De regering moet onderzoeken hoe groepssteun voor slachtoffers van seksueel geweld structureel beschikbaar komt in elke regio van het Centrum voor Seksueel Geweld (CSG). Slachtoffers wachten nu te lang op specialistische ggz (geestelijke gezondheidszorg). Lotgenotencontact en ervaringsdeskundigen bieden goede hulp in de tussentijd.
Motie van de leden Vliegenthart en Westerveld over in kaart brengen wat nodig is om succesvolle vormen van groeps- en lotgenotenondersteuning te borgen
De kamer,
constaterende dat slachtoffers van seksueel geweld lang kunnen wachten
op specialistische ggz en in die periode niet overal passende ondersteuning ontvangen;
overwegende dat steungroepen, lotgenotencontact, ervaringsdeskundigen en sleutelpersonen laagdrempelige en traumasensitieve ondersteuning kunnen bieden;
overwegende dat succesvolle initiatieven nu vaak tijdelijk gefinancierd of
niet in iedere regio beschikbaar zijn;
verzoekt de regering samen met het CSG en betrokken hulporganisaties in
kaart te brengen wat nodig is om succesvolle vormen van groeps- en
lotgenotenondersteuning structureel te borgen en in iedere CSG-regio
toegankelijk te maken, ook als ondersteuning ter overbrugging van
wachttijd of preventie van specialistische ggz, zonder dat dit tijdige
ggz-zorg vervangt;
verzoekt de regering de Kamer uiterlijk voor de Voorjaarsnota 2027 te
informeren over mogelijke uitvoering en benodigde financiering.
Argumenten voor: De partij wil extra middelen inzetten om de wachttijden in de ggz te verminderen [1]. Daarnaast wil de partij de focus verleggen van institutionele ggz naar het versterken van de veerkracht en verbondenheid van de samenleving [2].
Argumenten tegen:
Bronnen:
"De SGP wil extra middelen voor het terugdringen van de wachttijden in de ggz. Met prioriteit wordt ingezet op hulp voor mensen met de ernstigste psychische problemen."
"Er is sprake van een mentale gezondheidscrisis in Nederland, met name onder jongeren. Gebroken huwelijken en verscheurde gezinnen eisen een hoge tol. Veel mensen ervaren een gebrek aan zingeving of verliezen hun levenslust. Eenzaamheid, angst of depressie zijn voor hen de bittere realiteit. Wij maken ons hierover zorgen. Onrealistische (toekomst)verwachtingen, aangewakkerd door de negatieve impact van sociale media, dragen bij aan de vraag naar geestelijke gezondheidszorg (ggz). De SGP wil de focus verleggen van institutionele ggz naar versterking van de veerkracht en verbondenheid van de samenleving."