De kamer, overwegende dat fouten in gegevensverwerking kunnen leiden tot ernstige gevolgen voor betrokkenen; verzoekt de regering aanvullende waarborgen te treffen om misidentificatie en onterechte koppelingen in ECRIS te voorkomen.

De kamer, constaterende dat het wetsvoorstel geen evaluatiebepaling bevat; verzoekt de regering binnen drie jaar na inwerkingtreding een evaluatie uit te voeren naar de werking, effectiviteit en impact op grondrechten van het gebruik van ECRIS, en de Kamer hierover te informeren.

De kamer, constaterende dat het gebruik van ECRIS wordt uitgebreid naar niet-strafrechtelijke doelen; overwegende dat dit het risico op function creep vergroot; verzoekt de regering om expliciet vast te leggen voor welke doelen ECRIS niet mag worden gebruikt en toekomstige uitbreiding alleen mogelijk te maken na expliciete parlementaire goedkeuring.

De kamer, constaterende dat de Autoriteit Persoonsgegevens en de Raad van State twijfels hebben geuit over de noodzaak en proportionaliteit van het wetsvoorstel; verzoekt de regering per niet-strafrechtelijk doel afzonderlijk te onderbouwen waarom gebruik van ECRIS noodzakelijk is en waarom minder ingrijpende alternatieven niet volstaan.

De kamer, constaterende dat onduidelijk is welke concrete persoonsgegevens via ECRIS worden gedeeld; overwegende dat het delen van strafrechtelijke gegevens een zware inbreuk vormt op de persoonlijke levenssfeer; verzoekt de regering om vóór inwerkingtreding van deze wet een volledig en concreet overzicht aan de Kamer te sturen van álle categorieën persoonsgegevens die via ECRIS worden verwerkt en gedeeld.

De kamer, constaterende dat het Europese systeem voor uitwisseling van strafregistergegevens (ECRIS) een belangrijke rol speelt bij het delen van justitiële informatie tussen lidstaten; constaterende dat uit onderzoeken en signalen blijkt dat naar schatting 7% tot 8% van de gegevens in dergelijke systemen onjuist of onvolledig kan zijn; overwegende dat dit grote gevolgen kan hebben voor burgers, bijvoorbeeld bij het niet verkrijgen van een vog; overwegende dat onduidelijk is waar en hoe burgers fouten kunnen laten corrigeren; verzoekt de regering te zorgen voor een duidelijke en toegankelijke procedure voor correctie van onjuiste gegevens in ECRIS, te waarborgen dat burgers weten bij welke instantie zij terechtkunnen, en zich in Europees verband in te zetten voor betere datakwaliteit.

De kamer, constaterende dat ECRIS de infrastructuur biedt om informatie tussen lidstaten uit te wisselen over veroordelingen; constaterende dat het in het belang van de nationale veiligheid noodzakelijk is controle te houden over wie toegang krijgt tot ons land; verzoekt de regering om afspraken te maken met andere EU-lidstaten om informatie uit te wisselen in het kader van de Vreemdelingenwet 2000.

De kamer, constaterende dat ECRIS de infrastructuur biedt om informatie tussen de lidstaten uit te wisselen over veroordelingen; constaterende dat het automatisch koppelen van overheidssystemen niet vlekkeloos verloopt en dat dit ertoe kan leiden dat vonnissen niet aan de juiste persoon worden gekoppeld; constaterende dat personen soms hun wettige naam veranderen en deze naam daardoor niet meer overeenkomt met een oud vonnis; overwegende dat dit ertoe kan leiden dat de veroordelingen in ECRIS niet meer accuraat zijn, waardoor veroordeelden onder de radar blijven; verzoekt de regering bij naamswijziging alle (oud-)vonnissen op de juiste wijze te koppelen aan de nieuwe naam in de overheidssystemen.

De kamer, constaterende dat honderden tbs-passanten in detentie verblijven in afwachting van plaatsing in een tbs-kliniek, en dat deze wachttijden in de praktijk kunnen oplopen tot maanden of zelfs jaren; constaterende dat gedurende deze wachttijd de gemaximeerde tbs-maatregel al aanvangt en doorloopt, terwijl de behandeling nog niet is gestart; overwegende dat hierdoor de effectieve behandelduur binnen een gemaximeerde tbs-maatregel wordt verkort en dit kan leiden tot een minder succesvolle behandeling; constaterende dat de regering onderzoekt of het mogelijk is om tbs-passanten die op de wachtlijst staan, vanuit detentie te laten starten met de behandeling; verzoekt de regering om bij de verkenning de vraag te betrekken of tbs-passanten met een gemaximeerde tbs-maatregel prioriteit kunnen krijgen bij het starten met de behandeling vanuit detentie.

De kamer, constaterende dat tbs’ers door capaciteitsgebrek moeten wachten op behandeling en daardoor aanspraak maken op schadevergoedingen; overwegende dat de samenleving hierdoor dubbel betaalt: voor behandeling én voor compensatie aan veroordeelden; overwegende dat dit het rechtvaardigheidsgevoel schaadt en het draagvlak voor het rechtssysteem ondermijnt; van oordeel dat het onwenselijk is dat tbs’ers financieel profiteren van falend overheidsbeleid; verzoekt de regering zich maximaal in te zetten om te voorkomen dat tbs’ers financieel profiteren van capaciteitsgebrek, bijvoorbeeld door verrekening van schadevergoedingen met vergoedingen aan slachtoffers, opgelegde boetes en maatregelen, alsmede met kosten van detentie en behandeling.

De kamer, van mening dat Nederland één groot azc wordt door de Spreidingswet; van mening dat Nederland niet ook één groot gekkenhuis dient te worden; verzoekt de regering (ex-)tbs’ers niet te spreiden over Nederland.

De kamer, verzoekt de regering geen voorrang te verlenen aan ex-tbs’ers en ex-gedetineerden bij het toewijzen van een woning.

De kamer, overwegende dat de persoon die een tbs-behandeling ondergaat, niet geneest; verzoekt de regering tbs af te schaffen en daders die normaliter tbs opgelegd zouden hebben gekregen, op te sluiten.

De kamer, spreekt uit dat de enkelband geen vervanging van een gevangenisstraf mag zijn.

De kamer, constaterende dat er de komende jaren renovaties en uitbreidingen van (nood)cellen worden verwacht; constaterende dat meerpersoonscellen goedkoper en efficiënter zijn dan eenpersoonscellen; verzoekt het kabinet bij renovaties en uitbreidingen van (nood)gevangenissen volop in te zetten op de realisatie van zo veel mogelijk mpc’s.

De kamer, constaterende dat het amendement-Coenradie c.s. voor 2026 10 miljoen en vanaf 2027 structureel 50 miljoen per jaar beschikbaar stelt voor extra capaciteit bij DJI; verzoekt de regering om vóór het zomerreces met een concreet en uitgewerkt plan te komen voor de besteding van deze middelen.

De kamer, van mening dat het wenselijk is om de specifieke omstandigheden waaronder DJI-personeel zijn werkzaamheden verricht, te verdisconteren in de cao-afspraken; verzoekt de regering om te onderzoeken of en, zo ja, hoe een afzonderlijke cao voor het gevangeniswezen kan bijdragen aan het behoud van DJl-personeel en het werven van nieuwe DJl-collega’s, en de Kamer hierover te informeren.

De kamer, constaterende dat seksueel grensoverschrijdend gedrag en sociale onveiligheid structurele problemen zijn in vrouwengevangenissen; van mening dat cultuurverandering in vrouwendetentie noodzakelijk is om de veiligheid en gezondheid van gedetineerden en detentiepersoneel te helpen waarborgen; verzoekt de regering om vóór de zomer de Kamer te informeren hoe aanbevelingen worden uitgevoerd, zoals het beter beschermen van gedetineerden, het in gebruik nemen van bodyscans, het intensiveren van trainingen en het bespreekbaar maken van sociale veiligheid in detentie, en daarvoor een tijdpad op te stellen.

De kamer, constaterende dat het gevangeniswezen kampt met een structureel tekort aan detentiecapaciteit, waardoor noodmaatregelen in het gevangeniswezen getroffen zijn, waaronder de arrestantenmaatregel en het beperkt oproepen van zelfmelders; constaterende dat de voorraad arrestanten en zelfmelders fors is opgelopen; constaterende dat hierdoor op termijn het risico bestaat dat opgelegde straffen van arrestanten en zelfmelders verjaren voordat deze ten uitvoer kunnen worden gelegd; overwegende dat het van groot belang is voor de geloofwaardigheid van de rechtsstaat dat getroffen noodmaatregelen niet tot straffeloosheid leiden en opgelegde straffen daadwerkelijk worden uitgevoerd; overwegende dat voor deze groep veroordeelden elektronische detentie mogelijk kan bijdragen aan het uitvoeren van straffen wanneer detentiecapaciteit tijdelijk ontbreekt; verzoekt de regering te onderzoeken of en hoe elektronische detentie als executiemodaliteit kan worden ingezet voor zelfmelders en arrestanten indien een reëel risico dreigt van verjaring van straffen, en de Kamer hierover zo spoedig mogelijk te informeren.

De kamer, constaterende dat het recht om te klagen van een gedetineerde over beslissingen van een vestigingsdirecteur een belangrijk recht is; overwegende dat het beklagrecht totaal de spuigaten uit loopt omdat gedetineerden het beklagrecht misbruiken door over elke beslissing van een directeur, zelfs over futiliteiten, te klagen; verzoekt de regering om de mogelijkheden om te klagen voor gedetineerden te beperken, door bijvoorbeeld de reikwijdte van het klachtrecht te beperken en/of een griffierecht in te voeren en/of een hogere ontvankelijkheidsdrempel te hanteren.