De regering moet weer geld vrijmaken voor persoonlijke hulp in de bijstand, oplopend tot 30 miljoen euro in 2030. Hierdoor bereikt de overheid 150.000 mensen die recht hebben op steun maar dit nu niet krijgen. Zo voorkomt de overheid dat mensen onnodig onder het bestaansminimum leven. Dit geld is essentieel, want de bijstand is het laatste vangnet voor wie geen ander inkomen heeft.
Motie van het lid Lahlah c.s. over het voor de bijstand opnieuw beschikbaar stellen van eerder gereserveerde structurele middelen voor proactieve dienstverlening
De kamer,
constaterende dat er structurele middelen voor proactieve dienstverlening
in de bijstand waren gereserveerd, oplopend tot ruim 30 miljoen euro in
2030;
constaterende dat deze middelen in de huidige begroting niet langer
beschikbaar zijn;
constaterende dat naar schatting circa 150.000 mensen recht hebben op
bijstand maar daar geen gebruik van maken;
overwegende dat proactieve dienstverlening eraan bijdraagt dat mensen
die recht hebben op bijstand tijdig in beeld komen en niet onnodig onder
het bestaansminimum leven;
overwegende dat juist de bijstand het laatste vangnet vormt voor mensen
zonder andere inkomsten;
verzoekt de regering de eerder gereserveerde structurele middelen voor
proactieve dienstverlening, oplopend tot 30 miljoen euro in 2030, opnieuw
beschikbaar te stellen voor de bijstand.
Argumenten voor: De partij stelt dat 'in een fatsoenlijk land niemand werkloos langs de kant' staat en dat ze willen zorgen 'dat iedereen kan meedoen in onze samenleving' [1]. Daarnaast erkent de partij dat de sociale zekerheid onderhoud nodig heeft om de 'toegankelijkheid en betaalbaarheid te borgen' [2]. Proactieve dienstverlening om mensen die recht hebben op bijstand te bereiken, sluit aan bij de ambitie om mensen die buiten de boot vallen te ondersteunen zodat zij niet 'langs de kant' blijven staan.
Argumenten tegen: Er zijn geen directe argumenten in het programma tegen het beschikbaar stellen van middelen voor proactieve dienstverlening. Wel benadrukt de partij de behoefte aan vereenvoudiging van gemeentelijke regelingen om versnippering tegen te gaan [3]. Men zou kunnen aanvoeren dat structurele middelen wellicht beter direct kunnen worden ingezet voor de hervorming van de Participatiewet [5] of de invoering van een basisbaan [4] in plaats van enkel voor proactieve dienstverlening.
Bronnen:
"In een fatsoenlijk land staat niemand werkloos langs de kant. We zorgen dat iedereen kan meedoen in onze samenleving."
"We leven in onrustige tijden. Geopolitieke ontwikkelingen en tarievenoorlogen hebben economische gevolgen, leiden tot onzekerheden en bedreigen onze veiligheid en bestaanszekerheid. In de stikstofproblematiek, de netcongestie en de wooncrisis worden de gevolgen van onvoldoende daadkracht en keuzes in de laatste jaren pijnlijk duidelijk. We hebben verzuimd te investeren in de toekomst van Nederland, in onderzoek en innovatie, infrastructuur en arbeidsproductiviteit. Door de dubbele vergrijzing zullen we met minder mensen meer moeten verdienen. Onze sociale zekerheid, zorg en belastingstelsel zijn aan onderhoud en vernieuwing toe, om toegankelijkheid, betaalbaarheid en kwaliteit te borgen."
"Armoede is in Nederland nog steeds aanwezig. Veel gemeenten hebben aanvullende regelingen voor mensen in de bijstand of met een laag inkomen. Deze regelingen verschillen enorm en het is niet wenselijk dat de gemeente waar je woont bepalend is in hoeverre je kunt rondkomen en werken kan lonen. We willen daarom in overleg met gemeenten komen tot vereenvoudiging en een basisniveau van gemeentelijke regelingen, met mogelijkheden voor maatwerk. Ook het stimuleren van samenwerking met particulier initiatief hoort daarbij."
"Via de sociale ontwikkelbedrijven en gemeenten kan door de invoering van de basisbaan iedereen in Nederland aan het werk of op weg naar passend werk."
"We hervormen de Participatiewet met als uitgangspunt dat iedereen een waardevolle bijdrage aan de samenleving kan leveren."