Terugkeer asielzoekers naar andere EU-landen

Het kabinet moet in Europa bepleiten dat asielzoekers makkelijker teruggestuurd kunnen worden naar andere EU-landen. Nu blokkeert artikel 3 van het EVRM (verbod op marteling) te vaak de terugkeer. Hierdoor houden landen zich niet aan de Dublin-regels over wie verantwoordelijk is voor een asielaanvraag. Er moet een minimumniveau van ernst zijn voordat terugkeer wordt gestopt.

Motie van het lid Boomsma over bepleiten dat bij beoordeling van schendingen van artikel 3 nadrukkelijk sprake moet zijn van een minimumniveau aan ernst

De kamer, constaterende dat artikel 3 van het EVRM is opgesteld als verbod om mensen te onderwerpen aan marteling of vernederende behandeling, maar via verschillende uitspraken nu ook terugkeer van asielzoekers naar andere EU-landen blokkeert; overwegende dat dit de werking van het EU-recht doorkruist en lidstaten in staat stelt om hun Dublinverplichtingen te ontlopen, terwijl die cruciaal zijn voor het nieuwe Migratiepact; constaterende dat indirecte verantwoordelijkheid voor potentiële schending in andere lidstaten het beginsel van wederzijds vertrouwen doorbreekt; verzoekt het kabinet bij de onderhandelingen in Europa te bepleiten: – dat bij beoordeling van schendingen van artikel 3, mede gezien het absolute karakter ervan, nadrukkelijk sprake moet zijn van een minimumniveau aan ernst, waarbij dat minimum meer aansluit bij de oorspronkelijke intentie; – dat bij het Dublinafspraken tussen EU-lidstaten en overwegingen ten aanzien van een indirecte verantwoordelijkheid in het kader van artikel 3 EVRM in principe uit moet worden gegaan van het beginsel van wederzijds vertrouwen.
13 mei | JA21 | Aangenomen: 93–56 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma CDA

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij stelt dat een goed terugkeerbeleid cruciaal is om grip te krijgen op migratie en steunt de wederzijdse erkenning van terugkeerbesluiten binnen Europa [1]. Daarnaast beschouwt de partij het Europese migratiepact als de basis voor hun aanpak [3]. Om mensensmokkel te beëindigen, vindt de partij dat Europa het voortouw moet nemen door het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) aan te passen [2]. De partij wil over het algemeen dat migratie fors wordt beperkt en dat er streng wordt gestuurd op alle vormen van migratie [6][5].

Argumenten tegen: De partij geeft aan dat in migratieovereenkomsten mensenrechten geborgd worden [4].

Bronnen:

  1. "Een goed terugkeerbeleid is van cruciaal belang voor grip op migratie. Wij volgen de voorstellen vanuit de Europese Commissie, waarin wederzijdse erkenning van terugkeerbesluiten in Europa plaatsvindt. Daarbij is inbewaringstelling mogelijk als er sprake is van een onderduikrisico, evenals terugkeer naar een derde land waarmee een overeenkomst vanuit Europa is gesloten, als invulling van het concept van de terugkeerhubs."
  2. "We beëindigen de inhumane en illegale mensensmokkel door internationaal te werken aan een nieuw asielsysteem, waarbij aanvragen alleen nog buiten de EU in behandeling worden genomen en waar asielmigranten op uitnodiging naar Europa mogen komen. Europa moet hierin het voortouw nemen door het Vluchtelingenverdrag en het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens aan te passen in samenwerking met de VN. In de toekomst kan het VN-Vluchtelingenagentschap (UNHCR) of een Europese asielinstantie de toegang van asielmigranten naar Europa beoordelen en coördineren. Hiermee krijgen kwetsbare vluchtelingen een gelijke kans ten opzichte van economische of fysiek sterkere vluchtelingen die nu via illegale mensensmokkelaars naar Europa komen."
  3. "Het Europese migratiepact dat in juni 2026 wordt ingevoerd, vormt voor het CDA de basis van de nationale aanpak rondom asiel: * Een strenge buitengrensprocedure waarin asielaanvragen die weinig kans maken direct en in een gesloten omgeving aan de buitengrenzen van Europa worden beoordeeld. Bij afwijzing volgt direct terugkeer. De procedure zal ook in Nederland worden toegepast. * Strengere bescherming van de Europese buitengrenzen. Frontex wordt opgeschaald. * Invoering van het tweestatusstelsel waarin we het internationaal vastgelegde onderscheid maken tussen permanente vluchtelingen en mensen die tijdelijke bescherming zoeken. * Daarbij kiezen we in lijn met het EU-recht en vergelijkbaar met Duitsland en België om mensen met tijdelijke bescherming pas gezinsleden te laten overkomen na een wachttijd en wanneer ze inkomsten en woonruimte hebben. * De mogelijkheden om overlastgevende asielzoekers in bewaring te stellen of enkel te laten verblijven op een Handhavings- of Toezichtslocatie (HTL) worden uitgebreid."
  4. "We sluiten vanuit de Europese Unie met zoveel mogelijk landen aan de Europese buitengrenzen migratieovereenkomsten af, gericht op het aanpakken van de onderliggende oorzaken van migratie, grensbewaking, het bestrijden van illegalemensensmokkel en het meewerken aan terugkeer van afgewezen asielzoekers. In de migratieovereenkomsten worden mensenrechten geborgd."
  5. "Meer grip op migratie - Wij willen een nieuw internationaal asielsysteem. Asielaanvragen gebeuren buiten Europa, zodat mensensmokkel stopt. Uitgeprocedeerde asielzoekers die niet meewerken aan terugkeer maken zich strafbaar. In Nederland voeren we alleen werkbare wetten in die migratie beheersbaar maken. We voeren de spreidingswet uit, zodat de chaos in de asielopvang stopt en er een einde komt aan de extreem hoge kosten aan hotels voor asielopvang."
  6. "Onze bevolking zal de komende jaren hard groeien. Dat kan onze samenleving niet dragen. Omdat de belangrijkste oorzaak migratie is, zal die fors moeten worden beperkt. Wij willen dat op alle vormen van migratie streng en stevig wordt gestuurd, in lijn met het scenario 'gematigde bevolkingsgroei' dat de Staatscommissie Demografische Ontwikkelingen schetst. Dit vraagt om duidelijke keuzes. Voor asielmigratie beginnen die keuzes op Europees niveau: de Europese buitengrens is ook onze buitengrens. Door duidelijk te zijn over wie kans maakt op asiel en wie niet, kunnen we de instroom verminderen. We willen rechtvaardig migratiebeleid; dat betekent: een veilige haven bieden aan diegenen die werkelijk in nood zijn en een beroep doen op onze gastvrijheid én rekening houden met de draagkracht en het integratievermogen van onze samenleving."