Kosten COA beperken bij geplande opvang

De regering moet zorgen dat het COA (Centraal Orgaan opvang asielzoekers) pas kosten maakt nadat de gemeenteraad een opvanglocatie heeft goedgekeurd. In nieuwe afspraken moet ook een mogelijkheid komen om de samenwerking te stoppen. Inwoners mogen niet financieel worden gestraft voor een democratisch besluit van de gemeente.

Motie van de leden Vermeer en Van der Plas over geen onomkeerbare kosten door het COA totdat de gemeenteraad heeft ingestemd met een opvanglocatie en een redelijke mogelijkheid tot beëindiging opnemen in nieuwe overeenkomsten

De kamer, constaterende dat gemeenten met hoge kosten kunnen worden geconfronteerd wanneer zij besluiten niet door te gaan met een geplande opvanglocatie; overwegende dat inwoners niet financieel mogen worden gestraft voor een democratisch besluit van hun gemeenteraad; verzoekt de regering ervoor te zorgen dat het COA pas onomkeerbare kosten maakt nadat de gemeenteraad met een opvanglocatie heeft ingestemd, en in nieuwe overeenkomsten een redelijke mogelijkheid tot beëindiging op te nemen.
7 oktober | BBB | Verworpen |

Stemverwachting

Verkiezingsprogramma JA21

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij wil de druk op gemeenten, de sociale cohesie en de woningmarkt verlichten door de asielopvang fundamenteel te herzien [3]. Zij willen de wettelijke taakstellingen voor gemeenten met betrekking tot de huisvesting van statushouders afschaffen [1] en geen sancties tegen gemeenten die niet voldoen aan de opgave uit de Spreidingswet [2]. Daarnaast vindt de partij dat de lokale democratie niet buitenspel gezet mag worden wanneer de gemeenteraad geen asielopvang wil [4].

Argumenten tegen: Er zijn geen fragmenten in het programma die de partij een argument geven om tegen de motie te stemmen.

Bronnen:

  1. "Afschaffen voorrangsregeling en wettelijke taakstellingen voor gemeenten met betrekking tot de huisvesting van statushouders."
  2. "Geen sancties tegen gemeenten die in de tussentijd niet voldoen aan de opgave uit de Spreidingswet."
  3. "In aanloop naar een fundamentele herziening van ons asielbeleid en een einde aan asielopvang in Nederland, zijn er di -recte stappen nodig om de huidige druk die het asielbeleid legt op gemeenten, de sociale cohesie en de woningmarkt te verlichten. Daarnaast dient eindelijk écht werk gemaakt te worden van het vaak genegeerde sluitstuk van de asielprocedure: afwijzing en terugkeer."
  4. "Vanwege de grote negatieve impact op onze samenleving heeft het beperken van asielmigratie de hoogste prioriteit voor JA21. Nederland kent een van de hoogste inwilligings -percentages van Europa, met de afgelopen jaren een piek van 85%. Hiermee leidt een asielaanvraag in Nederland veel vaker tot een verblijfsvergunning dan in de ons omringende landen. Het verkeerde signaal dat hiervan uitgaat leidt tot een structureel hoge asielinstroom, die vervolgens weer leidt tot een chronisch tekort aan opvangplekken en overlast rond overvolle AZC's. In plaats van serieus werk te maken van instroombeperking koos het kabinet-Rutte IV ervoor om gemeenten wettelijk te verplichten tot asielopvang middels de Spreidingswet. De slechtst denkbare stap. Deze wet pakt niet de kern van het probleem aan, maar neemt juist ieder urgen -tiegevoel weg om de instroom in te perken. Bovendien wordt de lokale democratie ermee buitenspel gezet. De gemeenteraad wil geen AZC? Met een Haagse pennenstreek komt het er alsnog. Ondanks de belofte van het kabinet-Schoof om de Spreidingswet in te trekken, is hiermee nog geen be -gin gemaakt, waardoor nu overal in het land verplichte AZC's verrijzen. Vaak tegen de wil van de lokale bevolking in. Door het hoge inwilligingspercentage worden asielzoekers in de regel vervolgens statushouder, waarna zij op grond van ver -plichte taakstellingen voor gemeenten met voorrang worden gehuisvest, wat de woningnood verder doet oplopen en er -voor zorgt dat eigen inwoners langer op de wachtlijst voor een sociale huurwoning staan. Als klap op de vuurpijl keren uitgeprocedeerde asielzoekers die geen verblijfsvergunning krijgen veelal niet terug naar het land van herkomst. In plaats daarvan verdwijnen zij van de radar of blijven zij als illegaal in Nederland. Onacceptabel is daarnaast de ongekende overlast die asielzoekers uit veilige landen (spoor 2-asielzoekers) veroorzaken in plaatsen als Ter Apel en Budel. Voor hen wil JA21 een gebiedsverbod voor alle locaties buiten het AZCterrein en hen in afwachting van uitzetting in vreemdelingenbewaring plaatsen."