De regering moet de wet-Nijboer afschaffen. Deze wet beperkt hoe hoog de huur in de vrije sector elk jaar mag stijgen. Hierdoor willen steeds minder mensen huurwoningen aanbieden. Dat is slecht voor woningzoekenden, omdat er daardoor minder huurwoningen beschikbaar zijn op de markt.
Motie van het lid Clemminck over de wet-Nijboer afschaffen
De kamer,
constaterende dat de wet-Nijboer de jaarlijkse huurverhoging in de vrije
sector wettelijk maximeert;
overwegende dat deze wet boven op bestaande huurregulering, fiscale
lasten en gestegen kosten komt;
overwegende dat deze stapeling het minder aantrekkelijk maakt om
huurwoningen aan te bieden en daarmee uitponding in de hand werkt;
overwegende dat woningzoekenden niet geholpen zijn met regels die
ertoe leiden dat huurwoningen van de markt verdwijnen;
verzoekt de regering met een voorstel te komen om de wet-Nijboer af te
schaffen.
Argumenten voor: De partij wil wetten die de huurmarkt 'afknijpen' schrappen [1] en stelt dat de huidige regelgeving van de overheid problematisch is, omdat er hierdoor te weinig nieuwe huurwoningen worden gebouwd en private huurwoningen verdwijnen [2]. Ook merkt de partij op dat het aanbod aan huurwoningen afneemt omdat de woningmarkt door de overheid is 'dichtgeregeld' [5]. Daarnaast wil de partij dat verhuren de moeite waard blijft door een beter fiscaal klimaat [3] en pleit zij voor meer ruimte voor de markt in plaats van meer regels [4].
Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma biedt geen argumenten om voor het behoud van huurregulering te pleiten.
Bronnen:
"We schrappen de wetten die de huurmarkt afknijpen: We willen dat er veel meer private huurwoningen worden gebouwd, zodat de huurprijs omlaaggaat. We schrappen de Wet betaalbare huur, de lokale zelfbewoningsplicht en het verbod op tijdelijke contracten. De regels voor kamerverhuur zijn nu per gemeente verschillend en vaak te streng: landelijke, ruimere regels maken het makkelijker om woonruimte te delen of samen te wonen. Daarnaast moet het makkelijker worden overlastgevende huurders uit een woning te zetten en illegale onderverhuur aan te pakken."
"Het is bijna onmogelijk een goede en betaalbare huurwoning te vinden. De overheid heeft de afgelopen jaren de ene na de andere huurwet ingevoerd, maar het resultaat is problematisch: er worden te weinig nieuwe huurwoningen gebouwd. Sterker nog, in sommige steden verdwijnen private huurwoningen omdat ze verkocht worden. Ook woningcorporaties bouwen onvoldoende sociale huurwoningen. De wachtlijsten voor sociale huur zijn gigantisch, en jaarlijks komt slechts een fractie van de woningen vrij, waarvan de helft naar urgente gevallen gaat. Dit moet anders. Wij strijden voor veel meer huurhuizen. Het is tijd om de huurmarkt te bevrijden en het is tijd dat veel meer corporaties gaan bouwen."
"Een beter fiscaal klimaat omdat verhuren de moeite waard moet zijn: Het is niet uit te leggen dat verhuurders een negatief rendement hebben. Daardoor verliezen we cruciale huurwoningen. We zullen snel toe moeten naar een eerlijke hervorming van box 3."
"De tweede keuze die we moeten maken is of we de woningmarkt blijven vastzetten met regels, of zorgen voor groei door eindelijk weer ruimte geven te aan de markt. De VVD kiest voor dat tweede. Er moeten veel meer woningen bij. Alleen dan komt die eigen plek weer in beeld voor iedereen die hard werkt aan de toekomst. We werken aan veel meer nieuwbouw én meer ruimte in de bestaande bouw. Ook aan doorstroming is belangrijk. Want alleen als er aantrekkelijke seniorenwoningen of betaalbare doorgroeiwoningen bijkomen, komen empty nesters en scheefwoners in beweging. We gaan flink schrappen in bouwregels en nemen maatregelen die de betaalbaarheid van koop- én huurhuizen vergroten. De rem op bouwen moet eraf. Dat vraagt om centrale regie. Ruimtelijke ordening kan niet langer alleen bij gemeenten liggen, want er zijn meer locaties nodig dan nu beschikbaar komen. Wij kiezen voor meer regie, meer doorstroming, meer huizen, maar minder regels. Een functionerende woningmarkt waar je met een normaal salaris een goed huis kunt bemachtigen."
"Maar hier stopt het niet. Want hard werken levert niet alleen te weinig op. Ook het vooruitzicht op een eigen huis is voor velen verdwenen. Vroeger kon je met een diploma op zak en een vaste baan een huis kopen. Vandaag is dat voor steeds meer mensen onhaalbaar. Je doet alles goed: je volgt een opleiding, je werkt, je spaart en toch is een betaalbaar huis buiten bereik. Een gemiddeld koophuis kost inmiddels meer dan 470.000 euro. Tegelijkertijd verdwijnt het aanbod aan huurwoningen, omdat de overheid de woningmarkt heeft dichtgeregeld. En terwijl de politiek blijft praten, worden er te weinig huizen gebouwd en neemt het aanbod aan huurwoningen af. Terwijl een eigen huis de weg is naar een vrij bestaan. Een plek die van jou is. Waar je aan dromen kunt bouwen en waar je vrij kunt zijn. Het eigen koophuis is bovendien een investering in jezelf; je bouwt er vermogen mee op. Maar vandaag de dag is dat fundament aan het wankelen. Het aanbod op de woningmarkt kraakt onder de druk van regulering en een verstikkende overheid. Dit alles hoeft natuurlijk niet zo te zijn. Rond kunnen komen is geen natuurverschijnsel. En ervoor zorgen dat er meer betaalbare woningen worden gebouwd, ook niet. Het is een combinatie van hard werk en politieke keuzes. De politieke keuzes vindt u in deze missie die de middenklasse op één zet. We laten zien dat dit heel goed kan. Met keuzes waarmee we werken, sparen en wonen weer aanmoedigen, in plaats van bemoeilijken."