De regering moet bij het onderzoek naar RAM-lijsten (lijsten waarmee de Belastingdienst risico's inschat) ook kijken naar alle vormen van ongelijke behandeling. Het gaat niet alleen om financieel nadeel. Ook extra controles of vragenbrieven kunnen mensen ongelijk behandelen. De Autoriteit Persoonsgegevens moet hierbij worden betrokken.
Motie van de leden Ergin en Stultiens over bij onderzoek naar RAM en vergelijkbare lijsten niet alleen kijken naar financieel nadeel
De kamer,
constaterende dat de Belastingdienst burgers op RAM-lijsten zette
vanwege onder meer hun nationaliteit of postcode;
constaterende dat de Autoriteit Persoonsgegevens vindt dat niet alleen
moet worden gekeken naar financieel nadeel, maar ook naar andere
vormen van ongelijke behandeling;
overwegende dat ook extra controles, vragenbrieven of intensiever
toezicht een vorm van ongelijke behandeling kunnen zijn;
verzoekt de regering bij het onderzoek naar RAM en vergelijkbare lijsten
niet alleen te kijken naar financieel nadeel, maar ook te onderzoeken of
mensen op een andere manier ongelijk of zwaarder zijn behandeld, en
daarbij de kritiek van de Autoriteit Persoonsgegevens mee te nemen.
Argumenten voor: De partij streeft naar een rechtvaardig belastingstelsel [1] en wil dat onrecht in het huidige fiscale stelsel wordt gestopt [2].
Argumenten tegen: Er is geen informatie beschikbaar in de fragmenten die een tegenstand tegen de motie ondersteunt.
Bronnen:
"Inkomens van mensen zijn niet gelijk, vermogens zijn dat ook niet. De SGP wil daar een eerlijk debat over. Geen jacht op 'grote vermogens', maar een rechtvaardige belasting."
"Het belastingstelsel is dringend aan herziening toe. We staan voor een gezinsvriendelijk fiscaal stelsel. Waarin de kloof tussen éénverdieners en tweeverdieners wordt gedicht. Die kloof is steeds verder opgelopen, waardoor het combineren van arbeid en zorg steeds lastiger is geworden. We vinden het daarom hoog tijd dat dit onrecht wordt gestopt. Het individualisme in het huidige stelsel moet eruit, het gezamenlijke huishouden moet centraal staan. Veel partners van eenverdieners doen waardevol (onbetaald) werk, zoals mantelzorg. Of gezinnen kiezen er bewust voor om hun kinderen te laten opgroeien in het eigen gezin waar één van de ouders altijd klaar staat voor de kinderen. Weer anderen hebben een gepensioneerde of zieke partner. Gezinsdraagkracht moet weer het uitgangspunt worden van het belastingstelsel."