Onderzoek naar bandbreedtecontracten flexwerkers

De regering moet rapporteren of de grens van 130% in bandbreedtecontracten werkt voor sectoren met wisselende werkdruk. De Wet meer zekerheid flexwerkers bepaalt nu dat het aantal uren niet meer mag zijn dan 130% van het minimum. In sommige sectoren is deze grens echter te laag voor de praktijk. De regering moet indien nodig de wet aanpassen.

Motie van het lid Van Houwelingen over rapporteren of de 130%-bandbreedte voldoende aansluit bij sectoren met fluctuerende vraag naar arbeid

De kamer, overwegende dat de Wet meer zekerheid flexwerkers voorziet in een bandbreedtecontract waarbij de maximale arbeidsomvang is begrensd op 130% van het minimumaantal contracturen; overwegende dat in sectoren met piekbelasting en sterk wisselende inzet deze begrenzing mogelijk onvoldoende aansluit bij de praktijk; overwegende dat het van belang is om tijdig inzicht te krijgen in de werking van deze regeling in de praktijk; verzoekt de regering om binnen afzienbare tijd na inwerkingtreding van de Wet meer zekerheid flexwerkers aan de Kamer te rapporteren of de 130%-bandbreedte in de praktijk voldoende aansluit bij sectoren met fluctuerende vraag naar arbeid, en zo nodig voorstellen te doen tot aanpassing.
9 april | FVD |

Partijstandpunten

D66VVDGL-PvdAPVVCDAJA21FVDMarkuszBBBCUDENKPvdDSGPSPKeijzerVolt50PLUS

Verkiezingsprogramma SP over dit onderwerp

Stemverwachting: voor (onzeker, 60%)

Waarom voor? De partij stelt dat het huidige beleid arbeid steeds onzekerder heeft gemaakt en dat dit structureel onhoudbaar is voor de werkende klasse [1]. Het verzoeken van de regering om te onderzoeken of de bandbreedte van flexcontracten aansluit bij de praktijk en indien nodig aan te passen [motie], kan worden gezien als een stap om de positie van werkenden te monitoren en te verbeteren, wat aansluit bij de doelstelling om de positie van de werkende klasse structureel te verbeteren [1].

Waarom tegen? Er is geen directe onderbouwing in de tekst te vinden waarom de partij tegen het inventariseren van de praktijkervaringen van flexwerkers zou zijn. De partij streeft naar verbetering van de positie van de werkende klasse [1], maar zou theoretisch kunnen vrezen dat het versoepelen van bandbreedtes voor flexwerkers de onzekerheid verder vergroot in plaats van verkleint.

Bronnen:

  1. "De groei van de Nederlandse economie neemt al jaren af, terwijl we meer werken dan ooit. De werkloosheid is historisch laag en het aantal openstaande vacatures is groter dan de hoeveelheid mensen die een baan zoekt. Tegelijkertijd blijft de loonontwikkeling van werknemers achter bij de groei van vermogens en gaat een steeds groter deel van de winst naar kapitaal in plaats van arbeid. Het gevolg is toenemende ongelijkheid en een concentratie van economische en politieke macht. De afgelopen jaren verhoogden regeringen de pensioenleeftijd en maakten zij arbeid steeds onzekerder. Dit beleid is structureel onhoudbaar voor de werkende klasse. De economie van ons land vraagt volgens de SP om frisse, nieuwe en eerlijke politieke keuzes die de arbeidsproductiviteit van ons land en de positie van de werkende klasse structureel verbeteren." (0.655)