De regering moet de wensen van jongeren centraal stellen bij het herstel na schade in de gesloten jeugdzorg. Beloofde excuses zijn er nog niet en de situatie voor jongeren verslechtert. Echt herstel kan alleen met praktische hulp die zij echt nodig hebben. Denk aan hulp bij werk, school of financiële steun via de Wajong (een uitkering voor mensen die niet kunnen werken).
Motie van de leden Westerveld en Dobbe over wensen en behoeften van jongeren leidend laten zijn bij de uitwerking van het hersteltraject voor de gesloten jeugdzorg
De kamer,
constaterende dat excuses, erkenning en herstel zijn toegezegd aan
jongeren die schade hebben opgelopen binnen de gesloten jeugdzorg;
constaterende dat dit nog niet is gebeurd en twee jaar na uitkomst van het
rapport Eenzaam gestorven het alleen maar slechter gaat met de meeste
jongeren;
constaterende dat excuses enkel waarde hebben als in het hersteltraject
de behoeften van jongeren centraal staan en dit kan variëren van
psychosociale ondersteuning, toegang tot inkomensvoorzieningen zoals
de Wajong, schuldhulpverlening, onderwijs, werk tot de inzet van een
hulphond;
verzoekt de regering om bij de verdere uitwerking van het hersteltraject
de wensen en behoeften van jongeren leidend te laten zijn, om zo recht te
doen aan écht herstel voor zowel jongeren van ZIKOS-afdelingen als
jongeren uit de bredere gesloten jeugdzorg.
Argumenten voor: De partij stelt dat jongeren meer zeggenschap moeten krijgen over hun behandeling [4] en wil de rechtspositie van jongeren in de jeugdzorg verbeteren [1]. Daarnaast is er in het programma expliciet aandacht voor het herstel van jongeren die te maken hebben gehad met onrecht, zoals bij uithuisplaatsingen [2][3], waarbij zij prioriteit krijgen bij het erkennen van geleden leed [3]. Het centraal stellen van de wensen en behoeften van jongeren in een hersteltraject sluit hiermee aan bij de wens om meer regie en herstelmogelijkheden te bieden aan deze groep [2][4].
Argumenten tegen: Er zijn in het verkiezingsprogramma geen elementen die suggereren dat de partij tegen het centraal stellen van de behoeften van jongeren in een hersteltraject zou stemmen.
Bronnen:
"Afbouw gesloten jeugdzorg. Jeugdzorg met vrijheidsbeperkende maatregelen heeft enorme impact op kinderen en jongeren. Vrijheidsbeperkende maatregelen worden enkel gebruikt wanneer dit in het behandelplan staat en er wordt gewerkt vanuit een 'nee, tenzij' principe. We verbeteren de rechtspositie van jongeren door in te zetten op eigen mentoren en juridische ondersteuning. We zetten de afbouw van gesloten jeugdzorg voort met nagenoeg een stop in 2030. De locaties die overblijven moeten kwalitatief goede mentale en fysieke zorg gaan bieden. Hieronder valt ook een duidelijk behandelplan, met voorwaarden voor overplaatsing naar een open locatie of thuis, en wordt er na verblijf op een gesloten afdeling altijd nazorg aangeboden. Daarnaast moeten locaties goed bereikbaar zijn voor vrienden en familie van de jongere. Ook moet de jongere te allen tijde toegang hebben tot goed onderwijs op niveau. Verder zetten we in de tussentijd volop in op de bouw van kleinschalige, open alternatieven die aansluiten bij de behoeftes van kinderen en jongeren die tijdelijk niet thuis kunnen of willen wonen."
"Herstel toeslagenschandaal. Het herstel is nog steeds niet afgerond. Dat betekent dat veel gedupeerde ouders en hun soms al volwassen kinderen nog steeds in procedures zitten over geld en over onterechte uithuisplaatsingen van kinderen. Dat moet sneller en ruimhartiger, met heldere kaders en vertrouwen. We leggen meer regie bij ouders, en maken snellere en simpelere afhandeling mogelijk. Dat betekent dat we in die gevallen niet langer de geleden schade tot achter de komma uitrekenen, maar slachtoffers een bedrag geven waarmee ze verder kunnen in hun leven. Voor ouders die te maken hebben gehad met een uithuisplaatsing van een kind zoeken we samen met hen naar herstelmogelijkheden."
"Kinderen groeien zoveel mogelijk thuis op. Uithuisplaatsingen mogen alleen in het uiterste geval. Naar aanleiding van de lessen die te trekken zijn uit het onderzoek 'erfenis van onrecht' over de uithuisplaatsingen bij de toeslagenaffaire gaat een staatscommissie aanbevelingen doen voor een jeugdbeschermingsstelsel. De aanbevelingen uit het rapport worden uitgevoerd. We geven de uithuisgeplaatste jongeren met prioriteit een zelfstandige erkenning voor het aangedane leed. We verbeteren ondersteuning voor pleegouders."
"Een plan voor betere jeugdzorg en jeugdbescherming. We stellen voldoende middelen beschikbaar voor kinderen met een beperking, en voor kinderen en jongeren die hulp nodig hebben, in lijn met de adviezen van de deskundigencommissie. Die kosten betalen we samen. Jongeren krijgen meer zeggenschap over hun behandeling en krijgen recht op een vertrouwenspersoon. De inspectie krijgt voldoende middelen en wordt daarmee in staat gesteld om zowel aangekondigd als onaangekondigd voldoende controles uit te voeren."