De regering moet onderzoeken of de eigen bijdrage voor werkende asielzoekers moet veranderen. De huidige bijdrage is namelijk veel lager dan de werkelijke kosten voor de opvang in een asielzoekerscentrum (AZC).
Motie van het lid Diederik van Dijk c.s. over een herziening van de eigen bijdrage voor werkende asielzoekers
De kamer,
constaterende dat asielzoekers op grond van de Regeling eigen bijdrage
asielzoekers met inkomen en vermogen 2008 (Reba) een eigen bijdrage
verschuldigd zijn voor hun opvang en verstrekkingen wanneer zij
beschikken over inkomen uit arbeid, een uitkering of vermogen;
constaterende dat het kabinet voornemens is de wachttijd voor arbeid
door asielzoekers te verkorten van zes naar drie maanden;
overwegende dat asielzoekers met inkomen of vermogen een eigen
bijdrage aan hun opvang betalen, maar dat deze bijdrage is gemaximeerd
op € 571,24 per maand voor alleenstaanden en € 1.468,19 per maand
voor een gezin met twee volwassenen en twee minderjarige kinderen;
overwegende dat de opvangkosten per azc-bewoner ruim € 2.100 per
maand bedragen en dat de maximale eigen bijdrage daar aanzienlijk
onder ligt;
overwegende dat naarmate asielzoekers eerder en meer gaan verdienen
een hogere bijdrage aan de eigen opvangkosten gerechtvaardigd is;
verzoekt de regering een verkenning uit te voeren naar herziening van de
eigen bijdrage voor werkende asielzoekers met als doel de eigen bijdrage
beter aan te laten sluiten bij de werkelijke opvangkosten, en de
uitkomsten hiervan voor de behandeling van begroting Asiel en Migratie
aan de Kamer voor te leggen.
Argumenten voor: De partij streeft naar een efficiënt, rechtvaardig en betaalbaar asielstelsel [2]. Het verkennen van een herziening van de eigen bijdrage om deze beter te laten aansluiten bij de werkelijke opvangkosten zou kunnen bijdragen aan het doel om het stelsel betaalbaar te houden [2].
Argumenten tegen: De partij legt de nadruk op humane opvangvoorwaarden [1] en stelt dat asielzoekers recht hebben op de eerste levensbehoeften, zoals onderdak en voedsel [3].
Bronnen:
"Efficiënte procedures en eerlijke opvang. We voeren de Spreidingswet uit en kiezen zo veel mogelijk voor kleinschalige en volwaardige opvang met een open uitstraling, waar anderen, zoals buurtbewoners de mogelijkheid krijgen om naar toe te kunnen om onder andere deel te nemen aan allerlei activiteiten. Ook Nederlanders, zoals studenten en spoedzoekers, krijgen de mogelijkheid om daar te kunnen wonen en te verblijven. We maken financieringsafspraken voor de lange termijn en vragen gemeenten een ijzeren voorraad aan opvangplekken te houden. Dat is duidelijker en goedkoper voor iedereen. De IND wordt langjarig versterkt. De minister moet gebruik maken van diens discretionaire bevoegdheid in schrijnende gevallen. We onderzoeken of betere inzet van de discretionaire bevoegdheid mogelijk is, bijvoorbeeld door een commissie van experts. We investeren in de communicatie met buurtbewoners en nemen hun zorgen serieus. We waarderen vrijwilligers die een onmisbaar steentje bijdragen aan de integratie van vluchtelingen in onze samenleving. Alle opvanglocaties moeten voldoen aan humane minimumvoorwaarden, waardoor mensen de ruimte hebben om te leven, en waarbij het recht op privacy en de toegang tot publieke voorzieningen wordt gewaarborgd. In opvanglocaties wordt extra bescherming gegarandeerd voor kwetsbare groepen zoals vrouwen, LHBTQIA+-personen, alleenstaande minderjarigen en mensen met een handicap. Indien nodig komen er aparte opvanglocaties om hun veiligheid te waarborgen. We staan voor een inclusieve samenleving waarin ieder kind zich veilig kan ontwikkelen. We willen onder voorwaarden een regeling maken om de kleine groep van mensen die al langdurig als ongedocumenteerde in Nederland verblijven en kinderen die zonder documenten in Nederland zijn opgegroeid, duurzaam perspectief te bieden in lijn met art. 3. 'Internationaal Verdrag van de Rechten van het Kind (IVRK)'."
"We kiezen voor een efficiënt, rechtvaardig en betaalbaar asielstelsel, waarbij we aandacht hebben voor de snelle integratie van nieuwkomers en behoud van het draagvlak van de ontvangende samenleving. Wij sturen op minder arbeidsmigratie. Bedrijven die alleen kunnen bestaan dankzij laagbetaald werk en uitbuiting hebben in Nederland niets te zoeken."
"Eerste levensbehoeften en uitgeprocedeerden. Iedereen die in Nederland verblijft, heeft recht op eerste levensbehoeften als zorg (inclusief mondzorg), onderdak, voedsel en rechtsbijstand. Vreemdelingendetentie mag alleen als uiterste maatregel, onder strikte voorwaarden en in lijn met Europese regelgeving. Zoveel mogelijk wordt ingezet op alternatieven voor bewaring, zoals het opleggen van een meldplicht. Gezinnen en kinderen komen nooit in detentie, hiervoor komen open, gezinsvriendelijke locaties. Soms is terugkeer niet mogelijk, bijvoorbeeld wanneer het land van herkomst niet meewerkt. We voorkomen zo veel mogelijk dat deze mensen zonder papieren en perspectief op straat moeten leven. Dat doen we bijvoorbeeld door ruimere hantering van het buitenschuldcriterium of het koppelen van verblijfsrecht aan staatloosheid of begeleiding bij terugkeer als dit later toch nog mogelijk blijkt. We zetten alles op alles om zogenaamde illegaliteit niet strafbaar te stellen. Geen mens is illegaal."