Meer crisisopvang voor verward gedrag

De regering moet samen met gemeenten en zorginstellingen zorgen voor genoeg crisisopvang en time-outplekken die dag en nacht open zijn. Mensen met psychische problemen of verslaving belanden nu te vaak in de politiecel of op de spoedeisende hulp. Dat is niet de juiste plek voor hen. Bovendien zorgt dit voor onrust en extra druk op de politie.

Motie van het lid Van der Plas over met gemeenten en zorgaanbieders zorgen voor voldoende 24/7-crisisopvang en time-outplekken

De kamer, constaterende dat de politie jaarlijks zeer veel meldingen krijgt rond verward of onbegrepen gedrag; overwegende dat mensen met psychische problemen, verslaving of acute ontregeling nu te vaak eindigen in een politiecel of op de spoedeisende hulp, terwijl zij daar niet thuishoren; overwegende dat dit slecht is voor de betrokkene, voor de politie, voor de zorg en voor de veiligheid in wijken en dorpen; overwegende dat agenten, hulpverleners en omwonenden vooral behoefte hebben aan direct beschikbare opvang en duidelijke doorverwijzing; verzoekt de regering om met gemeenten en zorgaanbieders te zorgen voor voldoende 24/7-crisisopvang en time-outplekken, zodat mensen direct naar passende hulp kunnen en de politie wordt ontlast; verzoekt de regering tevens om de Kamer in de volgende voortgangsbrief te informeren over de beschikbaarheid, de financiering en het tijdpad.
2 juli | BBB | Aangenomen: 150–0 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma SP

Stemverwachting: voor (erg zeker, 95%)

Argumenten voor: De partij streeft naar voldoende ggzopnameplekken en ambulante teams in de regio, waarbij bij een crisis altijd professionele opvang beschikbaar moet zijn in plaats van direct de politie in te schakelen [3]. Daarnaast wil de partij investeren in de geestelijke gezondheidszorg om ervoor te zorgen dat de politie zich meer kan richten op haar kerntaken [1]. De partij gelooft er bovendien in dat problemen zoals criminaliteit beter bestreden kunnen worden door te investeren in preventie en geestelijke gezondheidszorg dan door enkel te focussen op vervolging [2].

Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten om tegen de inzet van crisisopvang of de ontlasting van de politie door middel van zorg te stemmen.

Bronnen:

  1. "Investeren in meer politiebureaus en wijkagenten. We investeren fors in een politie die dichtbij en betrokken is in de wijk en het dorp. Als je de politie belt, moeten ze snel komen helpen, dat betekent meer agenten en minder bureaucratie. We voorkomen dat meer politiebureaus sluiten, juist in die gebieden waar de capaciteit al beperkt is. Door te investeren in zaken als geestelijke gezondheidszorg en jongerenwerkers zorgen we ervoor dat de politie zich meer kan richten op haar kerntaken."
  2. "Niemand wordt als crimineel geboren. De grote veroorzakers van criminaliteit zijn een falende overheid, armoede en de geïndividualiseerde samenleving. Criminaliteit bestrijden we door de problemen van mensen op te lossen en te voorkomen, niet alleen door mensen te vervolgen. Daarom investeren we in preventie, jongerenwerkers, opbouwwerkers, geestelijke gezondheidszorg en wijkagenten. Voor noodgevallen moet er altijd een goed opgeleid en uitgerust politiekorps klaarstaan dat snel aanwezig kan zijn. Voor opsporing en vervolging van criminaliteit zorgen we voor een goed gefinancierde en uitgeruste recherchedienst, Openbaar Ministerie, rechtspraak en sociaal advocatuur. Zo maken we Nederland veilig en rechtvaardig voor álle Nederlanders."
  3. "De ggz hoort in de buurt. In elke regio zorgen we voor voldoende ggzopnameplekken en ambulante teams. Bij een crisis komt er altijd professionele opvang, niet gelijk de politie. De wachttijden worden aangepakt en er komt structurele versterking van personeel en voorzieningen. De wachttijden worden aangepakt en er komt structurele versterking voor (opleiding van) het) personeel en voorzieningen. We maken van ggzondersteuning een vast onderdeel van de zorg in de buurt. Met voldoende behandelcapaciteit en aandacht voor kinderen, jongeren en mensen met complexe problematiek. Zorg mag daarbij niet afhangen van bureaucratische regels of een label op basis van een handboek voor aandoeningen (zoals de DSM). Behandelaars krijgen de ruimte om passende zorg te bieden op basis van hun professionele oordeel. Daarnaast zal er op tal van plekken meer aandacht moeten komen voor de mentale gezondheid van mensen, van jongeren tot gepensioneerden."