De regering moet meer investeren in de circulaire economie en beleid maken voor producten die langer meegaan en makkelijker te repareren zijn. Hergebruik en reparatie verminderen de vraag naar nieuwe grondstoffen. Dit maakt de economie sterker en minder afhankelijk van andere landen.
Motie van de leden Kostić en Teunissen over investeringen in circulaire infrastructuur intensiveren
De kamer,
constaterende dat hergebruik en reparatie de vraag naar primaire
grondstoffen aanzienlijk kunnen verminderen;
overwegende dat Nederland hiermee zowel zijn strategische autonomie
als economische weerbaarheid versterkt;
overwegende dat reparatie van bijvoorbeeld elektronica nu vaak wordt
belemmerd door hoge kosten, beperkte beschikbaarheid van onderdelen
en restricties vanuit producenten;
verzoekt de regering om investeringen in circulaire infrastructuur te
intensiveren, en beleid te ontwikkelen dat ontwerp voor reparatie en
langere levensduur stimuleert, waarbij onder andere worden meegenomen:
– versterking van het recht op reparatie;
– maatregelen om reparatie financieel aantrekkelijker te maken;
– minimumvereisten voor levensduur en repareerbaarheid van
producten.
Argumenten voor: De partij stelt dat de huidige manier van consumeren en produceren de leefomgeving schaadt en zorgt voor roofbouw op natuurlijke hulpbronnen en grondstoffen [2]. Daarnaast wil de partij de regels voor wegwerpplastic werkbaar maken, waarbij zij specifiek noemt dat doppen van verpakkingen weer volledig losgedraaid moeten kunnen worden [1].
Argumenten tegen: Het programma biedt geen argumenten om tegen de motie te stemmen.
Bronnen:
"De regels voor wegwerpplastics worden werkbaar gemaakt. Doppen van sap- en yoghurtpakken moeten gewoon weer helemaal losgedraaid kunnen worden."
"'En ziet, het was zeer goed.' De aarde, zoals God die gemaakt heeft, floreerde. Er was geen spoor van vervuiling te bekennen. Wat is het anders geworden door de opstand van de mens tegen God. De schepping zucht onder de gevolgen van de zonde van de mens. Onze manier van consumeren en produceren schaadt de leefomgeving en pleegt roofbouw op natuurlijke hulpbronnen en grondstoffen. Het gebruik van olie, kolen en gas zorgt voor veel broeikasgassen in de atmosfeer. Het weggooien van plastic verpakkingen zorgt voor microplastics in rivieren en zeeën. Toepassing van PFAS in anti-aanbaklagen, regenjassen en vele andere materialen leidt tot wijdverspreide belasting van bodem en water met deze schadelijke stoffen. Ze breken moeilijk af en komen in ons lichaam terecht."