Betere aanpak voor natuurgebieden

De regering moet de aanpak voor randzones bij Natura 2000-gebieden (beschermde natuurgebieden) verfijnen. De huidige zonering is op sommige plekken niet effectief. Een betere aanpak helpt bij het herstel van de natuur en de waterkwaliteit. Dit maakt ook het verlenen van vergunningen makkelijker.

Motie van de leden Grinwis en Goudzwaard over uitspreken dat het wenselijk is om zones van 1.000 meter te voorkomen

De kamer, overwegende dat een gebiedsbenadering zoals bij de Veluweaanpak grote meerwaarde heeft, waar een aanvankelijk beoogde 1.000 meterzone is omgewisseld naar een gebiedsaanpak inclusief een 500 meterzone; spreekt uit dat het wenselijk is dat wordt ingezet op het voorkomen van zones van 1.000 meter en wordt afgezien van zonering die niet effectief en proportioneel is zoals op de Waddeneilanden en langs de Hollandse en Zeeuwse kust; verzoekt de regering op weg naar de definitieve selectie van randzones bij Natura 2000-gebieden later dit jaar de aanpak te verfijnen, zodat de zoneringsaanpak daadwerkelijk effectief en doelmatig wordt ten behoeve van of waterkwaliteit of natuurherstel en -beheer van stikstofgevoelige habitats en daarmee voor vergunningverlening.
1 juli | CU, JA21 | Verworpen: 51–99 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma FvD

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 75%)

Argumenten voor: De partij wil een natuurbeleid dat gebaseerd is op empirische metingen in plaats van stikstofmodellen [1] en wil dat de vergunningverlening niet langer wordt belemmerd door het stikstofbeleid of de KDW [2]. De motie streeft naar een zonering die effectief en proportioneel is voor de vergunningverlening en wil afzien van ineffectieve zones, wat aansluit bij de wens voor een nuchter en praktisch natuurbeleid [3].

Argumenten tegen: De partij wil het stikstofbeleid en de KDW volledig uit de vergunningverlening verwijderen [2], terwijl de motie de aanpak juist wil verfijnen ten behoeve van natuurherstel en het beheer van stikstofgevoelige habitats. Daarnaast is de partij kritisch op zogenaamde natuurherstelprojecten [4].

Bronnen:

  1. "Natuurbeleid op basis van metingen In plaats van op stikstof-rekenmodellen baseren we natuurbeleid en vergunningverlening uitsluitend op empirisch waarneembare gegevens."
  2. "Volledig schrappen van stikstofbeleid We vegen het hele stikstofbeleid van tafel en halen de Kritische Depositiewaarden (KDW) uit de wet en uit de vergunningverlening, omdat er geen stikstofcrisis is en boeren gewoon kunnen blijven boeren."
  3. "Daarom kiezen wij voor een nuchter en praktisch natuurbeleid. In de Oostvaardersplassen moet kuddebeheer worden toegestaan en moet 's winters bijvoeren mogelijk zijn om dierenleed te voorkomen. De jacht zien wij als essentieel voor natuurbeheer en voedselvoorziening. Ook stimuleren we de consumptie van seizoensproducten en wild van eigen bodem. We ondersteunen particuliere initiatieven en landgoedeigenaren, omdat zij bewezen zorgvuldig omgaan met de natuur. Bovendien zetten we in op bosuitbreiding: we stoppen de massale bomenkap voor biomassa-centrales en zetten juist in op méér bomenplant. Daarmee willen we de leefomgeving groener maken, ook in steden. Zo ontstaat een natuurbeleid waarin boeren, jagers, beheerders, burgers en ondernemers samen zorgen voor een mooi, leefbaar en menselijk landschap."
  4. "Stoppen met massale bomenkap We stoppen de massale bomenkap voor biomassacentrales en zogenaamde natuurherstelprojecten."