Aanpakken van de bronnen van watervervuiling

De regering moet de echte bronnen van watervervuiling gerichter aanpakken. De overheid moet bestaande meetgegevens beter gebruiken en gemeenten, waterschappen en omgevingsdiensten helpen bij het opsporen van illegale lozingen en foutieve rioolaansluitingen. Zo wordt vervuiling bestreden bij de bron, zodat boeren niet worden gestraft voor vervuiling die zij niet veroorzaken.

Motie van het lid Wiersma over bestaande meetgegevens beter benutten om per gebied de bronnen van waterbelasting gericht aan te pakken

De kamer, constaterende dat de waterkwaliteit wordt beïnvloed door verschillende bronnen, waaronder foutieve rioolaansluitingen en illegale lozingen; overwegende dat maatregelen moeten aansluiten bij de daadwerkelijke oorzaken en boeren niet verantwoordelijk mogen worden gehouden voor belasting die zij niet veroorzaken; verzoekt de regering bestaande meetgegevens beter te benutten om per gebied de bronnen van waterbelasting gericht aan te pakken, en gemeenten, waterschappen en omgevingsdiensten beter toe te rusten voor het opsporen en aanpakken van foutieve rioolaansluitingen en illegale lozingen.
8 oktober | BBB | Aangenomen |

Stemverwachting

D66VVDPROPVVCDAJA21FVDMarkuszBBBCUDENKPvdDSGPSP50PLUSKeijzerVolt

Verkiezingsprogramma SGP

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij pleit voor een gebiedsgerichte aanpak op basis van metingen [2] en heeft de voorkeur voor doelsturing boven het opleggen van middelvoorschriften [2][1].

Argumenten tegen: Er zijn geen relevante argumenten tegen de motie terug te vinden in het programma.

Bronnen:

  1. "De SGP is kritisch over van bovenaf opgelegde eisen voor grondgebondenheid in de melkveehouderij. Het doorkruist samenwerkingsverbanden met andere bedrijven en voegt weinig toe aan normen voor doelsturing."
  2. "Gebieden waar de landbouw weinig problemen voor de waterkwaliteit veroorzaakt, worden niet aangewezen als kwetsbaar gebied voor de Nitraatrichtlijn. Het volgende actieprogramma voor de Nitraatrichtlijn bevat de volgende elementen: 1) meer doelsturing, bijvoorbeeld op basis van het stikstofbodemoverschot, in plaats van een stapeling van middelvoorschriften, 2) een gebiedsgerichte aanpak op basis van metingen, 3) meer ruimte voor het uitrijden van mest bij hoge gewasopbrengsten."