Betere nazorg voor alle boa's

De regering moet een minimumkader voor nazorg opstellen voor boa’s (buitengewoon opsporingsambtenaren) en samenwerking tussen werkgevers stimuleren. Boa's krijgen in hun werk vaak te maken met traumatische situaties. De kwaliteit van de ondersteuning mag niet afhangen van de werkgever.

Motie van het lid Mathlouti over een minimumkader voor nazorg in het nieuwe boa-stelsel

De kamer, constaterende dat met de invoering van het nieuwe boa-stelsel de verantwoordelijkheid voor nazorg bij verschillende werkgevers komt te liggen; constaterende dat boa’s in hun werk regelmatig te maken krijgen met ingrijpende en soms traumatische situaties; van mening dat iedere boa moet kunnen rekenen op goede ondersteuning en nazorg, ongeacht bij welke werkgever hij of zij werkzaam is; overwegende dat verschillen tussen werkgevers niet mogen leiden tot verschillen in de kwaliteit of de beschikbaarheid van nazorg; verzoekt de regering bij de verdere uitwerking van het nieuwe boa-stelsel een duidelijk minimumkader voor nazorg op te stellen en daarbij actief te verkennen hoe samenwerking tussen regiogemeenten, Staatsbosbeheer en kleinere werkgevers kan worden gestimuleerd, zodat goede nazorg voor elke boa toegankelijk blijft.
19 mei | D66 | Aangenomen: 117–33 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma GL-PvdA

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij stelt dat boa's onmisbaar werk doen [2]. Daarnaast is de partij een voorstander van samenwerking en solidariteit om ervoor te zorgen dat iedereen toegang heeft tot goede zorg [5] en wil zij samenwerking stimuleren in plaats van marktwerking [3]. Verder ziet de partij mentale volksgezondheid als een gezamenlijke verantwoordelijkheid [4] en hecht zij waarde aan nazorg voor mensen in ingrijpende situaties [1].

Argumenten tegen: Er zijn geen fragmenten in het verkiezingsprogramma die aanleiding geven om tegen de motie te stemmen.

Bronnen:

  1. "Nazorg voor nabestaanden. De rouw van nabestaanden bij dodelijk geweld of een suïcide is intens en complex. De gevolgen van zo'n verlies zijn ingrijpend. We zorgen voor aandacht en nazorg voor nabestaanden en hun omgeving."
  2. "Lokale handhaving. Naast de politie doen straatcoaches en boa's onmisbaar werk, zowel in de stad als in de buitengebieden. We verbeteren de samenwerking door boa's in noodsituaties toegang te geven tot de meldkamer van de politie. Het geweldsmonopolie blijft bij de politie."
  3. "Samenwerking in plaats van marktwerking. In de zorg is nog te vaak sprake van concurrentie in plaats van samenwerking. Dat is op termijn niet houdbaar, leidt tot bureaucratie en maakt preventie minder aantrekkelijk. We pakken de doorgeschoten marktwerking aan en passen het zorgstelsel aan zodat samenwerking loont. We stimuleren samenwerking tussen het sociaal domein, de zorg en zorgverzekeraars. Per regio krijgt één verzekeraar de regie en maakt afspraken met zorgaanbieders. Zij bieden één of twee overzichtelijke basisverzekeringen aan, in plaats van het huidige oerwoud aan zorgpolissen."
  4. "Aanpakken wachtlijsten ggz. We investeren in het terugdringen van de lange wachtlijsten in de ggz. We breiden plaatsen in de crisisopvang uit én maken van mentale volksgezondheid een gezamenlijke (maatschappelijke) verantwoordelijkheid met extra aandacht voor de meest kwetsbaren. We zetten in op gelijke kansen op werk, wonen, sporten, onderwijs en een gezonde omgeving en verleggen de focus van het medisch model naar een integraal perspectief. Veel mensen met complexe mentale problemen hebben immers uitdagingen op meerdere levensgebieden. We maken betere afspraken met zorgverzekeraars over de bekostiging en het terugdringen van marktwerking in de ggz, zodat mensen met een complexe hulpvraag eerder worden geholpen, en over het invoeren van vrije werkruimte voor hulpverleners om te werken zonder een individuele beschikking."
  5. "Wachtlijsten worden langer, personeelstekorten zijn nijpend en door vergrijzing neemt die druk alleen maar toe. Bovendien liggen commerciële kapers op de kust die misbruik maken van ons zorgsysteem. Voor hen staat niet het leveren van goede zorg op de eerste plaats, maar het maken van zoveel mogelijk winst. Om onze zorg van topkwaliteit te houden, moeten we nu ingrijpen. We moeten de jeugdzorg hervormen om onze kinderen recht te doen. Om ieders gezondheid te verbeteren, zetten we in op preventie, vroegsignalering en samenwerking. En we zorgen voor voldoende personeel om de werkdruk behapbaar te maken. We werken toe naar een stelsel waarin we zorg breder bezien en meer leunen op samenwerking en solidariteit. Dat is een sterke publieke zorg, waarin iedereen toegang heeft tot goede zorg, betaalbaar en dichtbij."