Toekomstgerichter onderhoud aan infrastructuur

De regering moet onderzoeken hoe het onderhoud van wegen, spoor en bruggen beter kan aansluiten op de toekomst. Nu wordt er vooral gekeken naar de technische staat en de leeftijd van de infrastructuur. Ook de toekomstige behoefte aan mobiliteit (hoe mensen en voertuigen zich verplaatsen) moet een rol spelen bij het maken van keuzes voor onderhoud en vervanging.

Motie van het lid Van Leijen over onderzoeken hoe de toekomstige rol van bestaande infra kan worden meegenomen bij de instandhoudingsopgave

De kamer, constaterende dat de instandhoudingsopgave voor bruggen, sluizen, wegen en spoor de komende jaren fors oploopt en niet alleen op korte termijn om scherpe keuzes vraagt; overwegende dat de prioritering van onderhoud, renovatie en vervanging nu vooral gebaseerd is op de technische staat en de leeftijd, terwijl ook de toekomstige mobiliteitsbehoefte relevant is; verzoekt de regering te onderzoeken hoe de toekomstige rol van bestaande infra kan worden meegenomen bij de instandhoudingsopgave, en de Kamer hierover te informeren in de aangekondigde brief van september.
30 juni | D66 | Aangenomen: 147–3 |

Stemuitslag

D66VVDPVVCDAJA21FVDMarkuszBBBCUDENKPvdDSGPKeijzerVolt50PLUS
SP

Verkiezingsprogramma FvD

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij wil fors investeren in de bereikbaarheid en infrastructuur, waarbij zij onder meer het verbreden van filegevoelige trajecten en de aanleg van nieuwe verbindingen nastreeft [1]. Daarnaast pleit de partij voor een visie op de lange termijn en een heldere toekomstvisie, in plaats van het enkel sturen op korte-termijnmodellen of louter technische of administratieve parameters [2][3]. Het meenemen van toekomstige mobiliteitsbehoeften in de planning sluit aan bij hun streven om van Nederland een 'mobiele grootmacht' te maken [1].

Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma bevat geen argumenten of standpunten die een stem tegen de motie zouden rechtvaardigen; de partij is juist zeer gericht op het stimuleren en verbeteren van mobiliteit en infrastructuur [1].

Bronnen:

  1. "Daarnaast investeren we in bereikbaarheid en infrastructuur. De maximumsnelheid gaat standaard terug naar 130 km/u en waar veilig zelfs hoger, naar Duits model. We versnellen de aanleg van ontbrekende verbindingen zoals de A8-A9, maken van de N35 een volwaardige snelweg en verbreden filegevoelige trajecten in het hele land, ook buiten de Randstad. Milieuzones verdwijnen, kilometerheffing komt er niet en de aanleg van wegen wordt versneld door bureaucratie te verminderen. Zo wordt Nederland weer een mobiele grootmacht waarin vrijheid, bereikbaarheid en welvaart hand in hand gaan."
  2. "Deze inkadering maakt het onmogelijk om een visie voor de lange termijn aan het CPB voor te leggen. Ons parlementaire systeem wordt immers gekenmerkt door lange lijnen, trage aanpassingsprocedures en eindeloze beroepstermijnen. Verleende vergunningen, vergunde aanbestedingen, gesloten verdragen: je bent er niet zomaar vanaf. Daardoor blijkt een 'doorrekening' met een tijdsbestek van slechts vier jaar vooral een sta-in-de-weg om een heldere toekomstvisie te kunnen presenteren."
  3. "Je kunt hetzelfde ook anders zeggen: de doorrekeningssystematiek van het CPB is een ambtelijk rekenmodel dat geschikt is om op korte termijn te becijferen hoeveel overheidsgeld beschikbaar komt voor bepaalde acute maatregelen. Het laat (bij benadering) zien wat er morgen gebeurt met de zorgkosten als je vandaag de orthodontist in het basispakket opneemt. Het is een vorm van huishoudkunde die nuttig kan zijn wanneer je de kwartaalbegroting opstelt - maar die we niet moeten verwarren met de visie, de hoofdrichting die we als land op willen."