Nieuwe referentiewaarden voor de natuur op zee

De regering moet wetenschappelijke inzichten gebruiken om referentiewaarden voor de natuur op zee vast te stellen. De huidige waarden zijn gebaseerd op het verleden. Door klimaatverandering en nieuwe soorten is de natuur op zee echter blijvend veranderd. Bij de BISI-methode (een manier om de natuur op zee te beoordelen) moet de regering daarom rekening houden met deze verandering.

Motie van het lid Grinwis c.s. over bij het vaststellen van referentiewaarden voor natuur op zee uitgaan van wetenschappelijk onderbouwde inzichten

De kamer, constaterende dat er discussie is ontstaan over de wetenschappelijke onderbouwing van referentiewaarden in de BISI-methode om de toestand van de natuur op zee te beoordelen; overwegende dat deze referentiewaarden vaak zijn gebaseerd op historische (maximum)waarden, terwijl ecologische omstandigheden door onder meer klimaatverandering en invasieve soorten blijvend zijn veranderd; verzoekt de regering bij het vaststellen van referentiewaarden voor natuur op zee uit te gaan van wetenschappelijk onderbouwde inzichten, en daarbij expliciet rekening te houden met veranderende ecologische omstandigheden.
16 juni | CU, BBB, CDA, JA21, SGP, VVD | Aangenomen: 124–26 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma FvD

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij wil dat natuurbeleid wordt gebaseerd op empirisch waarneembare gegevens in plaats van op computermodellen en aannames [1][2]. De motie vraagt om wetenschappelijk onderbouwde inzichten die rekening houden met de veranderende ecologische werkelijkheid, wat aansluit bij de wens van de partij om beleid te baseren op de feitelijke praktijk in plaats van op modellen [1][2].

Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma biedt geen argumenten om tegen het gebruik van wetenschappelijke onderbouwing of het meewegen van veranderende ecologische omstandigheden te stemmen.

Bronnen:

  1. "Natuurbeleid op basis van metingen In plaats van op stikstof-rekenmodellen baseren we natuurbeleid en vergunningverlening uitsluitend op empirisch waarneembare gegevens."
  2. "Het huidige stikstofbeleid is gebaseerd op computermodellen en aannames die geen verband houden met de werkelijkheid. Politici en bureaucraten gebruiken zogenaamde Kritische Depositiewaarden (KDW) om te beweren dat er een stikstofcrisis zou bestaan. In de praktijk is er echter geen stikstofprobleem: onze natuur is niet aantoonbaar in gevaar, integendeel. Boeren worden ten onrechte aangewezen als veroorzakers van een crisis die er niet is. De gevolgen zijn desastreus: het beleid zet druk op de voedselproductie, bedreigt het bestaansrecht van boerengezinnen en leidt tot kaalslag in het Nederlandse platteland."