Gelijke hulp in alle gemeenten

De regering moet landelijke regels maken voor de proactieve dienstverlening door gemeenten. Dit is hulp die je krijgt zonder dat je er eerst om hoeft te vragen. Nu bepaalt de woonplaats namelijk of iemand geholpen wordt, wat zorgt voor ongelijkheid tussen gemeenten.

Motie van het lid Edgar Mulder over het vaststellen van landelijke, objectieve en uniforme selectiecriteria voor proactieve dienstverlening

De kamer, constaterende dat gemeenten zelf bepalen hoe zij proactieve dienstverlening inzetten; overwegende dat hierdoor een postcodeloterij dreigt; verzoekt de regering landelijke, objectieve en uniforme selectiecriteria vast te stellen, zodat de woonplaats niet bepaalt of iemand wordt geholpen.
7 september | PVV | Verworpen: 46–104 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma PvdD

Stemverwachting: voor (erg zeker, 95%)

Argumenten voor: De partij vindt verschillen tussen gemeenten in het aanbod en de kwaliteit van jeugdhulp onaanvaardbaar [1]. Daarnaast moet zorg vanuit de Wmo en de Wlz in elke gemeente gelijkwaardig beschikbaar zijn, zodat de zorg die men ontvangt niet afhankelijk is van de woonplaats [2]. Tevens wordt ingezet op een evenredige en rechtvaardige verdeling van statushouders over gemeenten [3].

Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten om tegen uniforme landelijke kaders en gelijkwaardige zorgverlening te stemmen.

Bronnen:

  1. "Kinderen, gezinnen en scholen krijgen op een eerder moment ondersteuning om erger te voorkomen. Hiervoor komt extra geld beschikbaar. Verschillen tussen gemeenten in aanbod en kwaliteit van jeugdhulp zijn onaanvaardbaar. We zorgen dat elke gemeente voldoende middelen heeft voor een goed en gelijkwaardig georganiseerde lokale en bovenregionale jeugdzorg. De leeftijdsgrens gaat naar 21 jaar en de jeugdhulp wordt vanaf 18 jaar geleidelijk afgebouwd. Zorg wordt lokaal aangeboden waar dat kan en (boven)regionaal waar dat moet."
  2. "Ondersteuning vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) en zorg voor mensen met een levenslange beperking vanuit de Wet langdurige zorg (Wlz) wordt bij voorkeur kleinschalig aangeboden in de vorm van buurtteams, zorgcoöperaties en andere mensgerichte initiatieven. Deze zorg moet in elke gemeente gelijkwaardig beschikbaar zijn: welke zorg je kunt ontvangen, mag niet afhangen van waar je woont. We zorgen voor regionale afstemming en stevige publieke regie, zodat samenwerking wordt bevorderd en zorgcowboys geen ruimte krijgen om publieke middelen weg te sluizen."
  3. "De huisvesting van statushouders en vluchtelingen vindt zorgvuldig plaats: we zorgen voor evenredige en rechtvaardige verdeling over gemeenten, waar het kan op wijkniveau. Dat betekent dat ook rijkere gemeenten hun eerlijke aandeel leveren. Daarnaast zetten we in op kleinschalige mengvormen waarbij bijvoorbeeld studenten en nieuwkomers een wooncomplex delen, en projecten waarbij vluchtelingen met een bepaalde beroepsachtergrond worden gekoppeld aan potentiële lokale werkgevers. Hier zorgen we voor voldoende begeleiding, zodat dit leidt tot betere integratie en wederzijds begrip in de wijk. Gemeenten moeten (financieel) in staat gesteld worden hier zo veel mogelijk het voortouw in te nemen."