De regering moet duidelijke regels en eisen maken voor de toegankelijkheid van gebouwen, diensten en digitale informatie. Veel zaken zijn nu niet toegankelijk en organisaties weten niet hoe ze dit moeten verbeteren. Dit is nodig voor volledige deelname aan de samenleving en om te voldoen aan het VN-verdrag Handicap (een internationale afspraak voor mensen met een beperking).
Motie van het lid Vliegenthart c.s. over een kader van normen, minimumeisen en stappen om aan het VN-verdrag Handicap te voldoen
De kamer,
constaterende dat gebouwen, (digitale) dienstverlening, voorzieningen,
informatie en werkplekken te vaak niet toegankelijk zijn;
constaterende dat veel personen, bedrijven en organisaties niet weten
hoe zij hun informatie, dienstverlening en voorzieningen toegankelijk
kunnen maken;
overwegende dat toegankelijkheid een randvoorwaarde is voor
volwaardige deelname aan de samenleving en een verplichting vanuit het
VN-verdrag Handicap;
verzoekt de regering om te komen tot een breed toegankelijk en praktisch
toepasbaar kader waarin per sector, waaronder de overheid, het
onderwijs, het bedrijfsleven en aanbieders van digitale diensten, helder
wordt aangegeven welke normen en minimumeisen gelden en welke
stappen verwacht worden om aan het VN-verdrag Handicap te voldoen;
verzoekt de regering om de Kamer over de voortgang te informeren voor
het einde van 2026.
Argumenten voor: De partij streeft naar het waarborgen van de toegankelijkheid en kwaliteit van voorzieningen, waarbij er bijzondere aandacht is voor mensen met een beperking [2]. Daarnaast wil de partij dat mensen met een beperking een veilige plek om te wonen hebben met de juiste ondersteuning, zodat zij zelfstandig kunnen leven [1].
Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma biedt geen argumenten om tegen het vaststellen van toegankelijkheidsnormen of het voldoen aan het VN-verdrag Handicap te zijn.
Bronnen:
"Wonen met een beperking, zonder beperkingen. Jongeren en volwassenen met een beperking verdienen een veilige en betaalbare plek om te wonen, met de juiste ondersteuning dichtbij. Zo valt niemand buiten de boot en krijgt iedereen de kans om zelfstandig en met zekerheid te leven."
"Sport is een publieke voorziening, geen luxe. Sport moet een publieke voorziening zijn waar de overheid verantwoordelijkheid voor draagt. Er komt een Sportwet die de beschikbaarheid, toegankelijkheid en kwaliteit van sportvoorzieningen garandeert. Daarbij is er ook bijzondere aandacht voor groepen die nu achterblijven, zoals kinderen uit gezinnen met lage inkomens en mensen met een beperking.'"