De regering moet Rijkswaterstaat vragen om geen staalslakken meer te gebruiken bij waterbouwprojecten. Staalslakken zijn restproducten van de staalindustrie. Deze stoffen veroorzaken schade en zorgen voor veel onrust onder burgers en vissers.
Motie van de leden Kostić en Wiersma over aan Rijkswaterstaat vragen om bij waterbouwprojecten geen staalslakken meer te gebruiken
De kamer,
constaterende dat er onder burgers, onder wie vissers, veel onrust heerst
over de schade die veroorzaakt wordt door staalslakken;
overwegende dat door al deze zorgen er in de Ooster- en Westerschelde
tot 23 juli 2026 geen staalstakken mogen worden toegepast door
Rijkswaterstaat;
constaterende dat Rijkswaterstaat bij andere waterwerken nog steeds
staalslakken kan gebruiken, maar dat dit, gezien alle onzekerheden over
de effecten en de eerdere opdracht van de Kamer aan het kabinet (29 383,
nr. 428), onwenselijk is;
overwegende dat het kabinet laagdrempeligere en betere uitvoering kan
geven aan datzelfde verzoek van de Kamer door in ieder geval het gebruik
van staalslakken door eigen overheidsorganisaties uit te faseren;
verzoekt de regering om Rijkswaterstaat te vragen bij waterbouwprojecten
geen staalslakken meer te gebruiken, ook in het licht van de eerdere
opdracht van de Kamer.
Argumenten voor: De partij stelt expliciet dat het gebruik van staalslakken in de openbare ruimte verboden moet worden vanwege schade aan de gezondheid en het milieu [1]. Daarnaast wil de partij vervuilers zoals TATA Steel verantwoordelijk houden voor de gevolgen van vervuiling en hanteert zij het voorzorgsprincipe strikt bij nieuwe stoffen [3]. Voor de regio Zeeland, waar de motie specifiek naar verwijst, zet de partij in op het verbeteren van de waterkwaliteit en het aanpakken van vervuiling in de Westerschelde [4]. Tot slot wil de partij de belangen van vissers behartigen en het onderzoek naar het effect van menselijk handelen op het bodemleven in zee versterken [2].
Argumenten tegen: Er is onvoldoende informatie in de tekst om een redenatie te formuleren waarom de partij tegen de motie zou stemmen.
Bronnen:
"Vanwege gezondheids- en milieuschade wordt het gebruik van staalslakken in de openbare ruimte verboden."
"Vissers staan voor forse uitdagingen. De eeuwenoude visserijtraditie verdient een eerlijke doorstart, met een goed verdienmodel, rechtszekerheid en in goede samenhang met de natuur. Nederland staat in Europa en tegenover het Verenigd Koninkrijk op voor de belangen van deze sector. Daarom geven we niet op als het gaat over pulskorvisserij, waarbij vis veel duurzamer wordt gevangen dan met de boomkor. De aanlandplicht moet flexibeler worden om daadwerkelijk bij te dragen aan een gezonde zee. Vissers worden actief betrokken bij de ontplooiing van activiteiten op zee, zoals windmolenparken. Medegebruik van deze ruimte door vissers wordt mogelijk gemaakt. Bestaande visserijgebieden worden niet gesloten. Via gerichte nieuwbouwen ombouwsubsidies wordt geïnvesteerd in een toekomstbestendige CO2-neutrale vloot. We staan voor goed rentmeesterschap ter zee, daarom verscherpen we en handhaven we internationale afspraken over overbevissing, omgang met bijvangst en 'spookvistuig' (het verliezen van netten en lijnen). Onderzoek naar het werkelijke effect van moderne visserij op vissoorten en zeeen bodemleven wordt versterkt."
"Aanstichters van milieuvervuiling, zoals Chemours en TATA Steel, worden aangesproken op en verantwoordelijk gehouden voor de gevolgen van de vervuiling: kosten voor reiniging en eventuele gezondheidseffecten worden op hen verhaald. Bij nieuwe stoffen wordt het voorzorgsprincipe strikt gehanteerd. Er wordt een inventarisatie uitgevoerd naar stoffen waarvan onbekend is of ze schadelijk zijn voor mens en natuur. Daarmee voorkomen we situaties zoals bij PFAS, waarbij na decennia de gevolgen bijna niet meer te overzien zijn. Bermen en struiken liggen vol met plastic verpakkingsmateriaal. Al dit plastic afval draagt bij aan de wereldwijde plasticsoep. Er wordt daarom toegewerkt naar een verbod op het gebruik van niet-afbreekbaar plastic ten behoeve van eenmalige verpakkingen."
"Zeeland staat voor specifieke uitdagingen, op het gebied van leefbaarheid, infrastructuur, waterveiligheid en -kwaliteit en de energietransitie. We verbeteren daarom de bereikbaarheid en renoveren de Zeelandbrug. We pakken samen met België de PFAS-vervuiling in de Westerschelde aan. We houden bij de bouw van kerncentrales in Zeeland rekening met de 'Zeeuwse voorwaarden.'"