. Bovendien wordt specifiek gevraagd om transparantie en online inzichtelijkheid voor bewoners bij belangrijke dossiers, zoals de gevolgen van de gaswinning in Groningen [5].
Argumenten tegen: Er zijn in de verstrekte tekst geen argumenten te vinden die tegen een betere afstemming tussen bestuurslagen of een betere informatievoorziening aan inwoners zijn.
Bronnen:
"De Rijksoverheid heeft de verschillende regio's te lang aan hun lot overgelaten en soms zelfs bewust achterstanden gecreëerd. Door te weinig te investeren in werkgelegenheid, huisvesting, bereikbaarheid of het in stand houden van het voorzieningenniveau. Of door, zoals in Groningen, alleen maar te focussen op de (financiële) belangen van de Rijksoverheid, in plaats van de belangen van de regio en haar inwoners. De Rijksoverheid staat letterlijk en figuurlijk op grote afstand van de inwoners van de Veenkoloniën, Zeeuws-Vlaanderen of Twente. En dit geldt voor veel meer regio's."
"De Rijksoverheid moet recht doen aan gemeenten als eerste overheid. Van alle overheden krijgen burgers vaak het meest te maken met de eigen gemeente, van de wieg tot het graf. Het Rijk geeft gemeenten daarom ruimte, vertrouwen en voldoende geld om hun werk te kunnen doen. De Rijksoverheid stopt met het overhevelen van taken aan gemeenten zonder toereikend budget en herstelt waar dit de afgelopen jaren is misgegaan: geen taken zonder knaken. Gemeenten worden beter gefinancierd zodat ze ruimte hebben voor eigen beleid."
"Rijk, provincie, gemeente en waterschap samenwerken. Alle provincies moeten meer plancapaciteit gaan programmeren, om het aantal gebouwde woningen te vergroten. Er worden steeds meer woningen in de fabriek gebouwd. Dit moedigen we aan en vereenvoudigen we door een landelijke goedkeuring, zodat niet elk project apart beoordeeld hoeft te worden. We maken het mogelijk om sneller belangrijke infrastructuur aan te leggen, zoals elektriciteitsvoorzieningen of bescherming tegen overstromingen. Hiervoor komt een wet of tijdelijke regeling. Provincies krijgen de taak om snel plannen op te stellen voor bescherming van diersoorten, zodat bouwen en natuur beter samengaan. Bezwaarprocedures worden korter: mensen of groepen zonder direct belang kunnen geen eindeloze vertraging meer veroorzaken. De Raad van State gaat werken met een snelle toets vooraf (zoals in Duitsland), om onnodige rechtszaken eruit te filteren."
"Want samenleven gebeurt niet in systemen, maar in gemeenschappen: in straten, buurten, families, kerken en sportverenigingen. Nederland heeft een rijke traditie van vrijwilligerswerk, mantelzorg en onderlinge betrokkenheid. Juist in regio's waar de onderlinge verbondenheid sterk is, zijn mensen minder eenzaam en gelukkiger. De overheid kan dit niet van bovenaf organiseren, maar moet wel ruimte geven, aanmoedigen en ondersteunen."
"De voortgang van de dossiers wordt online inzichtelijk voor de bewoner. Onuitlegbare verschillen in het aardbevingsgebied worden conform het rapport Van Geel weggenomen. Hiervoor stellen we 1,8 miljard euro beschikbaar. De maatregelen uit de kabinetsreactie 'Nij Begun' op het enquêterapport worden zo spoedig mogelijk uitgevoerd, om de ereschuld in te lossen. Dit wordt, samen met uitvoering van de Sociale en Economische agenda, in de Groningenwet vastgelegd. Koste wat het kost en zo lang het duurt is het uitgangspunt. Er is blijvende aandacht voor de psychische gevolgen van de gaswinning, in het bijzonder voor het (mentaal) welzijn van kinderen en jongeren in het aardbevingsgebied. Er komt een Groningenfonds om het geld langjarig beschikbaar te houden voor Groningen. Het inlossen van de ereschuld vindt plaats in goed overleg met inwoners van Groningen. Met het Groningse erfgoed (zoals kerken, huizen en dorpsaanzichten) wordt zorgvuldig omgegaan."
"Europese samenwerking begint met duidelijkheid over bevoegdheden. Het moet helder zijn waar lidstaten zelf verantwoordelijk voor zijn en waar de Europese Unie wel of niet over gaat. Voor de ChristenUnie is subsidiariteit het uitgangspunt: besluiten worden genomen op het laagst mogelijke niveau, zo dicht mogelijk bij mensen. Wij verzetten ons tegen Europese bemoeizucht op terreinen waar de EU geen mandaat heeft, zoals gezondheidszorg, medische ethiek, onderwijs of woningbouw. Zelfs wanneer Europese besluitvorming wenselijk of noodzakelijk is, blijft ruimte voor eigenheid en verschillen tussen lidstaten en regio's essentieel. Bij wijzigingen in de EU-verdragen besluit de Tweede Kamer met tweederdemeerderheid."