De regering moet bij de nieuwe betaling voor huisartsenzorg het basisaanbod centraal stellen. De NZa (Nederlandse Zorgautoriteit) moet hierbij rekening houden met de randvoorwaarden voor goede zorg. Dit is nodig voor de samenwerking en afstemming binnen het zorgnetwerk.
Motie van het lid Bushoff over het basisaanbod huisartsgeneeskundige zorg als inhoudelijk uitgangspunt nemen bij de toekomstige bekostiging van de huisartsenzorg
De kamer,
constaterende dat de huisartsenzorg een essentiële rol vervult in een
toegankelijke, continue en persoonsgerichte eerstelijnszorg;
overwegende dat de bekostiging van huisartsen voldoende ruimte moet
bieden voor de capaciteit en randvoorwaarden die noodzakelijk zijn voor
zowel de directe patiëntenzorg als de samenwerking, afstemming en
coördinatie in het regionale en lokale zorgnetwerk;
overwegende dat bij een toekomstbestendig bekostigingsmodel niet
alleen historische kosten en productie, maar ook de inhoud en randvoorwaarden van het te leveren basisaanbod en relevante toekomstige
ontwikkelingen het uitgangspunt moeten vormen;
verzoekt de regering om bij de uitwerking van de toekomstige bekostiging
van de huisartsenzorg het basisaanbod huisartsgeneeskundige zorg als
inhoudelijk uitgangspunt te nemen en de NZa te verzoeken daarbij
rekening te houden met de randvoorwaarden die huisartsen nodig
hebben om hun rol adequaat te vervullen, waaronder samenwerking,
afstemming en coördinatie met andere partijen in zorg en sociaal domein.
Argumenten voor: De partij streeft ernaar om de zorg uit de markt te halen [4][2] en de bekostiging niet langer te baseren op productie of verrichtingen [2][5], maar op de werkelijke zorgbehoefte [5]. Daarnaast wil de partij de bureaucratie verminderen en zorgverleners de ruimte en middelen geven om hun werk adequaat uit te voeren [3][1], wat aansluit bij de motie om rekening te houden met de randvoorwaarden voor de huisartsenzorg [].
Argumenten tegen: Er zijn geen fragmenten in het programma die de motie tegenspreken; de partij wil juist af van marktwerking en verrichtingsgerichte bekostiging.
Bronnen:
"De huisarts is en blijft de poortwachter van de zorg. We versterken de huisartsenzorg structureel. Dat betekent investeren in de opleiding tot huisarts, financiële steun voor jonge artsen die praktijkhouder willen worden en extra middelen voor regio's met een huisartsentekort. De bureaucratische druk en bemoeienis van zorgverzekeraars verdwijnen. Huisartsen krijgen weer de ruimte om te doen wat nodig is. Daarom wordt de overheid weer verantwoordelijk voor de praktijkruimte, zodat de huisarts zich kan concentreren op zorgverlening. We zorgen voor meer praktijkruimtes in iedere wijk en dorp en ondersteunen huisartsencollectieven."
"De zorg wordt weer publiek. We organiseren de zorg samen, zonder markt. Zo garanderen we goede kwaliteit en wordt het goedkoper. We stoppen met aanbestedingen, verbieden budgetplafonds, verbieden winstuitkering in de zorg, ziekenhuizen worden niet gefinancierd op basis van verrichtingen en we halen financiële belangen van bestuurders uit zorginstellingen. Zorgbestuurders en verleners verdienen nooit meer dan de ministerpresident. Geld voor zorg gaat naar mensen en niet naar winsten, consultants of vastgoedtrucs. Dat betekent meer zorg en minder verspilling, omdat gezondheid altijd voor winstbejag moet gaan."
"We waarderen zorgverleners. Daarom zorgen we voor een beter salaris en geven we zorgverleners meer zeggenschap over hun eigen werk. We investeren in de opleidingen voor zorgverleners en pakken de hoge werkdruk, managementlagen en bureaucratie aan, zodat zij hierdoor niet weggejaagd worden."
"De zorg is geen markt. Dat wat van ons allemaal is, horen we niet over te laten aan commerciële cowboys. Door de markt uit de zorg te halen kunnen we de behoeften van mensen weer centraal zetten. In plaats van te bezuinigen gaan we weer investeren in een zorgstelsel dwat van ons allemaal is en waar we samen zeggenschap over hebben. We breken de macht van bedrijven en leggen de zeggenschap weer waar hij hoort: bij de zorgverleners en de mensen die zorg nodig hebben. Niet winstcijfers en bureaucratie, maar kwaliteit en toegankelijkheid komen centraal te staan. We verhogen de lonen en verlagen de werkdruk. Zo geven we zorgverleners het respect dat zij verdienen, een passende beloning en maken we dit onmisbare vak weer aantrekkelijk. Door te investeren maken we zorg beschikbaar in elke regio, zonder wachtlijsten, dichtgetimmerde loketten of verdwenen voorzieningen. Door collectief te organiseren en bekostigen, zorgen we dat zieke mensen zich kunnen richten op beter worden in plaats van rekeningen betalen. Zorg is van ons allemaal en moet weer dichtbij, betaalbaar en publiek worden."
"Iedere regio heeft recht op zorg. Ziekenhuizen, huisartsenposten en spoedeisende hulpafdelingen blijven behouden, óók in krimpregio's. Waar zorg verdween, brengen we die terug. De rijksoverheid krijgt de wettelijke plicht om te zorgen voor een evenwichtige spreiding van toegankelijke zorgvoorzieningen in alle regio's. Dat betekent dat we niet toestaan dat belangrijke zorg in de regio ons ontnomen wordt. Handen af van het Zuyderland in Heerlen, het Gelre ziekenhuis in Zutphen, en de bereikbare zorg op al die andere plekken in ons land.Specialisten gaan in loondienst en ziekenhuizen worden gefinancierd op basis van zorgbehoefte, niet per verrichting. We zorgen dat kraamzorg behouden blijft en schaffen de eigen bijdrage voor kraamzorg af."