Regels voor betere toegankelijkheid

De regering moet duidelijke regels en eisen maken voor de toegankelijkheid van gebouwen, diensten en digitale informatie. Veel zaken zijn nu niet toegankelijk en organisaties weten niet hoe ze dit moeten verbeteren. Dit is nodig voor volledige deelname aan de samenleving en om te voldoen aan het VN-verdrag Handicap (een internationale afspraak voor mensen met een beperking).

Motie van het lid Vliegenthart c.s. over een kader van normen, minimumeisen en stappen om aan het VN-verdrag Handicap te voldoen

De kamer, constaterende dat gebouwen, (digitale) dienstverlening, voorzieningen, informatie en werkplekken te vaak niet toegankelijk zijn; constaterende dat veel personen, bedrijven en organisaties niet weten hoe zij hun informatie, dienstverlening en voorzieningen toegankelijk kunnen maken; overwegende dat toegankelijkheid een randvoorwaarde is voor volwaardige deelname aan de samenleving en een verplichting vanuit het VN-verdrag Handicap; verzoekt de regering om te komen tot een breed toegankelijk en praktisch toepasbaar kader waarin per sector, waaronder de overheid, het onderwijs, het bedrijfsleven en aanbieders van digitale diensten, helder wordt aangegeven welke normen en minimumeisen gelden en welke stappen verwacht worden om aan het VN-verdrag Handicap te voldoen; verzoekt de regering om de Kamer over de voortgang te informeren voor het einde van 2026.
22 juni | CDA, CU, D66, SP | Aangenomen: 133–17 |

Stemuitslag

D66VVDPVVCDAJA21CUDENKPvdDSGPSPKeijzerVolt50PLUS
FVDMarkuszBBB

Verkiezingsprogramma 50plus

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij streeft naar digitale communicatie van de overheid die voldoet aan toegankelijkheidsrichtlijnen en begrijpelijke taal [1]. Er is behoefte aan betere toegankelijkheid van online overheidsdiensten, zoals belastingaangifte en zorginformatie [3], waarbij ook de bereikbaarheid via post, telefoon of een fysieke balie gewaarborgd moet blijven voor ouderen en gehandicapten [2][6]. Daarnaast wordt digitale inclusie gezien als een verantwoordelijkheid en moet sport en cultuur toegankelijk blijven voor iedereen, ongeacht mobiliteit [4][5].

Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten om tegen het vaststellen van toegankelijkheidsnormen of het voldoen aan het VN-verdrag Handicap te stemmen.

Bronnen:

  1. "Alle digitale communicatie van overheden dient te voldoen aan begrijpelijke taal (B1) en toegankelijkheidsrichtlijnen."
  2. "Overheidsdiensten en facilitaire bedrijven bieden ouderen en gehandicapten die moeite hebben met digitale formulieren, een papieren alternatief."
  3. "Betere toegankelijkheid van online overheidsdiensten, zoals belastingaangifte en zorginformatie, met duidelijke uitleg."
  4. "Digitale inclusie: een gemeentelijke plicht. Gemeenten krijgen de wettelijke taak om digitale inclusie van ouderen te waarborgen. Net zoals gemeenten verantwoordelijk zijn voor de WMO, worden zij ook verantwoordelijk voor de digitale zelfredzaamheid van hun oudere inwoners."
  5. "Sport en cultuur blijven bereikbaar voor alle generaties ongeacht inkomen, regio of mobiliteit."
  6. "Overheidsdiensten en maatschappelijke organisaties (zoals DigiD, MijnOverheid, zorgportalen) zijn altijd ook bereikbaar via post, telefoon of fysieke balie."