Woonplekken voor de Levensloopaanpak

De regering moet een plan maken voor voldoende woon-zorgplekken voor de 400 dakloze deelnemers van de Levensloopaanpak. Deze aanpak is bedoeld voor mensen met agressief of gevaarlijk gedrag. Het gebrek aan een stabiele woonplek verhoogt de risico's en maakt de hulp minder effectief.

Motie van het lid Westerveld over een plan voor de realisatie van voldoende woonzorgplekken voor de ongeveer 400 personen binnen de Levensloopaanpak die momenteel geen geschikte plek hebben

De kamer, constaterende dat momenteel ongeveer 700 personen deelnemen aan de Levensloopaanpak en ongeveer 400 mensen hiervan dakloos zijn; overwegende dat de Levensloopaanpak bedoeld is voor mensen die agressief of potentieel gevaarlijk gedrag vertonen of dreigen te tonen; overwegende dat het ontbreken van stabiele huisvesting risicoverhogend werkt en de effectiviteit van de aanpak ondermijnt; verzoekt de regering om uiterlijk voor de begrotingsbehandeling van VWS van 2027 een plan op te stellen voor de realisatie van voldoende woon-zorgplekken voor de ongeveer 400 personen binnen de Levensloopaanpak die momenteel geen geschikte plek hebben, en de Kamer hierover te informeren.
2 juli | PRO |

Stemverwachting

Verkiezingsprogramma GL-PvdA

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij streeft ernaar om dakloosheid in 2030 te beëindigen [1] en stelt dat iedereen die in Nederland verblijft recht heeft op eerste levensbehoeften, waaronder onderdak [3]. Voor mensen die in de war zijn of de controle over hun leven kwijt zijn, pleit de partij voor hulp en wil zij voorkomen dat zij op straat belanden [4]. Daarnaast wil de partij de crisisopvang uitbreiden [5] en zet zij in op een integrale aanpak waarbij wonen, zorg, veiligheid en welzijn met elkaar verbonden zijn [2][5].

Argumenten tegen: Het programma bevat geen informatie die een tegenstem tegen het maken van een plan voor woon-zorgplekken voor deze groep zou rechtvaardigen.

Bronnen:

  1. "Niemand slaapt op straat. Het aantal mensen dat noodgedwongen op straat, bij vrienden op de bank, of in een caravan of tentje slaapt, is de afgelopen jaren fors gestegen. Dakloosheid is primair een woonprobleem, veroorzaakt door een tekort aan betaalbare woningen en onzekere woonconstructies. We houden vast aan de afspraak om dakloosheid in 2030 te beëindigen. Om dit doel te verwezenlijken zorgen corporaties ervoor dat in elk nieuw project minstens 40% sociaal wordt gebouwd, zodat er ook voldoende aanbod beschikbaar is voor 'Wonen Eerst' beleid. Ook starten we met pilots zodat gemeenten een grotere rol krijgen in sociale huisvesting. Mensen die op zoek zijn naar een woning noemen we 'urgent woningzoekenden', om de stigmatisering die de huidige term 'daklozen' met zich meebrengt tegen te gaan. We zorgen ervoor dat mensen allereerst een betaalbaar dak boven het hoofd krijgen (Wonen Eerst) - met waar nodig extra begeleiding zodat mensen weer zelfstandig kunnen wonen."
  2. "Het Nationaal Programma Leefbaarheid en Veiligheid wordt voortgezet. Deze integrale aanpak van wonen, werken, inkomen, onderwijs, veiligheid en gezondheid is bewezen effectief in het verbeteren van de omstandigheden in de betrokken wijken. We zetten ons in voor de uitbreiding van de beschikbare middelen en locaties."
  3. "Eerste levensbehoeften en uitgeprocedeerden. Iedereen die in Nederland verblijft, heeft recht op eerste levensbehoeften als zorg (inclusief mondzorg), onderdak, voedsel en rechtsbijstand. Vreemdelingendetentie mag alleen als uiterste maatregel, onder strikte voorwaarden en in lijn met Europese regelgeving. Zoveel mogelijk wordt ingezet op alternatieven voor bewaring, zoals het opleggen van een meldplicht. Gezinnen en kinderen komen nooit in detentie, hiervoor komen open, gezinsvriendelijke locaties. Soms is terugkeer niet mogelijk, bijvoorbeeld wanneer het land van herkomst niet meewerkt. We voorkomen zo veel mogelijk dat deze mensen zonder papieren en perspectief op straat moeten leven. Dat doen we bijvoorbeeld door ruimere hantering van het buitenschuldcriterium of het koppelen van verblijfsrecht aan staatloosheid of begeleiding bij terugkeer als dit later toch nog mogelijk blijkt. We zetten alles op alles om zogenaamde illegaliteit niet strafbaar te stellen. Geen mens is illegaal."
  4. "Hulp bij verward gedrag. Mensen die in de war zijn verdienen hulp. Het gaat vaak om kwetsbare mensen die de controle over hun eigen leven kwijt zijn. Nu belanden zij te vaak op straat of in de cel. Hulpverleners moeten meer mogelijkheden krijgen tot bemoeizorg. Dat is een vorm van hulpverlening die zich richt op mensen die zelf geen hulp zoeken, maar die dat volgens hun omgeving of hulpverleners wél nodig hebben. Bemoeizorg moet structureel beschikbaar zijn in alle gemeenten en landelijk worden bekostigd."
  5. "Aanpakken wachtlijsten ggz. We investeren in het terugdringen van de lange wachtlijsten in de ggz. We breiden plaatsen in de crisisopvang uit én maken van mentale volksgezondheid een gezamenlijke (maatschappelijke) verantwoordelijkheid met extra aandacht voor de meest kwetsbaren. We zetten in op gelijke kansen op werk, wonen, sporten, onderwijs en een gezonde omgeving en verleggen de focus van het medisch model naar een integraal perspectief. Veel mensen met complexe mentale problemen hebben immers uitdagingen op meerdere levensgebieden. We maken betere afspraken met zorgverzekeraars over de bekostiging en het terugdringen van marktwerking in de ggz, zodat mensen met een complexe hulpvraag eerder worden geholpen, en over het invoeren van vrije werkruimte voor hulpverleners om te werken zonder een individuele beschikking."